Σε μια τελετή στο Δημαρχείο της Στοκχόλμης, οι φετινοί νικητές του Νόμπελ Ειρήνης, Νάντια Μουράντ και Ντένις Μουκουέγκε, παρέλαβαν το βραβείο από την πρόεδρο της Επιτροπής Νόμπελ Μπέριτ Ράις-Άντερσεν, παραθέτοντας ομιλίες όπου καταδίκασαν τη σεξουαλική βία αλλά και την ατιμωρησία των θυτών.
Η 25χρονη Μουράντ από το Ιράκ, αφού απήχθη από τους τζιχαντιστές από την κουρδόφωνη κοινότητα του βόρειου Ιράκ όπου ζούσε, είδε την οικογένειά της να δολοφονείται, βιάστηκε, βασανίστηκε και χρησιμοποιήθηκε σαν σκλάβα του σεξ προτού καταφέρει να αποδράσει και να αναλάβει ακτιβιστική δράση. Ο 63χρονος Μουκουέγκε περιθάλπει εδώ και είκοσι χρόνια θύματα σεξουαλικής βίας στο νοσοκομείο του Πάντζι, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
«Δεν είναι μόνο οι πρωτεργάτες της βίας που είναι υπεύθυνοι για τα εγκλήματά τους, αλλά και εκείνοι που επιλέγουν να αποστρέψουν το βλέμμα», σχολίασε ο Ντενίς Μουκουέγκε στην ομιλία του, τονίζοντας:
«Αν πρέπει να κάνουμε πόλεμο, αυτός είναι κατά της αδιαφορίας που διαβρώνει τις κοινωνίες μας».
Ο γιατρός γίνεται καθημερινά μάρτυρας της χρόνιας βίας που μαστίζει την κοινωνία του Κονγκό, με θύματα τα πιο αδύναμα μέλη της: «Μωρά, κορίτσια, νεαρές γυναίκες, μητέρες, γιαγιάδες, καθώς και άνδρες και αγόρια, βιάζονται, συχνά δημόσια και ομαδικά, με καιόμενο πλαστικό ή με συστρεφόμενα αντικείμενα στα γεννητικά τους όργανα», είπε χαρακτηριστικά, επικρίνοντας το καθεστώς του προέδρου Ζοζέφ Καμπιλά, ενόψει των εκλογών που θα γίνουν στη χώρα στις 23 Δεκεμβρίου.
Η Μουράντ, από την πλευρά της, είπε ότι τουλάχιστον 3.000 γυναίκες και παιδιά παραμένουν στα χέρια της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος.
Η ίδια υπογράμμισε υπογραμμίζοντας ότι «είναι αδιανόητο πως η συνείδηση των ηγετών 195 χωρών δεν έχει κινητοποιηθεί για την απελευθέρωση αυτών των κοριτσιών». «Αν επρόκειτο για μια εμπορική συμφωνία, για ένα κοίτασμα πετρελαίου ή για ένα φορτίο όπλων, είμαστε σίγουροι ότι δεν θα ήταν φειδωλοί στις προσπάθειες για την απελευθέρωσή τους», πρόσθεσε.
Στα οικονομικά συμφέροντα που αφήνουν σε δεύτερη μοίρα τα ανθρώπινα δικαιώματα αναφέρθηκε και ο Κονγκολέζος γυναικολόγος: «Η χώρα μου λεηλατείται συστηματικά με τη συνενοχή ανθρώπων που ισχυρίζονται πως είναι οι ηγέτες μας.
»Λεηλατείται σε βάρος εκατομμυρίων ανδρών, γυναικών και αθώων παιδιών που έχουν εγκαταλειφθεί σε ακραία ανέχεια ενώ τα κέρδη από τα μεταλλεύματά μας καταλήγουν στους αδιαφανείς λογαριασμούς μιας αρπακτικής ολιγαρχίας».
Ο Μουκουέγκε κατέληξε ότι πρέπει να τεθεί ένα τέλος στην ατιμωρησία των ηγετών που ανέχονται ή, ακόμα χειρότερα, εκμεταλλεύονται τη σεξουαλική βία για να αναρριχηθούν στην εξουσία και να υποστηρίξουν τη δημιουργία ενός παγκόσμιου ταμείου αποζημίωσης των θυμάτων της σεξουαλικής βίας. Η Μουράντ απεύθυνε έκκληση για προστασία του λαού της, των Γιαζίντι, που χαρακτήρισε «ευθύνη της παγκόσμιας κοινότητας». «Χωρίς αυτή τη διεθνή προστασία, τίποτα δεν μας εγγυάται ότι δεν θα εκτεθούμε για άλλη μια φορά σε νέες σφαγές», κατέληξε η νεαρή Ιρακινή.
