Από τον Στέλιο Μπαμιατζή
Την Κυριακή 14 Μαίου έπεσε η αυλαία της 17ης έκθεσης – φεστιβάλ τατουάζ στην Αθήνα, της 17ης Athens Tattoo Convention. Και μπορεί η σκέψη τατουάζ = φυλακή ή ναρκωτικά και αλητεία να μην υφίσταται πλέον, όπως συνηθίζονταν μέχρι και πριν καμιά 20ετία, ωστόσο τα ταμπού δεν έχουν εξαφανισθεί τελείως. Έστω και σε επίπεδο εικόνας ή σημειωλογικό, στο μυαλό των περισσοτέρων τα ανεξίτηλα στίγματα στο ανθρώπινο σώμα μεταφράζονται ως περίπου εξής:
Στον άνδρα, δράκοι, σκοτεινές μορφές, δαίμονες και βάρβαροι ή ήρωες του κινηματογράφου. Μεγάλα σε μέγεθος για να αναδεικνύουν και το σωματότυπο του.
Αντίθετα στη γυναίκα, ένα λουλούδι, ένα δελφίνι, ένα γλυκό ξωτικό, γενικά κάτι πιο «ντελικάτο» και «θηλυκό».
Βρεθήκαμε στην έκθεση και αποτυπώσαμε μέσω της κάμεράς μας γυναίκες επαγγελματίες του χώρου των τατουάζ, που εργάζονται ως καλλιτέχνες σε στούντιο και μιλήσαμε μαζί τους. Πώς τους αντιμετωπίζουν οι άντρες; Είναι «καλύτερα χέρια» από τους άντρες; Πόσο δύσκολο είναι να είσαι μητέρα και tattoo artist, ίσως;
Δείτε τις απαντήσεις που ακολουθούν:
Μητέρα η Ντέμι "ξεκλέβει" λίγο χρόνο από το φαγητό της αλλά και τις συζητήσεις με τους ενδιαφερόμενους για να μας μιλήσει:
Η φίλη μας είναι οπαδός του μίνιμαλ:
Στο Αthens Τattoo Convention δεν λείπουν οι παρουσίες από το εξωτερικό, από την Πολωνία και τη Γερμανία τα δύο κορίτσια που μίλησαν στο woman toc.
