Ήταν ένα μεγάλο όνειρο: Να περπατάς στους δρόμους του Παρισιού, την πρωτεύουσα της μόδας, ως ένα από τα πιο επιτυχημένα μοντέλα στον κόσμο.
Αυτό ακριβώς συνέβη στην Victoire Macon Dauxerre στα 18 της χρόνια, καθώς ετοιμαζόταν να αποφοιτήσει από το λύκειο το 2011.
Αλλά αυτό το όνειρο δεν κράτησε πολύ.
Μέσα σε λίγους μήνες, η Dauxerre έδινε μάχη ενάντια στην ανορεξία, καθώς έτρωγε μόλις τρία μήλα την ημέρα και έπινε διαρκώς διαιτητικά αναψυκτικά σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διατηρήσει το στάτους της ως κορυφαίο μοντέλο.
«Στην πραγματικότητα, κανείς δεν μου είπε ότι έπρεπε να χάσω βάρος», θυμάται. «Αλλά μου έλεγαν: “Tο Σεπτέμβρη, θα συμμετάσχεις στην Εβδομάδα Μόδας. Τα μεγέθη των ρούχων εκεί είναι 32-34. Και πρέπει να μπορείς να τα φορέσεις”».
«Τότε ήταν που έπρεπε να είχα φύγει», επισημαίνει.
Καθώς στο Παρίσι παρουσιάζονται τα ρούχα υψηλής ραπτικής για την ερχόμενη άνοιξη και καλοκαίρι, η Dauxerre μάς προειδοποιεί για το πόσο ύπουλη είναι η ασθένεια της ανορεξίας.
Στο βιβλίο της, «Never Skinny Enough: the Diary of a Top Model» («Ποτέ Αρκετά Αδύνατη: Το Ημερολόγιο ενός Τοπ Μόντελ»), περιγράφει τις πιέσεις για υπερβολικά αυστηρή δίαιτα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που μια Γαλλίδα μοντέλο χτυπά το καμπανάκι του κινδύνου για τον εξαναγκασμό να είναι πολύ αδύνατη στην πασαρέλα. Η Isabelle Caro, αφού έγραψε το δικό της βιβλίο κατακρίνοντας τη βιομηχανία της μόδας, πόζαρε για μια σοκαριστική καμπάνια κατά της ανορεξίας κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας του Μιλάνου το 2007, προτού πεθάνει από την ασθένεια τρία χρόνια αργότερα, σε ηλικία μόλις 28 ετών.
Η Dauxarre, εκτός από μήλα και Coca-Cola Light, επέτρεπε στον εαυτό της ένα μικρό κομμάτι ψάρι ή κοτόπουλο μια φορά την εβδομάδα.
Και ενώ, όταν πρωτοξεκίνησε την επαγγελματική πορεία της ως μοντέλο, είχε βάρος 56 κιλά με ύψος 1,78, μέσα σε λίγους μήνες έφτασε τα 47 κιλά και φορούσε ρούχα κατά τέσσερα νούμερα μικρότερα.
Στο μεταξύ, συνεργάστηκε με διάσημους οίκους όπως τους Alexander Mc Queen, Celine και Miu Miu στο Παρίσι, τη Νέα Υόρκη και το Μιλάνο.
Βουλιμική και με τάσεις αυτοκτονίας
Σύντομα, έγινε ένα από τα πιο περιζήτητα πρόσωπα. Αλλά οκτώ μήνες μετά, βουλιμική και με τάσεις αυτοκτονίας, παραιτήθηκε. «Κανείς δεν με καταλάβαινε», περιγράφει σήμερα στα 23 της. «Όλοι μου έλεγαν ότι είχα μια ονειρική ζωή, αλλά ποτέ πριν δεν είχα ξανανιώσει τόσο θλιμμένη».
Στο βιβλίο, περιγράφει τη ζωή στα παρασκήνια, όπου τα μοντέλα τσιμπολογούσαν φαγητό μπροστά στις κάμερες και, όταν έφευγαν οι δημοσιογράφοι, έτρεχαν στο μπάνιο για να το βγάλουν με εμετό. Και θυμάται φωτογραφήσεις όπου μόνο στους φωτογράφους δινόταν φαγητό. Η Dauxerre ένιωθε τόσο πεινασμένη και εξαντλημένη, που μια φορά λιποθύμησε στους δρόμους της Νέας Υόρκης κατά τη διάρκεια μιας Εβδομάδας Μόδας.
«Ακόμα και τα τοπ μόντελ δεν είναι τίποτα. Είναι απλώς κρεμάστρες», περιγράφει. «Στη δεκαετία του '80, ήταν κανονικοί άνθρωποι. Σήμερα,ξεθωριάζουν πίσω από τις λαμπερές μάρκες».
Το βιβλίο της Dauxerre κυκλοφόρησε ένα μήνα μετά την ψήφιση του νόμου στη Γαλλία που απαγορεύει τα υπερβολικά αδύνατα μοντέλα. Η συγκεκριμένη απαγόρευση είναι η δεύτερη στον κόσμο, με πρώτη την αντίστοιχη που έχει εγκριθεί στο Ισραήλ. Χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Βρετανία και η Δανία έχουν λιγότερο αυστηρή νομοθεσία πάνω στο θέμα, ενώ η προσπάθεια για αντίστοιχα μέτρα στις ΗΠΑ και το Βέλγιο έχει, μέχρι στιγμής, αποτύχει.
Αν ο νόμος στη Γαλλία ξεπεράσει και τα τελευταία εμπόδια, τα μοντέλα που θέλουν να εργαστούν θα πρέπει πρώτα να περνούν από ιατρική εξέταση, ενώ οι εταιρείες που τον παραβιάζουν, θα έρχονται αντιμέτωπες με ποινή φυλάκισης έξι μηνών και πρόστιμο ύψους 75.000 ευρώ (ή 81.000 δολαρίων). H Dauxerre θεωρεί πολύ θετικό το μέτρο, παρόλο που αισθάνεται ότι ήρθε με 10 χρόνια καθυστέρηση. Αν είχε έρθει νωρίτερα, όπως τονίζει, θα την είχε βοηθήσει να αποφύγει την απομάκρυνση από τον χώρο της μόδας.
«Ένας γιατρός θα είχε εντοπίσει ότι είχα χαμηλό σφυγμό, έχανα τα μαλλιά μου, έπασχα από οστεοπόρωση και είχε διακοπεί η περίοδός μου», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο νόμος της σιωπής
Πέντε χρόνια αργότερα, το πρώην μοντέλο εξακολουθεί να στρέφεται εναντίον των οίκων μόδας και της πίεσης που ασκούν για πολύ αδύνατα σώματα.
«Οι δημιουργοί ζητούν σώματα ανδρόγυνου τύπου. Δεν τους αρέσει η γυναικεία γραμμή», περιγράφει. «Για παράδειγμα, ο Καρλ Λάγκερφελτ λέει ότι κανένας δεν θέλει να δει σωματώδεις γυναίκες στην πασαρέλα. Αλλά υπάρχει τεράστιο χάσμα ανάμεσα σε αυτές και στα μοντέλα που βλέπουμε σήμερα».
Στη Γαλλία, σχεδόν 40.000 άνθρωποι πάσχουν από ανορεξία, εκ των οποίων το 90% είναι γυναίκες.
Το νέο μέτρο επιβάλλει, επίσης, πρόστιμο ύψους μέχρι ως και 37.500 δολαρίων σε δημοσιεύσεις που προσπαθούν να τροποποιήσουν ψηφιακά φωτογραφίες μοντέλων ώστε να δείχνουν πιο αδύνατα.
Η Dauxerre, που πλέον θέλει να γίνει ηθοποιός και, συγκεκριμένα, κωμικός, φορά ξανά νούμερο 38.
«Τα κορίτσια που βρίσκονται στις πασαρέλες σήμερα θα προσπαθήσουν να με διαψεύσουν σε όσα είπα και έγραψα», καταλήγει. «Αν θέλουν να συνεχίσουν να δουλεύουν, δεν μπορούν να παραδεχτούν τίποτα. Ισχύει ο νόμος της σιωπής σε αυτή τη βιομηχανία».
