Τίτλοι, συζητήσεις, τηλέφωνα, δηλώσεις. Τα λόγια του Λευτέρη Πετρούνια αναστάτωσαν μία ολόκληρη κοινωνία, η οποία από χθες βρίσκεται στα κάγκελα καταδικάζοντας τις «λανθασμένες» απόψεις του αθλητή και αποκαθηλώνοντάς τον από το βάθρο στο οποίο η ίδια ελάχιστους μήνες πριν τον είχε τοποθετήσει. Ας μην ξεχνάμε τις συγκρίσεις με τον «εριστικό» Τσιτσιπά και την τεράστια διαφορά ήθους που χωρίζει τους δύο διάσημους αθλητές. «Σε ευχαριστούμε Λευτέρη» και «Είμαστε μαζί σου Λευτέρη» έβλεπες παντού, από τους ευγνώμονες Έλληνες, που υπερηφανεύονταν για ακόμη ένα μετάλλιο στη φαρέτρα τους. Για ποια φαρέτρα μιλάμε;
«Σε ευχαριστούμε Λευτέρη» και «Είμαστε μαζί σου Λευτέρη» έβλεπες παντού, από τους ευγνώμονες Έλληνες, που υπερηφανεύονταν για ακόμη ένα μετάλλιο στη φαρέτρα τους. Για ποια φαρέτρα μιλάμε;
Το πρόβλημα των Ελλήνων, και όχι μόνο των Ελλήνων, είναι ότι αντιλαμβάνονται με πολύ λάθος τρόπο την έννοια του έθνους. Είναι μία έννοια που στο παρελθόν μας βοήθησε να ξεπεράσουμε πολλές δυσκολίες, να συσπειρωθούμε και να αντιμετωπίσουμε ενωμένοι τις κακοτοπιές, αλλά δυστυχώς πολλές φορές η έννοια αυτή παρερμηνεύεται δημιουργώντας αρκετά προβλήματα. Ένα από αυτά, είναι και η θεοποίηση ανθρώπων οι οποίοι δεν κάνουν τίποτε παραπάνω από τη δουλειά τους, η οποία τυγχάνει να συνοδεύεται από το εθνόσημο και να τους προσφέρει αναγνωρισιμότητα.
«Περήφανος» δήλωνε ο μέσος Έλληνας για τις νίκες του Στέφανου Τσιτσιπά, ο οποίος έκανε το «λάθος» να επιλέξει ένα επάγγελμα το οποίο του αποφέρει χρήματα και δόξα και απλά τυγχάνει να είναι Έλληνας. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τον Λευτέρη Πετρούνια και την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες. Είναι ωστόσο αυτό αρκετό ώστε να οικειοποιηθούμε τις νίκες του και να νιώσουμε προδομένοι από τις – ομολογουμένως – απαράδεκτες δηλώσεις του; Μήπως θα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε τον Πετρούνια ως έναν ταλαντούχο αθλητή και να αφήσουμε στην άκρη οτιδήποτε έχει να κάνει με το έθνος;
Είναι ωστόσο αυτό αρκετό ώστε να οικειοποιηθούμε τις νίκες του και να νιώσουμε προδομένοι από τις – ομολογουμένως – απαράδεκτες δηλώσεις του; Μήπως θα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε τον Πετρούνια ως έναν ταλαντούχο αθλητή και να αφήσουμε στην άκρη οτιδήποτε έχει να κάνει με το έθνος;
«Ο πρωταθλητισμός είναι ένας πολύ σκληρός κλάδος. Από κει και πέρα, εάν υπήρξαν, εάν, εάν υπήρξαν γιατί δεν είμαι σίγουρος. Δεν έχω δει κάτι. Μεμονωμένα περιστατικά, λυπάμαι πολύ. Όμως δεν έχω δει κάποιον αθλητή που βρίσκεται στην επιφάνεια και έχει τα φώτα πάνω του ή έχει μάλλον καταφέρει να υλοποιήσει τους στόχους του να έχει κάποιο τέτοιου είδους παράπονο. Ότι κι αν σημαίνει αυτό», είπε στους δημοσιογράφους, και επικράτησε πανδαιμόνιο. Αφενός γατί με τα λόγια του αμφισβήτησε όλες τις γυναίκες που έχουν βρει το θάρρος και το κουράγιο να μιλήσουν για όσα έχουν βιώσει στο παρελθόν – ή και στο παρόν – και αφετέρου γιατί όλοι μας είχαμε την απαίτηση – και την προσμονή – να ακούσουμε αυτά που θέλουμε να ακούσουμε.
Η συνέχεια λίγο πολύ γνωστή, με τον Πετρούνια να αναδιατυπώνει τις δηλώσεις του, να παίρνει εμφανώς το μέρος των θυμάτων, να καταδικάζει τις αποτρόπαιες αυτές πράξεις, και τη σύζυγό του Βασιλική Μιλλούση να παραδέχεται σε ζωντανή σύνδεση ότι επηρεάστηκε πολύ ψυχολογικά από τον σάλο που προκάλεσαν τα λόγια του Λευτέρη. Ε και; Δυστυχώς, αυτά συμβαίνουν όταν ο καθένας μιλάει δημόσια επί παντός επιστητού. Ή για να είμαι πιο ακριβής, αυτά συμβαίνουν όταν ζητώνται σχολιασμοί για σοβαρά κοινωνικά θέματα, από ανθρώπους που η δουλειά τους δεν είναι να σχολιάζουν σοβαρά κοινωνικά θέματα.
Άραγε το περιστατικό αυτό θα μας γίνει μάθημα, ή στην επόμενη νίκη του Πετρούνια θα νιώσουμε και πάλι υπερήφανοι ως Έλληνες; Αν και όπως έχει αποδειχθεί εδώ και χρόνια, η μνήμη της κοινωνίας είναι ιδιαίτερα αδύναμη ή όπως είχε πει και ο Τόλης Σιδεράτος στους «Δυό Ξένους»: «Όλοι σε θυμούνται όσο διαρκεί το δελτίο των 8 και μισή».
Κεντρική φωτογραφία: AΠΕ
