Στην εποχή των ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων παρατηρείται ένα οξύμωρο σχήμα: Μεγάλη μερίδα του κόσμου επιστρέφει, κάνοντας βήματα προς τα πίσω, σε καθαρά μη επιστημονικές λογικές. Το αταβιστικό φαινόμενο του κινήματος του αντιεμβολιασμού είναι το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα. Έτσι, κάποιο καιρό, στις 28 Νοεμβρίου του 2019, διοργανώθηκε στη Ρώμη ένα συνέδριο από το Ινστιτούτο Bruno Leoni σχετικά με το κόστος του αντιεπιστημονικών λύσεων (σ.σ: λύσεις καταστροφικές για τους ανθρώπους που συχνά πυκνά λειτουργούν ως επιταχυντές της κλιματικής αλλαγής). Σε αντίθεση, όμως, με ό,τι θα περίμενες υπάρχει και σε αυτήν την εκδήλωση κάτι το διφορούμενο.
Με το Ινστιτούτο συνεργάζονται σημαντικοί ερευνητές, επιστήμονες αλλά και θεωρητικοί αναλυτές εγνωσμένου κύρους. Μάλλον, όμως, είτε έχουν κοντή μνήμη είτε δεν είναι καλά ενημερωμένοι για τη στάση που έχει κρατήσει το IBL σχετικά με το περιβάλλον. Ένα Ινστιτούτο που, όπως το ίδιο λέει, θέλει να "προσφέρει στην ιταλική πολιτική πραγματικότητα, έτσι ώστε ο ρόλος της ελευθερίας και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας να γίνει περισσότερο κατανοητός" έχει μέσα από τα χρόνια τοποθετηθεί με καθαρά αντιεπιστημονικό τρόπο απέναντι στην κλιματική αλλαγή – θυμίζοντας, λίγο έως πολύ, την όχι μόνο αστεία αλλά και επικίνδυνη προσέγγιση του Donald Trump επί του ζητήματος.
