Ο κορονοϊός καλπάζει σ' ολόκληρο τον πλανήτη υπερβαίνοντας το όριο των 150.000 κρουσμάτων με τον Π.Ο.Υ. να χαρακτηρίζει «πολύ ανησυχητική» την εξάπλωσή του. Τις τελευταίες εβδομάδες, έχουμε δει πολλές διασημότητες να έχουν προσβληθεί από τον ιό και να μοιράζονται μέσω των κοινωνικών δικτύων την εμπειρία τους.
Ωστόσο είναι χαρακτηριστική η ανισότητα που σχετίζεται με την πρόσβαση στο τεστ του κορονοϊού και στην περίθαλψη γενικότερα. Μπορεί οι celebrities -με καλή πρόθεση- να θέλουν με τον τρόπο τους να μας περιγράψουν τι σημαίνει να είσαι θετικός στον κορονοϊό, όμως δείχνουν να αγνοούν ότι είναι πλέον πραγματική πολυτέλεια για κάποιον «κοινό θνητό» να κάνει το τεστ για τον κορονοϊό.
Με τη φήμη και κυρίως τα χρήματα να είναι οι κατάλληλες παράμετροι για να πραγματοποιήσει κάποιος το τεστ κόστους 300 ευρώ σε κάποιο ιδιωτικό εργαστήριο, η ελίτ δείχνει να απολαμβάνει την προαιρετική φροντίδα έναντι όλων των άλλων. Την ίδια στιγμή που ένας διάσημος προσπαθεί να μας δώσει κουράγιο από το πολυτελές σαλόνι του, το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού της γης δεν έχει πρόσβαση σε ένα τεστ που ο ίδιος έχει ήδη κάνει.
Και αν το πάμε ένα ακόμη βήμα παραπέρα, υπάρχουν πολλοί συνάνθρωποί μας που δεν μπορούν να βρουν κρεβάτι σε νοσοκομείο. Δεν πιστεύω πως υπήρχε ποτέ περίπτωση ο Τομ Χανκς, που νόσησε από τον κορονοϊό, να περιμένει στην ουρά για να τον εξυπηρετήσουν στο νοσοκομείο όταν αδειάσει θέση.
Πιθανότατα σε έναν ιδανικό κόσμο, θα υπήρχαν αναπνευστήρες για όλους, όλοι -ειδικά οι συμπτωματικοί- θα μπορούσαν να κάνουν το ζωτικής σημασίας σημασίας τεστ για τον κορονοϊό κα φυσικά όλοι θα είχαν πρόσβαση σε θεραπεία. Ανεξάρτητα με την οικονομική τους κατάσταση. Και τους followers τους στο Instagram.
Η πανδημία δεν έρχεται να μας υπενθυμίσει τις ανισότητες σε αυτό τον κόσμο. Αυτές τις γνωρίζουμε. Οι ευνοημένοι αυτού του κόσμου θα επιβιώσουν και οι υπόλοιποι ίσως θα γίνουν μέρος μιας θλιβερής στατιστικής.
Όσο για το σύνθημα των ημερών που το βλέπουμε συχνά σε hashtags διασήμων και μη «We're all in this together» (Είμαστε όλοι μαζί σε αυτό), αν και είναι αισιόδοξο κρύβει πίσω του ένα «Not really» (Στην πραγματικότητα όχι).
