«Αν η εμμηνόπαυση ήταν στο TripAdvisor, θα είχε ένα αστεράκι». Με αυτήν τη φράση / διαπίστωση ξεκινά η «Βίβλος της εμμηνόπαυσης», της Jen Gunter. Είτε το γνωρίζετε από πρώτο χέρι είτε το ψυλλιάζεστε, δεν μπορεί παρά να κουνήσατε συγκαταβατικά το κεφάλι.
«Η εμμηνόπαυση βιώνεται σήμερα σαν μια εκδρομή με κανό χωρίς ταξιδιωτικό οδηγό. Δεν ξέρεις ποιος ακριβώς είναι ο προορισμός, μόνο ότι είναι απαίσιος», σημειώνει η Gunter στο καινούργιο της best seller, που έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από το γυναικείο αναγνωστικό κοινό.
Γιατί όμως δεν ξέρουμε σχεδόν τίποτα για την εμμηνόπαυση, γιατί κανείς δε μιλάει γι’ αυτήν; Όταν έρχεται σε ένα κορίτσι η πρώτη του περίοδος, όλοι έχουν κάτι να πουν –μέχρι και λουκουμάδες φτιάχνουν, ενίοτε. Η εμμηνόπαυση -που ουσιαστικά είναι το αντίθετο της ενήβωσης- γιατί περιβάλλεται από πέπλο σιωπής;
«Τίποτα δεν έχει χαμηλότερη αξία, όπως φαίνεται, από το γυναικείο σώμα που γερνά», ισχυρίζεται θυμωμένη η συγγραφέας. Έχοντας ολοκληρώσει την πολυδιαβασμένη «Βίβλο του κόλπου», η καναδέζα γυναικολόγος διαπίστωσε, κατά τη διάρκεια συζητήσεων με το κοινό και συνεντεύξεων, την τεράστια άγνοια και αγωνία των γυναικών σε σχέση με την εμμηνόπαυση.
Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να συμβαίνει, όταν το χάσμα ανάμεσα στην ιατρική γνώση και την ενημέρωση που έχουν στη διάθεσή τους οι γυναίκες είναι τεράστιο, παρότι πολλές γυναίκες σήμερα περνούν ακόμα και τη μισή τους ζωή στην προεμμηνόπαυση και την εμμηνόπαυση;
Είναι αυτονόητο ότι για να μπορέσουμε να μεταβούμε στην εμμηνόπαυση μάς είναι απαραίτητες ακριβείς πληροφορίες, χρειαζόμαστε όμως και μια φεμινιστική οπτική, καθώς την εικόνα που έχουμε για το σώμα μας, τις ανάγκες του και την ιατρική του φροντίδα μάς την έχει επιβάλλει η πατριαρχία. Οι μειωτικοί χαρακτηρισμοί, εξάλλου, για τις γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνόπαυση είναι δεδομένοι ακόμα και στην περίφημη δυτική κουλτούρα, πόσο μάλλον στην ελληνική.
Σε αυτήν ακριβώς τη νοοτροπία έρχεται να εκφράσει την αντίθεσή της η Gunter με το νέο της βιβλίο, ορμώμενη από την επιθυμία της να προσφέρει στις γυναίκες τις γνώσεις που διέθετε η ίδια ως γιατρός και οι οποίες της έδωσαν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει το «τέρας» διαθέτοντας τα κατάλληλα όπλα.
«Απαιτώ να μπει εδώ μια τελεία στην εποχή της ντροπής και της σιωπής, και να πάρουν τη θέση τους η αξιόπιστη πληροφόρηση και ο φεμινισμός. Δηλώνω ότι πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε την εμμηνόπαυση ως ασθένεια, γιατί κάτι τέτοιο σημαίνει ότι το να είσαι γυναίκα είναι ασθένεια, μια παντελώς κίβδηλη υπόθεση την οποία και αποκηρύσσω. Επίσης δηλώνω ότι η άποψη της πατριαρχίας για την εμμηνόπαυση είναι άνευ σημασίας –δεν θα ορίσουν οι άνδρες την αξία των γυναικών σε οποιαδήποτε ηλικία».
Η Jen Gunter δε μασάει τα λόγια της. Η «βίβλος» της είναι γραμμένη με ειλικρίνεια, χιούμορ και περιέχει πλήθος επιστημονικών πληροφοριών για οτιδήποτε μπορεί να απασχολεί μια γυναίκα που πλησιάζει ή βρίσκεται στην εμμηνόπαυση: εξάψεις, προβλήματα στον ύπνο αλλά και το σεξ, μεταβολές στη διάθεση, κατάθλιψη, βάρος και μυϊκή μάζα, υγεία του μαστού, προληπτικός έλεγχος.
Η συγγραφέας ασχολείται λεπτομερώς με τη Θεραπεία Ορμονικής Υποκατάστασης και τους μύθους γύρω από αυτήν, ενώ δε διστάζει να αποδομήσει ξεπερασμένες θεραπείες που -μαντέψτε- τις συναντάμε παντού και τις θεωρούμε αποτελεσματικές.
Σκεφτείτε μόνο πόσες φορές στη ζωή σας επιλέξατε «ευφημισμούς» αντί για τη λέξη «περίοδος», πόσες φορές ακούσατε να συνδέεται η διάθεσή σας με τον κύκλο σας, πόσο συχνά η λέξη «κλιμακτήριος» χρησιμοποιείται για να προσβάλλει μια γυναίκα. Η εμμηνόπαυση δεν είναι ασθένεια αλλά εξελικτική προσαρμογή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η προσπάθειά της να ξεσκεπάσει την τεράστια βιομηχανία κερδών που έχει στηθεί πάνω στην εμμηνόπαυση, παραθέτοντας στοιχεία που στηρίζουν την άποψή της πως οι φυτικές ορμόνες και τα γαληνικά σκευάσματα στην πραγματικότητα δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα, έχουν όμως πίσω τους ισχυρή διαφημιστική υποστήριξη.
Κάτι ακόμα που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι, επειδή η εμμηνόπαυση συμβαίνει σε ένα ευρύτερο πλαίσιο παραγόντων, δεν πρέπει να βιαζόμαστε να αποδώσουμε τα πάντα στις ορμόνες, όπως η πατριαρχία μάς έχει συνηθίσει. Ακόμα και οι γιατροί κάποιες φορές αναζητούν την εύκολη απάντηση, παραβλέποντας προβλήματα υγείας που «κρύβονται» πίσω από την εμμηνόπαυση, γι’ αυτό και πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικές.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, που μάλλον ανασφάλεια προκαλεί, η συγγραφέας παραθέτει στο τέλος του βιβλίου έναν οδηγό για να μπορεί η καθεμιά μας να αξιολογήσει τον προσωπικό της γιατρό –ο οδηγός είναι τόσο διαφωτιστικός και «απολαυστικός», όσο ακούγεται.
Είναι λοιπόν σαφές ότι μόνο με την ενημέρωση και την κατανόηση του σώματός μας θα μειωθεί η ταλαιπωρία με την οποία έχουμε ταυτίσει την εμμηνόπαυση και θα μπορέσουμε να πάρουμε τις κατάλληλες αποφάσεις για την υγεία μας –η «Βίβλος» έρχεται να βοηθήσει ακριβώς σε αυτό.
«Σε έναν ιδανικό κόσμο δεν θα χρειαζόταν ένα φεμινιστικό μανιφέστο για να μάθεις πώς δουλεύει το σώμα σου, εντούτοις στον πραγματικό κόσμο χρειάζεται. Φαίνεται μάλιστα πως το να μιλήσεις ανοικτά για το εμμηνοπαυσιακό σώμα σε μια πατριαρχική κοινωνία είναι η ύψιστη φεμινιστική πράξη», παρατηρεί η Gunter.
Κεντρική φωτογραφία: Instagram
Ακολουθήστε το Woman Toc στο Instagram
