#Νο1
Η έκφραση «εξ απαλών ονύχων» αποτελεί μια από τις πλέον λανθασμένα χρησιμοποιούμενες εκφράσεις από τους περισσότερους Έλληνες, αφού τη χρησιμοποιούν για να δηλώσουν την επιφανειακή προσέγγιση ή ό,τι άλλο μπορούν μόνοι τους να υποθέσουν. Μέγα λάθος.
Σημαίνει: Από (τότε που ήταν) τα νύχια μαλακά (όνυχας = νύχι, απαλός = μαλακός). Συνεπώς: Από παιδί (διότι τα μωρά και τα παιδιά έχουν απαλά, λεπτά, μαλακά νύχια). Ίδιου νοήματος είναι και το παιδιόθεν (δηλαδή από παιδί) ή όπως πολλοί χρησιμοποιούν στην καθημερινότητα λαϊκά, «από τα μικράτα».
Χρημοποιείται: Όταν θέλουμε να καταδείξουμε ότι γνωρίζουμε κάποιον από μωρό ή από παιδί.
Παράδειγμα: «Με τη Μαρία γνωριζόμαστε εξ απαλών ονύχων», δηλαδή «είμαστε παιδικοί φίλοι».
#Νο2
Η έκφραση «επί ξυρού ακμής» αναγράφεται στην Ιλιάδα και είναι από τις πολλές ομηρικές εκφράσεις που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας οι Νεοέλληνες. Ο Όμηρος την αναγράφει στο Κεφάλαιο Κ (στιχ. 173) της Ιλιάδας ενώ τη χρησιμοποίησε επίσης και ο Ηρόδοτος.
Σημαίνει: Στην κόψη του ξυραφιού, δηλαδή σε πολύ κρίσιμο σημείο.
Χρησιμοποιείται: Όταν θέλουμε να καταδείξουμε ότι μια κατάσταση ή ένας άνθρωπος βρίσκεται σε πολύ κρίσιμο σημείο.
Παράδειγμα: «Με την κρίση των σχέσεων μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας, για τη Συρία, η Παγκόσμια ειρήνη βρίσκεται επί ξυρού ακμής». Αυτό που, δυστυχώς δηλαδή, ζούμε σήμερα…
#Νο3
Η έκφραση «αβρόχοις ποσί» προέρχεται από τη γνωστή βιβλική ιστορία της διέλευσης των Εβραίων μέσα από την Ερυθρά Θάλασσα, της Παλαιάς Διαθήκης (Έξοδος ΙΔ 22-31), χωρίς να βραχούν τα πόδια τους (Αι εξακόσιαι εκείναι χιλιάδες αι την Ερυθράν Θάλασσαν αβρόχοις ποσί διαπεράσασαι).
Σημαίνει: Αυτό ακριβώς (ποσί: δοτική πληθυντικού ους. πους-ποδός), δηλαδή, χωρίς να βραχούν τα πόδια τους.
Χρήση: Όταν θέλουμε να καταδείξουμε ότι κάποιος πέτυχε τον στόχο/σκοπό του, χωρίς επιπτώσεις. Χωρίς (ηθική, υλική ή άλλη) ζημιά.
Παράδειγμα: «Μην παραπονιέσαι. Ξέμπλεξες από αυτή την υπόθεση αβρόχοις ποσί».
#Νο4
Η έκφραση «έκαστος εφ’ ω ετάχθη» αναγράφεται από τον Ηρόδοτο, αλλά και από τον Απόστολο Παύλο στην Α’ Προς Κορινθίους (Ζ, 24). Η σωστή έκφραση δεν είναι “καθ’ εις εφ’ ω ετάχθη”, όπως έχουν συνηθίσει πολλοί να αναφέρουν…
Σημαίνει: Καθένας για το σκοπό που είναι προορισμένος.
Χρησιμοποιείται: Όταν θέλουμε να υπογραμμίσουμε, να επισημάνουμε ότι καθένας πρέπει να ασχολείται με αυτό για το οποίο έχει διδαχθεί, εκπαιδευθεί. Αυτό ακριβώς δηλαδή, που δεν γίνεται στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα…
Παράδειγμα: Δεν μπορεί για παράδειγμα ένας ιδιοκτήτης ταβέρνας να ασχολείται με κάτι άλλο εκτός από την κουζίνα του ή τη λάντζα, όπως κι εκείνος δεν θα εμπιστευόταν την κουζίνα του σε έναν ανίδεο με αυτή την εργασία. Έκαστος εφ’ ω ετάχθη.
#Νο5
Από τις πλέον παρεξηγημένες εκφράσεις των Ελλήνων είναι η έκφραση «πράσσειν άλογα», δεδομένου ότι αρκετοί θεωρούν πως γράφεται ως «πράσινα άλογα», κάτι που δεν υφίσταται, φυσικά. Πρόκειται για αρχαιοελληνική έκφραση, η οποία έχει κρατηθεί αυτούσια.
Σημαίνει: Να κάνει κάποιος κάτι εκτός της λογικής (πράσσειν = απαρέμφατο του πράττω, δεδομένου πως ότι γράφεται με δυο “σ” γράφεται και με δυο “τ”, όπως και η θάλασσα (ή θάλαττα) και άλογα = όσα δεν έχουν λογική, δηλαδή "α" στερητικό + λόγος).
Χρησιμοποιείται: Όπως σχεδόν χρησιμοποιείται από τους περισσότερους, αφού το λάθος δεν βρίσκεται στην ερμηνεία ή τη χρήση. Όταν δηλαδή, θέλουμε να υπογραμμίσουμε, ότι κάποιος άνθρωπος κάνει ή μια κατάσταση βρίσκεται, εκτός λογικής.
Παράδειγμα: «Μας υπόσχεται λεφτά και πράσσειν άλογα», δηλαδή η υπόσχεσή του ότι θα μπορέσουμε να αποκομίσουμε οικονομικά οφέλη είναι εκτός λογικής (ή μας κοροϊδεύει).
Πηγή: loutraki365.gr
