Λέξεις-εικόνες: Φίλιππος Μπαντής
Πριν από 2 μήνες δέχθηκα ένα τηλεφώνημα. Ήταν από το BBC Television. Προγραμμάτιζε ένα αφιέρωμα στην πόλη μας η πιο δημοφιλής γαστρονομική-εκδρομική εκπομπή στη Μεγάλη Βρετανία, το Rick Stein’s Long Weekends, και θα θέλανε να γνωρίσουν και εμάς. Στην αρχή ένιωσα ότι κάποιος μου κάνει πλάκα, εξατίας του τρόπου που μου μίλησαν… Mε ρώτησαν αν θα ήταν ενόχληση να περάσουν από το μαγαζί μας ή αν μας βγάζουν από το πρόγραμμα μας και ποια μέρα και ώρα μας βολεύει ΑΝ τελικά τους δεχθούμε κι αυτό ήταν κάτι πρωτόγνωρο για εμένα. Τελικά ήρθαν δύο ευγενέστατες κυρίες, είδαν τον χώρο μας, γεύθηκαν όλες σχεδόν τις πίτες μας, έμαθαν την ιστορία της μπουγάτσας αλλά και την οικογενειακή σχέση που έχουμε με αυτήν και αποχώρησαν λέγοντάς μας ότι θα μας συμπεριλάβουν στο αφιέρωμα.
Τη Δευτέρα, 25 Ιουλίου λοιπόν, ζήσαμε στο μαγαζί μας μία πολύ όμορφη εμπειρία. Το πρώτο απίστευτο για τα ελληνικά δεδομένα ήταν το εξής. Μας ενημέρωσαν ότι θα φτάσουν στις 11:45 π.μ. και τους υποδεχθήκαμε στις 11:45 π.μ. ακριβώς! Όλοι τους ευγενέστατοι, μπορεί να το επαναλαμβάνω αλλά ήταν κάτι που μας έμεινε και που δεν το συναντάμε πολύ συχνά δυστυχώς στα εγχώρια M.M.E., προσιτοί, υπερβολικά τυπικοί, προσεκτικοί και οργανωμένοι. Ίσως μόνο ο κύριος Rick Stein να ήταν λίγο πιο απόμακρος, όχι σε άσχημο βαθμό, αλλά είχε την στόφα του σταρ. Δικαιολογημένα! Ήξεραν ακριβώς τι έπρεπε να κάνουν και μας ενημέρωσαν πλήρως για αυτό, έτσι ώστε να μη συμβεί κάτι απρόοπτο ή κάτι που θα μας δυσκολέψει.
Είχε προηγηθεί συνεννόηση ότι ο σεφ θα ήθελε να δει όλη την διαδικασία της παρασκευής μπουγάτσας, από την αρχή ως το τέλος και να φτιάξουμε μαζί, μπουγάτσα με κιμά. Οπότε εγώ είχα κάνει προετοιμασία για αυτό και είχα στήσει το εργαστήριο για τις κάμερες κτλ. Λάθος μου, οι άνθρωποι ήθελαν να δουν πώς δουλεύω σε καθημερινή βάση, τι κάνω όταν είμαι μόνος μου! Και το κάναμε έτσι λοιπόν.
Καθαρίσαμε 10 κιλά κρεμμύδια, αφού το ήθελαν (έκλαιγε όλο το συνεργείο) ψήσαμε τον κιμά και ήρθε η ώρα να ανοίξω το φύλλο. Αυτό ήταν το μόνο που δεν είχε προβλέψει ο σκηνοθέτης, ότι δηλαδή κάθε φορά που θα το πετούσα στον αέρα, αυτό θα διπλασιαζόταν σε μέγεθος. “WOW” είπε “ Ι didn’t know what to expect” δεν ήξερε από πού να πρωτοτραβήξει πλάνα και με έβαλε να ανοίξω και άλλα φύλλα.
Σε όλη τη διάρκεια του γυρίσματος (2 ώρες) κουβεντιάζαμε. Σε αυτό που επέμενε ο κύριος Rick Stein και ο σκηνοθέτης ήταν η ιστορία και όχι τόσο οι συνταγές καθαυτές! Η ιστορία της μπουγάτσας, το πώς εξελίχθηκε από τα αρχαία χρόνια εώς τώρα , η ιστορία της οικογένειάς μας, πώς ο παππούς μου έφερε τις συνταγές από τη Μικρά Ασία στη Θεσσαλονίκη και ο πατέρας ,το 1969, έφτιαξε αυτό το μαγαζί όπου είμαστε μέχρι και σήμερα. Εντυπωσιάστηκαν που δουλεύουμε ακόμη οικογενειακά και ήθελαν να γνωρίσουν και να μιλήσουν με τη σύζυγο μου την Κατερίνα και τον γιο μου τον Δημήτρη!
Απ’ ότι μου έδωσαν να καταλάβω έφυγαν πολύ ευχαριστημένοι και από τις γεύσεις και από τη φιλοξενία και από όσα είδαν κι έμαθαν. Ο κύριος Rick Stein μάλιστα είπε φεύγοντας, «δεν θέλω να συνεχίσω στην Τουρκία, θέλω να μείνω εδώ και να τρώω μπουγάτσα».
Για εμάς ήταν μία αναγνώριση των προσπαθειών που κάνουμε χρόνια τώρα για να φέρουμε αυτό το προϊόν, την μπουγάτσα, ξανά στο προσκήνιο αλλά στην μορφή που τις αξίζει. Ως ένα ποιοτικό προϊόν ,χειροποίητο, με την παλιά τεχνική, με αγνές, γνήσιες πρώτες ύλες και όχι βιομηχανοποιημένο, βοηθώντας και εμείς να μπει η Θεσσαλονίκη ψηλά στον χάρτη του γαστρονομικού τουρισμού.
