Μπορεί το επάγγελμα του ανθρακωρύχου ή του κτηνιάτρου άγριων ζώων να μοιάζουν εξαιρετικά δύσκολα και επικίνδυνα, όμως η Μαργκότ Βόλκ εργαζόταν στο παρελθόν ρισκάροντας την ζωή της ανά πάσα στιγμή – χωρίς ασφαλώς την πολυτέλεια της μη ανάληψης του εν λόγω ρίσκου. Και αυτό γιατί, η εκλιπούσα Γερμανίδα αναγκάστηκε να δουλέψει ως δοκιμάστρια των γευμάτων του Αδόλφου Χίτλερ, του ανθρώπου που όπως ανέφερε "μισούσε κρυφά" περισσότερο από τον οποιονδήποτε.
Η έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου βρήκε την 24χρόνη τότε Βόλκ να εργάζεται ως γραμματέας στο Βίλμερσντορφ του Βερολίνου, όπου και διατηρούσε ένα μικρό διαμέρισμα μακριά από τον τόπο καταγωγής της. Τόσο η ίδια, όσο και η οικογένεια της αρνιόντουσαν πεισματικά να προσχωρήσουν στους Ναζί, φροντίζοντας, ωστόσο, να κρατήσουν κρυφή την προτίμηση αυτή, αφού ο φόβος της δολοφονίας τους καραδοκούσε. Στη διάρκεια του 1941, το διαμέρισμα της Βόλκ βομβαρδίζεται, αναγκάζοντας την να μετακομίσει στο πατρικό της σπίτι σε ένα χωριό της Ανατολικής Πρωσίας. Μόλις τρία χιλιόμετρα μακριά από την καταπράσινη κατοικία τους, εγκαταστάθηκε το αρχηγείο Ανατολικού Μετώπου του Χίτλερ, γνωστό με την ονομασία "η Σπηλιά του Λύκου". Μέρα με τη μέρα, η νεαρή γραμματέας γνώριζε πως ο κίνδυνος πλησίαζε, ώσπου ένα πρωί στρατιώτες των Ες Ες την πλησίασαν και την διέταξαν να τους ακολουθήσει.
Από την στρατιωτική κουζίνα δεν έλειπαν ούτε μάγειρες, ούτε και σερβιτόροι. Μόνο οι δοκιμαστές. Δεδομένου ότι ο αρχηγός των Ναζί είχε προκαλέσει αδίστακτο πόνο, πολλοί ήταν αυτοί που ήθελαν να τον εξοντώσουν, επιστρατεύοντας οποιονδήποτε τρόπο, ακόμα και την δηλητηρίαση του.
Μαζί με 14 ακόμα κοπέλες, η Μαργκότ Βόλκ βρέθηκε σε στρατόπεδο του Χίτλερ, όπου το υπηρεσιακό προσωπικό ετοίμαζε τα γεύματα του. Από την κουζίνα δεν έλειπαν ούτε μάγειρες, ούτε και σερβιτόροι. Μόνο οι δοκιμαστές. Δεδομένου ότι ο αρχηγός των Ναζί είχε προκαλέσει αδίστακτο πόνο, πολλοί ήταν αυτοί που ήθελαν να τον εξοντώσουν, επιστρατεύοντας οποιονδήποτε τρόπο, ακόμα και την δηλητηρίαση του. Πιατέλες γεμάτες με φρέσκα λαχανικά, ζυμαρικά και όσπρια, που προοριζόταν ως κυρίως γεύμα του Χίτλερ, σερβίρονταν μπροστά τους και υπό την απειλεί των τραμπούκων στρατιωτών, η Βόλκ μαζί με τις υπόλοιπες γυναίκες δοκίμαζαν τα πάντα. "Δεν υπήρχε ποτέ κρέας καθώς ο Χίτλερ ήταν χορτοφάγος.Το φαγητό ήταν πολύ καλό, αλλά δεν μπορούσαμε να το απολαύσουμε ποτέ" παραδέχτηκε έξι δεκαετίες αργότερα σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Der Spiegel.
Οι τρομακτικές στιγμές αλλά και τα φρικτά συναισθήματα που βίωσε για δύο ολόκληρα χρόνια ως δοκιμάστρια φαγητών των Ναζί, την οδήγησαν να παραμείνει σιωπηλή μέχρι το 2013, μόλις έναν χρόνο πριν από τον θάνατο της. "Μερικά από τα κορίτσια έκλαιγαν όταν άρχισαν να τρώνε επειδή φοβήθηκαν. Έπρεπε να τα φάμε όλα. Έπειτα έπρεπε να περιμένουμε μια ώρα και κάθε φορά φοβόμασταν ότι θα αρρωστήσουμε. Μετά ξεσπούσαμε σε κλάματα γιατί ήμασταν τόσο χαρούμενες που επιζήσαμε" εξομολογήθηκε μεταξύ άλλων στους δημοσιογράφους, προσθέτοντας πως καμία από τις 14 γυναίκες δεν έπαθαν ποτέ δηλητηρίαση.
Μετά ξεσπούσαμε σε κλάματα γιατί ήμασταν τόσο χαρούμενες που επιζήσαμε.
Η ζωή της άλλαξε ολοκληρωτικά όταν ο σύζυγός της επέστρεψε σώος και αβλαβής από το πεδίο του πολέμου, με τον οποίο και έζησε ευτυχισμένα 35 ολόκληρα χρόνια, καταφέρνοντας να διαγράψει από την μνήμη της αρκετές άσχημες εμπειρίες του σκοτεινού παρελθόντος. Σε ηλικία 95 ετών η Μαργκότ Βόλκ έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω της ακόμα μια σημαντική μαρτυρία για τα εγκλήματα των Ναζί.
