Οι πολύχρωμες εκρήξεις των λωρίδων του Gabriel Dawe μάς γοητεύουν εδώ και χρόνια. Με την εγκατάσταση Plexus 35, ο Μεξικανός καλλιτέχνης μεταφέρει τη δουλειά του στο Μουσείο Τέχνης του Τολέδο, κάνοντας μια τολμηρή αντιπαράθεση μεταξύ του παλιού και του καινούργιου.
Η εγκατάσταση στον χώρο αποτελείται από κλωστές κεντήματος δεμένες ώστε να δημιουργούν ένα εσωτερικό ουράνιο τόξο, το οποίο παίζει με τον χώρο, καθώς το φως διαχέεται μέσα από τη γυάλινη οροφή του μουσείου, φιλτράρεται μέσω των πολύχρωμων κλωστών, δημιουργώντας μια ολογραφική άποψη.
Οι σειρές Plexus του Dawe πηγάζουν από την αγάπη του για τα εργόχειρα, αλλά και τη ματαίωση με τον χρόνο που χρειάστηκε για να δημιουργήσει ένα τελειωμένο προϊόν. Για εκείνον, η χρήση των ινών στη δουλειά του είναι επίσης ένας ευφυής τρόπος να κοιτάζει τις έννοιες της ταυτότητας του φύλου.
«Οι εγκαταστάσεις του Plexus ξεκίνησαν ως ένα μεγάλο πείραμα μέσα από τη χρήση του πυρήνα του υλικού της δουλειάς μου με τα εργόχειρα. Εξαιτίας αυτού του υλικού υπάρχει ένα κρυφό νόημα σχετικά με τα φύλα, αν και είναι ανεπαίσθητο», δηλώνει ο ίδιος, για να προσθέσει: «Πολύ πρώιμα, κατάλαβα ότι αυτές οι αρχιτεκτονικές δομές που έγιναν από τον συνδυασμό κλωστών ήταν πολύ αιθέριες. Ήταν σχεδόν σαν να ήταν ακτίνες χρωματιστού φωτός παγωμένες στο κενό».
Χρησιμοποιώντας όλο το φάσμα του χρώματος ως σημείο αρχής, η εγκατάσταση του Τολέδο είναι η πρώτη στην οποία ο καλλιτέχνης έχει παίξει με τον διαχωρισμό των χρωμάτων. «Κάποιες φορές χρησιμοποιώ μόνο ένα μικρό κομμάτι του φάσματος. Άλλες φορές διαλέγω ένα διαφορετικό σημείο αρχής και τέλους, το οποίο πηγαίνει αντίθετα απ' ό,τι θα έβρισκε κανείς στη φύση αν χρειαζόταν να διασπάσει το φως με ένα πρίσμα», εξηγεί. «Αργότερα, ένιωσα την επιθυμία να το διαχωρίσω περισσότερο, και το κομμάτι στο Μουσείο Τέχνης του Τολέδο θα είναι το πρώτο κομμάτι όπου εξερευνώ τον διαχωρισμό του φάσματος».
