Με μια νέα ανάρτησή του και μια φωτογραφία απ’ τα παλιά, ο Μιχάλης Δέλτα, ένα από τα ιδρυτικά μέλη των θρυλικών Στέρεο Νόβα, διερωτάται γιατί δεν έχουμε χαρά στη ζωή μας. Σε ένα κείμενο που ανέβασε στον λογαριασμό του στο Facebook, δίνει τις δικές του απαντήσεις, που δεν χωρούν σε στερεότυπα:
«Η Ευθύνη της Χαράς
»Εδώ και αρκετό καιρό ένα θέμα που απασχολεί τις συζητήσεις με φίλους αλλά και ανθρώπους που με επισκέπτονται για θεραπεία είναι το Γιατί κανένας σήμερα δεν έχει Χαρά στην ζωή του. Σαφώς υπάρχουν πολλές και υποκειμενικές απαντήσεις. Έτσι κι εγώ θα αναπτύξω τους λόγους τους οποίους θεωρώ ότι ευθύνονται για την απουσία της Χαράς.
»Θα πάω πίσω λοιπόν γιατί σημασία δεν έχει το αποτέλεσμα, αλλά η αρχή του νήματος. Η Χαρά είναι η αιτία της Δημιουργίας, αλλά την ίδια στιγμή είναι και αυτό που προκύπτει από την Δημιουργία. Οπότε η Χαρά είναι Αριθμοσοφικά το 1 αλλά και το 10 που αρθροίζει πάλι το 1. Η Χαρά είναι τα γέλια των παιδιών που τρέχουν στους δρόμους της γειτονιάς ατελείωτες ώρες, είναι κάτι που τα χαρακτηρίζει μέσα σε αυτή την ξέγνοιαστη αθωότητα που πηγάζει από την Φύση τους.
»Η Χαρά αρχίζει να αποχρωματίζεται με την ταύτιση στις εχθρικές πεποιθήσεις για επιβίωση. Η Χαρά αποχωρεί από το σώμα όταν το εγκαταλείπεις, όταν πίνεις για να ξεχνάς, όταν τρως για να μην εκφράζεσαι, όταν παραδίνεσαι στη λαγνεία για να τιμωρείς την αγάπη. Η Χαρά δίνει την θέση της στην απελπισία και την απογοήτευση από τη στιγμή που επιλέγεις να ζεις μια ζωή που σε υποτιμά. Όταν επιλέγεις την αφάνειά σου γιατί αισθάνεσαι κατά βάθος, πως είσαι ένα Τίποτα. Η Χαρά κυρίως έχει οριστεί από το Συλλογικό Ασυνείδητο, να έχει ελάχιστη διάρκεια και να ξορκίζεται η πιθανή της σταθερότητα με μικροαστικούς αφορισμούς.
«Η Χαρά κυρίως έχει οριστεί από το Συλλογικό Ασυνείδητο, να έχει ελάχιστη διάρκεια και να ξορκίζεται η πιθανή της σταθερότητα με μικροαστικούς αφορισμούς».
»Σε έχουν κάνει να πιστεύεις ότι δεν έχεις δικαίωμα να έχεις Χαρά, να πορεύεσαι με Αυτήν. Σαφώς και την μεγαλύτερη ευθύνη την φέρεις Εσύ και έπειτα ακολουθούν, η οικογένεια, η κοινωνία και η εκκλησία. Έχεις φτάσει στο σημείο να πιστεύεις Πως Δεν Σου Αξίζει Να Ζεις Με Χαρά. Στο έμαθε ασυνείδητα πρώτα η μάνα σου γιατί δεν είχε την δύναμη να ζήσει η ίδια με Χαρά, στο είπε στη συνέχεια η υποκριτική κοινωνία και το σύστημά της που θέλουν να σε ελέγχουν και στο επέβαλλε με έναν τρόπο το ιερατείο της εκκλησίας.
»Η Χαρά είναι ζήτημα Ευθύνης. Αν δεν θέλεις να ζήσεις με Αυτήν, τουλάχιστον προετοιμάσου για τις συνέπειες. Αν πάλι συνειδητοποιήσεις Τι Κάνεις Στον Εαυτό σου, άνοιξε την πόρτα και άφησε το μικρό παιδί που θλίβεται μέσα σου, να τρέξει πάλι ξέγνοιστα στους δρόμους της Ζωής.
»Εγκάρδια,
»Μιχάλης Δέλτα - Ενεργειακή Ψυχοθεραπεία
»Εκδόσεις Οδός Πανός
φωτο- με τον κολλητό μου τον Γιάννη Μόμπιλ στην εφηβεία μας με ένα κασετόφωνο και ένα φρέσκο βινύλιο Ηλεκτρονικής μουσικής / 1988»
