Ξόδεψε το πρώτο χαρτζιλίκι του όταν ήταν πέντε χρόνων για να μάθει να διαβάζει, έπρεπε όμως να περάσουν 70 χρόνια για να συνειδητοποιήσει την αξία αυτού του γεγονότος. Στα 13 του παράτησε το σχολείο για να μοιράζει γάλα στις γειτονιές του Εδιμβούργου και για να πληρώσει ένα εισιτήριο για τον κινηματογράφο μάζευε μπουκάλια.
Σήμερα, παραμένει ένας θρύλος της μεγάλης οθόνης, ένας sir με εμπειρίες ζωής μεγαλύτερες από την ίδια τη ζωή, ένας γόης με περγαμηνές -μόνο που η φήμη μου συνοδεύεται, εκτός των επιτυχιών του, με μελανά γράμματα για βίαιη συμπεριφορά στις συντρόφους του και απόλυτες ιδέες στην επικοινωνία του.
Ο Κόνερι γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου του 1930, στο Φάουντενμπριτζ, στο Εδιμβούργο. Είναι γιος της Effie McBain, καθαρίστριας, και του Τζόζεφ Κόνερι, εργάτη σε εργοστάσιο και οδηγού φορτηγού. Ο πατέρας του ήταν Καθολικός με ιρλανδο-σκωτική καταγωγή, ενώ η μητέρα του ήταν Σκωτσέζα Προτεστάντισσα.
Το πρώτο του επάγγελμα ήταν γαλατάς στο Εδιμβούργο. Ακολούθως κατατάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό, αλλά απολύθηκε λόγω προβλημάτων υγείας και επέστρεψε στην παλιά του δουλειά κάνοντας διάφορες εργασίες όπως οδηγός λεωφορείου, εργάτης, μοντέλο για το κολλέγιο Καλών Τεχνών του Εδιμβούργου, στιλβωτής φερέτρων και μπόντι μπίλντερ.
Η εντυπωσιακή άνοδος του Κόνερι έγινε με τον ρόλο του μυστικού πράκτορα Τζέιμς Μποντ. Συνολικά πήρε μέρος σε επτά ταινίες Μποντ. Οι έξι ήταν παραγωγής της EON και μία ήταν ανεπίσημη αναπαραγωγή του Thunderball από την Warner Bros. Οι ταινίες αυτές είναι:
-
Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007, εναντίον Δόκτορος Νο (Dr No., 1962)
-
Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Από τη Ρωσία με αγάπη (From Russia with love, 1963)
-
Τζέιμς Μποντ, Πράκτωρ 007 εναντίον Χρυσοδάκτυλου (Goldfinger, 1964)
-
Επιχείρηση Κεραυνός (Thunderball, 1965)
-
Ζεις μονάχα δυο φορές (You only live twice, 1967)
-
Τα Διαμάντια είναι παντοτινά (Diamonds are forever, 1971)
-
Ποτέ μην ξαναπείς ποτέ (Never say never again, 1983) (ανεπίσημη)
Ο εντυπωσιακός αλλά και αεικίνητος, "αεράτος", ηθοποιός πρωτοανακαλύφθηκε από τους Χάρι Σάλτζμαν και Άλμπερτ Μπρόκολι, μετά την άρνηση άλλων υποψήφιων ηθοποιών για το ρόλο του Μποντ, μεταξύ των οποίων ο Ντέιβιντ Νίβεν (ο οποίος αργότερα έπαιξε τον Μποντ στην παρωδία του 1967, Casino.
Ο δημιουργός του Τζέιμς Μποντ, Ίαν Φλέμινγκ, δεν ήταν ευχαριστημένος με την επιλογή του ηθοποιού για την ενσάρκωση του ήρωά του, καθώς θεωρούσε ότι λόγω της φυσικής του διάπλασης και του παρουσιαστικού του δεν θα φαινόταν τόσο εκλεπτυσμένος. Ωστόσο, άλλαξε γνώμη μετά την πρεμιέρα της πρώτης ταινίας, Τζέιμς Μποντ εναντίον Δρος Νο, και εντυπωσιάστηκε τόσο που εμπνεύστηκε μια σκωτο-ελβετική καταγωγή για τον Τζέιμς Μποντ που ξεπηδούσε από τις σελίδες των επόμενων μυθιστορημάτων του.
Η ερμηνεία του Κόνερι ως Μποντ και το στυλ που προσέδωσε στο χαρακτήρα αυτό οφείλεται στην καθοδήγηση του σκηνοθέτη των ταινιών Τέρενς Γιανγκ, ο οποίος τον πήρε υπό την προστασία του και "εξευγένισε" το φυσικό παρουσιαστικό του.
Στην αυτοβιογραφία του με τίτλο "Το να είσαι Σκωτσέζος" ("Βeing a Scot"), που παρουσίασε το 2008, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, ημέρα των 78ων γενεθλίων του, ο Κόνερι δεν περιγράφει σε αυτό τις περιπέτειές του ως Μποντ. Αντίθετα, σε μεγάλο μέρος του επιχειρεί να αναιρέσει όσες ανακρίβειες έχουν γραφεί για το πρόσωπό του. Και φυσικά μιλάει για την αγαπημένη του πατρίδα και για την κουλτούρα της: από τον ποιητή Ρόμπερτ Μπαρνς ως τον συγγραφέα σερ Γουόλτερ Σκοτ και τη Μαίρη Στιούαρτ της Σκωτίας. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο Κόνερι είναι οπαδός του Εθνικιστικού Κόμματος της Σκωτίας, που υποστηρίζει την ανεξαρτησία της.
Ο εθνικισμός άλλωστε είναι διάχυτος στο κείμενό του. Κατά τον Κόνερι, στη Σκωτία οφείλουν οι Αμερικανοί την πρώτη κινηματογραφική ταινία τους. "Η Σκωτία έδωσε στις ΗΠΑ το θέμα για την πρώτη κανονική ταινία τους, την "Εκτέλεση της Μαίρης Στιούαρτ”, όπου τον βασικό ρόλο υποδυόταν ένας άντρας, τουλάχιστον ως το τελικό μοντάζ" γράφει. "Ο πιο διακεκριμένος σκηνοθέτης της Σκωτίας ήταν ο Φρανκ Λόιντ" συνεχίζει λίγο παρακάτω. "Γεννημένος το 1886 σε μια οικογένεια που ασχολιόταν με το μιούζικ χολ στο Κάμπουσλανγκ της Γλασκώβης και ηθοποιός και ο ίδιος ως τα 15 του, το 1913 έπαιζε ήδη στο Χόλιγουντ, όπου σύντομα άρχισε να γράφει και να σκηνοθετεί βουβές ταινίες. (…) Ηταν ένας από τους ιδρυτές της Ακαδημίας Κινηματογράφου και Επιστημών το 1927".
Δείτε ένα βίντεο με την πλούσια ζωή του:
Και λίγο πιο κάτω συμπεραίνει ότι "από τις απαρχές του κινηματογράφου τα ιστορικά θέματα της Σκωτίας έτρεφαν την όρεξη του Χόλιγουντ", για να αναλύσει στη συνέχεια αυτές τις ταινίες και τους σκηνοθέτες τους. Στο βιβλίο δίνει ιδιαίτερη έμφαση, με τη βοήθεια του Μάρεϊ Γκρίγκορ, ο οποίος είναι και αρχιτέκτονας, στη γοτθική αρχιτεκτονική της χώρας. Ο Κόνερι έχει σαφώς κάποιες πάγιες και περίεργες συχνά αντιλήψεις για τα πράγματα. Ο αγγλικός Τύπος συχνά του επιτίθεται "κατηγορώντας" τον για τις πολιτικές του θέσεις και φέρνοντας ως επιχείρημα το γεγονός ότι κρίνει ζώντας το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου στις Μπαχάμες.
Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι θα επαναπατριστεί όταν η Σκωτία κερδίσει την ανεξαρτησία της. Απεχθάνεται -όπως λέει στο βιβλίο-, τον Τόνι Μπλερ και τους Εργατικούς, και όμως έχει τον τίτλο του "σερ". "Η πολιτική στη Βρετανία συχνά έχει περισσότερη ίντριγκα από ό,τι μια ταινία Τζέιμς Μποντ" διατείνεται στην επίσημη ιστοσελίδα του. Επιπλέον, είναι συντηρητικός και δύσπιστος. Ο αντιφατικός κατά πολλούς σερ Σον Κόνερι διεκδικεί αναμφισβήτητα τον ρόλο του σταρ. Έχει κερδίσει ένα Οσκαρ β΄ αντρικού ρόλου για τους "Αδιάφθορους", ταινία για την οποία το περιοδικό "Εmpire" τον ψήφισε ως τον ηθοποιό με τη χειρότερη προφορά. Ο ίδιος επιμένει να διατηρεί τη σκωτσέζικη προφορά του σε όλες τις ταινίες, ακόμη και όταν είναι στην υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητος. Είναι άλλωστε ο κινηματογραφικός σερ που στο μπράτσο του έχει ένα τατουάζ που γράφει "Σκωτία για πάντα".
Αν και ο Σον Κόνερι παντρεύτηκε μόνο δύο φορές, η ερωτική του ζωή υπήρξε εξαιρετικά πλούσια. Εκτός από την ηθοποιό Νταϊάν Σιλέντο, την πρώτη του σύζυγο, και τη Μισελίν Ροκεμπρίν που τη διαδέχθηκε, ο Κόνερι έχει συνδεθεί ερωτικά με πολλές αιθέριες υπάρξεις. Ο γάμος του με την Νταϊάν ήταν επεισοδιακός. Παντρεύτηκαν το 1962 και δυο χρόνια αργότερα απέκτησαν τον γιο τους Τζέισον. Η Νταϊάν στην αυτοβιογραφία της "Οι εννιά ζωές μου" (2006) αναφέρει πως ο Σον ήταν βίαιος.
Ακόμα και τη νύχτα του γάμου τους τη χτύπησε επειδή ζήλεψε. Παρ’ όλο που ήταν άσημος ηθοποιός και η Σιλέντο γνωστή, ο Κόνερι επέμενε να αφήσει τη δουλειά της για να τους φροντίζει εκείνος. Χώρισαν μετά από οκτώ χρόνια γάμου. Αν και η Σιλέντο είναι η μόνη που έχει μιλήσει για το βίαιο χαρακτήρα του, από συνεντεύξεις του σε διάφορα έντυπα φαίνεται πως είναι υπέρ του ξύλου στη γυναίκα. Εξάλλου, όπως είχε δηλώσει στο περιοδικό "Vanity Fair" το 1993, ορισμένες γυναίκες το επιδιώκουν.
Δείτε το βίντεο στο οποίο ο ίδιος παραδέχεται ότι δεν είναι κακό να χαστουκίζει κάποιος μια γυναίκα:
Πριν πάρει διαζύγιο γνώρισε τη Γαλλομαροκινή ζωγράφο που έμελλε να γίνει η δεύτερη σύζυγός του. Συναντήθηκαν το Μάρτιο του '70 στην Καζαμπλάνκα και τρεις μήνες αργότερα της είπε πως ήταν ερωτευμένος. Παντρεύτηκαν το 1975 στο Γιβραλτάρ, εκεί όπου είχε παντρευτεί τη Σιλέντο. Ο Κόνερι ανέλαβε να μεγαλώσει τα τρία παιδιά της, ενώ εκείνη πήρε τον έλεγχο της περιουσίας του. Γνωρίζοντας ότι την απατάει, φρόντιζε να τον ακολουθεί παντού. Το 1998, όταν γύριζε την ταινία "Παγίδα" με την Κάθριν Ζέτα Τζόουνς, της είπε να μην ακονίζει τα νύχια της. Είχε προηγηθεί δήλωση της Κάθριν περί σεξαπίλ του Κόνερι.
Εκείνο που δεν ήξερε η Μισελίν ήταν ότι ο Σον είχε απαιτήσει από τους σεναριογράφους να γράψουν ερωτικές σκηνές γι’ αυτόν και την 28χρονη συνάδελφό του. Ο Σον Κόνερι φέρεται να είχε μεταξύ άλλων σχέσεις με τις ηθοποιούς Σου Ελόιντ, Σέλεϊ Γουίντερς, Σίλβια Μάιλς, τη Μις Γαλλία Κλοντίν Οζέρ, την τραγουδίστρια Λίνσεϊ ντε Πολ, τη μακιγιέζ Νίνα Κραφτ και τη σχεδιάστρια Χάιλε Μπιρν.
Ο σερ Τόμας Σον Κόνερι απεβίωσε: 31 Οκτωβρίου 2020
*με πληροφορίες από το tovima.gr και το wikipedia.org/
