«Οι καιροί αλλάζουν» όπως έχει τραγουδήσει ο Μπομπ Ντύλαν και στις μέρες μας, στον δυτικό κόσμο, είναι πολύ εύκολο να παίρνουμε ως απόλυτο, ως αμετάβλητο δεδομένο το δικαίωμα των γυναικών να ψηφίζουν. Τα πράγματα, ωστόσο, ήταν πολύ διαφορετικά για τις γιαγιάδες και τις προ-γιαγιάδες μας, τις γυναίκες που έζησαν το κύμα των μεγάλων αλλαγών στις αρχές του 20ου αίωνα με πολλές από αυτές να συμμετέχουν γενναία και αδιάλακτα στους αγώνες για την ισότητα των φύλων και την χειραφέτηση των γυναικών.
Μόλις έναν αιώνα πριν το κίνημα του Σουφραζετών βγήκε μπροστά μαχόμενο για μία πιο δίκαιη κοινωνία, για σύγχρονα κράτη όπου οι γυναίκες θα έχουν τα ίδια και απαράλλαχτα δικαιώματα με τους άντρες. Θα μπορούν να ψηφίζουν, να εργάζονται, να έχουν ασφάλεια και σύνταξη και το αναφέρετο δικαίωμα στην ψυχαγωγία και τη διασκέδαση. Η μάχη δόθηκε με περηφάνια, θάρρος και πείσμα και κερδίθηκε. Παρόλα αυτά εκατό χρόνια νωρίτερα το να απειλήσεις με τόσο ευθύ, σχεδόν θρασύ, τρόπο το κατεστημένο και την πεπαλαιωμένη τάξη των πραγμάτων ήταν πραγματικά μία τεράστια πρόκληση που η απέναντι πλευρά δεν θα μπορούσε ποτέ να δεχθεί αβίαστα, με δεκτική ματιά.
Φυσικά, ο προπαγανδιστικό μηχανισμός της εποχής έδειξε το πιο σκληρό και τρομακτικό του πρόσωπο με μία σειρά από ανατριχιαστικές αφίσες και καρτ-ποστάλ, οι οποίες παρουσίαζαν με τον δικό τους τρόπο τους τεράστιους «κινδύνους» πίσω από μία ενδεχόμενη γυναικεία χειραφέτηση.
Το πιο λυπηρό στην υπόθεση είναι ότι κάποιες από τις εικόνες που τόσο ακραία παρουσιάζονται στις συγκεκριμένες αφίσες θα μπορούσαν να «σταθούν» ακόμα και στις μέρες μας προκειμένου να περιγράψουν την αντίληψη που υπάρχει εν έτει 2019, σε πιο συντηρητικές κοινωνίες, σχετικά με την ισότητα των φύλων, η οποία μοιάζει ακόμα σαν απειλή για εκείνους που δυσκολεύονται να αντιληφθούν το αυταπόδεικτο.
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
16.
17.
18.
19.
20.
Με πληροφορίες από το Bored Panda.
