Με λενε Μαρια και η καταγωγη μου ειναι απο την Αλβανια. Στην Ελλαδα ηρθα στα 2 μου.
Σημερα δεν ντρεπομαι που το λεω, αλλα καποτε οταν το ελεγα ολα γυρω μου γκρεμιζονταν. Ειμαι 27 χρονων, μανουλα ενος αγγελου και παντρεμενη με εναν υπεροχο ανθρωπο, Ελληνικης καταγωγης.Εδω και λιγο καιρο ειμαι πολυ εκνευρισμενη με ολα αυτα που γινονται τριγυρω μου και με ολους αυτους τους δηθεν θυμωμενους. Η υποθεση του Βαγγελη, της μαθητριας που μαχαιρωσε τις συμμαθητριες της και αλλα τετοιου ειδους περιστατικα, εκαναν ολους αυτους που καποτε με χτυπουσαν και με εβριζαν για την καταγωγη και τα γυαλια μου, να κατεβαινουν σε πορειες κατα του bulling και να γραφουν status στο Φεισμπουκ κατα του ρατσισμου.
Νεα μοδα ο ορος bulling. Παλια μοδα το να αλλαζεις αποψεις στη στιγμη για να χωθεις και να αρμοζεις στο συνολο. Όλα ξεκινησαν απο το δημοτικο. Ακομη και εκει που τα παιδακια ειναι μικρα και θα επρεπε και αθωα, ειναι αρκετα καλα δασκαλεμενα απο το σπιτι τους για να μην παιζουν με το Αλβανακι. Παντα καθομουν μονη μου στο θρανιο, κανενα παιδι δεν καταδεχοταν να κατσει με εμενα. Ακομη και οι καθηγητες αντι να προσπαθησουν να με κανουν να αισθανομαι πιο ομορφα και να συμμορφωσουν αυτα τα τερατα, το μονο που εκαναν ηταν με κοιτουν με οικτο. Θυμαμαι ειχα κανει μια φιλη την Έλενα, και ειχε ερθει για λιγο καιρο να καθισει μαζι μου μεχρι που καταλαβε πως κανενας δεν της μιλουσε και δεν της εκανε παρεα και ξεκοψε και αυτη. Τοσο απλα! Στο γυμνασιο τα πραγματα αγριεψαν. Ήμουν το κοριτσι της φαπας. Το κοριτσι απο την Αλβανια που αντι για καλημερα ακουγε ‘’βρωμιαρα Αλβανιδα’’ ‘’φυγε απο τη χωρα μας βρωμιαρα ’’και αλλα τετοια. Δεν πειραξα ποτε κανενα γιατι δεν τολμουσα. Παντα εβρισκαν εναν τροπο στη γυμναστικη πχ να μου φερουν την μπαλα στο κεφαλι, να με ριξουν κατω, οταν σηκωνομουν στον πινακα να μου πατανε χαρτια και οταν σχολουσαμε να μου κλωτσανε την τσαντα ενω περπατουσα..καμια φορα με εβρισκαν οι κλωτσιες και στα ποδια μου.
Το να ποναω τους εδινε ευχαριστηση. Μια φιλη καταφερα να κανω και αυτη ηταν στη δευτερα λυκειου. Μια φιλη που την εχω ακομα και σημερις. Παντα με στηριζε και εναντιωνοταν σε αυτους που μου εκαναν τα παιδικα μου χρονια μαρτυριο. Για αυτο λοιπον λυπαμαι που θα το πω, αλλα οι Έλληνες οχι δεν ειναι φιλοξενος λαος. Εγω ενιωθα και ακομα νιωθω παρασιτο στη χωρα σας. Σε μια χωρα που οι Αλβανοι, οι Βουλγαροι, οι Ρωσοι ειναι τα αποβρασματα και οι Αμερικανοι, οι Άγγλοι, οι Γαλλοι και οι Ιταλοι τα προτυπα. Δουλευουμε τη γη σας για ενα κομματι ψωμι και 10 ευρω μεροκαματο απο το πρωι ως το βραδακι και το μονο που λετε ειναι πως τοσα μας αξιζουν και παρα πολλα ειναι και αυτα.
Γιατι Έλληνα, τι λιγοτερο εχω εγω απο εσενα; Ο αντρας μου συμφωνει με τις αποψεις μου και ξερει πως ο λαος σας παει με την μοδα, οπως και τωρα με τον Βαγγελη και το Bulling. Βριζετε μια παρεα αγοριων που εκαναν τα ιδια με εσας. Ειμαι μια Αλβανιδα γυναικα που εχω ισα δικαιωματα ως ανθρωπος και με εσας. Άργησα μα το καταλαβα. Πλεον ειμαι πωλητρια σε μεγαλη αλυσιδα ρουχων και ο αντρας μου ειναι νοσηλευτης. Η οικογενεια του, δεν χωνεψε ποτε πως παντρευτηκε μια Αλβανιδα.Για αυτο να ξερετε πως γελαω με τον και καλα επαναστατικο σας χαρακτηρα. Πως η κακια σας ειναι πολυ μεγαλη και πως ευχομαι να μπορεσω καποια στιγμη να φυγω απο μια χωρα που ο γιος μου θα ειναι παντα ο γιος της Αλβανιδας.
