Ο Μπρετ Τέιλορ, πρώην επικεφαλής του τομέα τεχνολογίας του Facebook, απάντησε πρόσφατα στην άκρως ενδιαφέρουσα ερώτηση: «Πώς είναι να δουλεύεις με τον Μαρκ Ζούκερμπεργκ;»
Και εκείνος απάντησε τα εξής:
«Ήταν μια από τις καλύτερες εμπειρίες που είχα στην καριέρα μου. Η πιο σημαντική δεξιότητα του Μαρκ ως μάνατζερ έγκειται στο ότι είναι πολύ ανοιχτός σε νέες ιδέες.
Όταν διαφωνούσαμε, αντί να γίνει προσβλητικός ή να προσπαθήσει να με πείσει όπως τόσοι άλλοι μάνατζερ με τους οποίους έχω συνεργαστεί, ήθελε πάντα να καταλάβει σε βάθος την οπτική μου.
Η τακτική του, όταν είχαμε σύνθετες συζητήσεις σχετικά με το προϊόν, ήταν να κάνει πολλές ερωτήσεις – σχεδόν με τη μέθοδο του Σωκράτη. Τόσο εγώ, όσο και πολλοί άλλοι που εργάζονταν για εκείνον, κάναμε μεγάλους περιπάτους στους ανοιχτούς χώρους γύρω από τις εγκαταστάσεις του Facebook κουβεντιάζοντας για ώρες ολόκληρες τη στρατηγική που θα έπρεπε να ακολουθήσαμε.
Η αλληλεπίδραση που είχαμε ήταν πολύ αποτελεσματική. Είχαμε τη δυνατότητα να εργαζόμαστε μέσα από βαθιές διαφωνίες χωρίς να τίθεται θέμα σύγκρουσης ή επιθετικότητας και ένιωθα πάντα ότι σεβόταν βαθιά τη γνώμη μου.
Ούτως ή άλλως, ο Μαρκ είχε ανεξάντλητη ενέργεια και ήταν πρόθυμος να συζητά πάνω στο προϊόν ώσπου να φτάσει στη «σωστή» απάντηση, είτε αυτό του έπαιρνε ώρες, μέρες ή και εβδομάδες περπατώντας και κουβεντιάζοντας.
Επίσης, ήταν ενδιαφέρον για μένα που είχα τη δυνατότητα να συγκρίνω την εμπειρία μου στο Facebook με την εμπειρία μου από τα πρώτα χρόνια της Google.
Από το 2004-6, η Google, στα πλαίσια της στρατηγικής ανάπτυξης προϊόντων της, άφηνε ομάδες εργαζομένων σε όλη την εταιρεία να σχεδιάζουν και να προτείνουν νέα προϊόντα με ελάχιστη επίβλεψη. Κι εγώ, απόλαυσα μεγάλη ελευθερία και ανεξαρτησία, συμμετέχοντας στο σχεδιασμό προϊόντων όπως το Google Maps.
Όμως, αυτή η ανεξαρτησία είχε πρακτικούς περιορισμούς: Κάποια στιγμή, η εταιρεία έπρεπε να μοιράσει τους οικονομικούς πόρους της και, κατά συνέπεια, να διαλέξει ποια από αυτά τα προϊόντα θα υποστήριζε ή όχι. Κι έτσι, πολλές ομάδες έβλεπαν τις προσδοκίες τους να διαψεύδονται και άρχισε να εξαπλώνεται βαθιά δυσαρέσκεια σε αρκετούς εργαζόμενους.
Κοιτάζοντας πίσω και στις δύο επαγγελματικές εμπειρίες μου, στο Facebook ήμουν, τις περισσότερες φορές, πιο ευτυχισμένος. Ο Μαρκ ενδιαφερόταν και συμμετείχε πολύ, αλλά με ουσιώδη και ειλικρινή τρόπο. Κι έτσι, αντάλλαξα λίγη ελευθερία και ανεξαρτησία με σταθερότητα, διαφάνεια και πληρότητα»
