Οι ήρωες των τραγουδιών του είναι μεθυσμένοι, απελπισμένα ερωτευμένοι, έξω φρενών με τον αστικό κομφορμισμό και τον χριστιανικό μανδύα του. Ο Ζακ Μπρελ τραγουδά ασταμάτητα και γίνεται η φωνή μιας Γαλλίας που ετοιμάζεται για τον Μάη του ’68, παθιάζεται, εξεγείρεται, ονειρεύεται και παραμένει μέχρι το βάθος τρυφερή.
O Ζακ Ρομέν Ζωρζ Μπρελ (Jacques Romain Georges Brel, 8 Απριλίου 1929 - 9 Οκτωβρίου 1978) ήταν Βέλγος τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Ανήκει στους σημαντικότερους εκπροσώπους του μεταπολεμικού σανσόν. (Το σανσόn-γαλ. Chanson, τραγούδι-, είναι γαλλική μουσική τέχνη τραγουδιού. Γνώρισε σημαντική επιτυχία τον 20ό αιώνα και αναδείχτηκε ως γαλλική παραλλαγή του διεθνούς δημοφιλούς τραγουδιού).
Ηθοποιός, σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων, ηθοποιός, τραγουδιστής, ποιητής, συνθέτης, συγγραφέας, σεναριογράφος, μουσικός και κιθαρίστας
Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες το 1929. Οι πρώτες συνθέσεις του χρονολογούνται το 1950, αλλά η καριέρα του ουσιαστικά ξεκίνησε το 1953 με τις πρώτες εμφανίσεις του στο θέατρο Les trois baudets του Παρισιού. Από το 1957 απέκτησε διεθνή φήμη. Στη δεκαετία του '50 υιοθέτησε ένα λυρικό ύφος, συνδυάζοντας τον ηθικό ζήλο με το νεανικό ρομαντισμό, ωθώντας τον Ζωρζ Μπρασένς να του αποδώσει το παρωνύμιο "Ηγούμενος" (γαλ. Abbé Brel). Το 1963 εμφανίστηκε στο Κάρνεγκι Χολ και αργότερα περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και τη Σοβιετική Ένωση. Στη δεκαετία του '70 πρωταγωνίστησε, υποδυόμενος τον Δον Κιχώτη, στο μιούζικαλ Homme de la Mancha (Ο άνδρας από τη Μάντσα), και συμμετείχε ως ηθοποιός ή παραγωγός σε αρκετές ακόμα ταινίες, μέχρι το 1973. Το 1971 σκηνοθέτησε την ταινία Franz. Για ένα μεγάλο διάστημα αποσύρθηκε στα Νησιά Μαρκέζας, στη Γαλλική Πολυνησία, και επέστρεψε στη μουσική το 1977, με το δίσκο Les Marquises, σημειώνοντας εκ νέου μεγάλη επιτυχία.
Οι στίχοι του διέπονται συχνά από σατιρικό και δραματικό ύφος, ασκώντας κριτική σε κοινωνικές και ηθικές αξίες, όπως ενδεικτικά αυτή αποτυπώνεται στα τραγούδια Les Bourgeois και Les Flamandes. Ερμηνευτής με μεγάλη εκφραστικότητα, ο Μπρελ ενσωμάτωσε θεατρικά στοιχεία στις εμφανίσεις του.
Η μουσική του είχε επίδραση σε αρκετούς δημιουργούς, όπως στον Λέοναρντ Κοέν, στον Ντέιβιντ Μπόουι και κυρίως στον Σκοτ Γουόκερ, ο οποίος ερμήνευσε αρκετές συνθέσεις του Μπρελ. Ορισμένα τραγούδια του μεταφράστηκαν στην αγγλική γλώσσα και έγιναν διεθνείς επιτυχίες, όπως το Le moribοnd [Ο ετοιμοθάνατος] (1961), μεταφρασμένο ως Seasons in the Sun και το Ne me quitte pas (Μη με αφήνεις) με τον αγγλικό τίτλο If You Go Away.
Απεβίωσε στο Παρίσι από καρκίνο το 1978.
