Στις ειδοποιήσεις του Facebook καταφτάνουν τα safety check, βροχή, το ένα μετά το άλλο, παράλληλα με τις μαύρες ειδήσεις που τρέχουν στο newsfeed μου για τις αλλεπάλληλες τρομοκρατικές επιθέσεις στο Βέλγιο και τα θανατηφόρα χτυπήματα. Πριν προλάβω να σκεφτώ οτιδήποτε για τη συγκεκριμένη υπηρεσία, του μέσου κοινωνικής δικτύωσης, που φρόντισε να σου υπενθυμίζει πόσο «καθόλου ασφαλής» είσαι, στέλνω μήνυμα στον φίλο μου, τον Γιάννη. Ευτυχώς, είναι καλά. Ο Γιάννης Νάτσης είναι υπεύθυνος για τη πολιτική για τα φάρμακα της Ευρωπαϊκής Συμμαχίας Δημοσίας Υγείας (EPHA) και αύριο είχε προγραμματισμένη πτήση, στις έξι το πρωί. «Η αυριανή πτήση θα ακυρωθεί αλλά αυτό καθόλου δεν με ενδιαφέρει. Αυτό που με απασχολεί είναι ότι πλέον θα ζούμε με τη τρομοκρατία» είναι το πρώτο πράγμα που μου λέει.
Εύχομαι οι Βέλγοι να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν έτσι. Μετά από πάρα πολλά χρόνια, πρέπει να μάθουν εκ νέου να συνεργάζονται, να συμβιώνουν και να αποφασίζουν και να δρουν από κοινού.
-Πως ενημερώθηκες για τα σημερινά γεγονότα;
«Ετοιμαζόμουν για τη δουλειά και ενημερώθηκα από τις ειδήσεις για την επίθεση στο κεντρικό αεροδρόμιο της πόλης. Λίγο αργότερα, άκουσα ότι υπήρξε επίθεση και στο σταθμό του μετρό που βρίσκεται 300 μέτρα από την εργασία μου. Συνεπώς, αποφάσισα να μείνω σπίτι μου το οποίο ούτως ή άλλως, βρίσκεται 15 λεπτά με τα πόδια από το σημείο της επίθεσης».
Ο ήχος τoυ τρόμου ακούστηκε δίπλα του. Ανατριχιάζω και μόνο στην ιδέα ότι τόσοι άνθρωποι ξύπνησαν σήμερα με προοπτική να ζήσουν μια ακόμα συνηθισμένη μέρα από τη ζωή τους και τους πρόλαβαν οι βόμβες. «Η επίθεση στο μετρό, είναι ακόμη άγνωστο αν μιλάμε για μία ή πολλαπλές, συνέβη στην καρδιά των κοινοτικών κτιρίων» συνεχίζει ο Γιάννης. «Συγκεκριμένα, ο σταθμός Μάαλμπεκ βρίσκεται μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ) και του Συμβουλίου της Ε.Ε. (όπου πραγματοποιούνται οι σύνοδοι κορυφής). Το γραφείο μου βρίσκεται μεταξύ του Μάαλμπεκ και του ΕΚ».
-Πως αντέδρασες; Έστειλες μηνύματα να μάθεις εάν είναι οκέι οι φίλοι σου και οι γνωστοί σου;
«Το τηλεφωνικό δίκτυο σχεδόν κατέρρευσε γι' αυτό χρησιμοποίησα τα κοινωνικά δίκτυα και το διαδίκτυο για να επικοινωνήσω με τους φίλους και γνωστούς. Ανησύχησα κυρίως για τους συναδέλφους μου καθώς ορισμένοι εξ αυτών χρησιμοποιούν το μετρό και το σταθμό Μάαλμπεκ για να έρθουν στο γραφείο».
-Ήταν έτοιμες οι αρχές του Βελγίου να δεχτούν κάτι τέτοιο; Το περίμεναν;
«Δυστυχώς, το Βέλγιο είναι μία χώρα που βασανίζεται δεκαετίες τώρα από τον ανταγωνισμό μεταξύ των τριών γλωσσικών κοινοτήτων που απαρτίζουν τη χώρα. Πρόκειται για μία μικρή χώρα 10 εκατομμυρίων κατοίκων, χωρισμένη στον φλαμανδόφωνο (ολλανδόφωνο) βορρά, το γαλλόφωνο νότο, τις Βρυξέλλες στη μέση με ένα ιδιότυπο καθεστώς όπου και πάλι ορισμένα κομμάτια της πόλης είναι αποκλειστικά γαλλόφωνα και άλλα αποκλειστικά φλαμανδικά και μία μικρή γερμανόφωνη κοινότητα στα ανατολικά της χώρας. Για χρόνια τώρα, οι μεν δεν συνεργάζονται με τους δε, οι πολίτες δεν ενημερώνονται καν για το τι συμβαίνει στο βορρά και αντιστρόφως, οι μεν δεν μιλάνε τη γλώσσα των δε, με αποτέλεσμα να έχουν πλέον δομηθεί τρία παράλληλα και ανεξάρτητα συστήματα διοίκησης (το Βέλγιο έχει περί τα 50 υπουργεία καθώς όλα πρέπει να υπάρχουν σε τρεις εκδόσεις) τα οποία δεν επικοινωνούν ούτε συνεργάζονται μεταξύ τους. Ως εκ τούτου, οι Βελγικές αρχές δεν ήταν σε θέση να συνεργαστούν ούτε καν εντός των Βρυξελλών για να συλλάβουν τους υπεύθυνους των επιθέσεων στο Παρίσι».
-Πως φαντάζεσαι την επόμενη μέρα στις Βρυξέλλες;
«Οι Βρυξέλλες έχουν αλλάξει εδώ και μήνες, την επαύριο των επιθέσεων στο τοπικό Εβραϊκό μουσείο, στο περιοδικό Charlie Hebdo και στο Μπατακλάν στο γειτονικό Παρίσι. Ο στρατός είναι παρών στους δρόμους αλλά οι σημερινές επιθέσεις σίγουρα θα αφυπνίσουν και θα τρομάξουν την κατά τα άλλα ήσυχη -ίσως πολύ ήσυχη, αδιάφορη θα έλεγα- βελγική κοινωνία. Εύχομαι οι Βέλγοι να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν έτσι. Μετά από πάρα πολλά χρόνια, πρέπει να μάθουν εκ νέου να συνεργάζονται, να συμβιώνουν και να αποφασίζουν και να δρουν από κοινού. Ζώντας πλέον 5 χρόνια σε αυτή τη χώρα, η έκπληξη μου είναι αμείωτη όταν διαπιστώνω ότι οι Νότιοι δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει λίγα μόλις χιλιόμετρα βορειότερα και αντιστρόφως. Και να ήθελαν να ενημερωθούν δεν θα μπορούσαν να καταλάβουν τις ειδήσεις αφού δεν μιλάνε την αντίστοιχη γλώσσα... Επιπλέον, οι Βρυξέλλες έχουν ένα μεγάλο αραβόφωνο και μουσουλμανικό πληθυσμό (κυρίως Μαροκινούς, Τούρκους, Τυνήσιους κ.ά.), ελπίζω τα σημερινά γεγονότα να μην οδηγήσουν σε εξάρσεις ρατσιστικής βίας. Τέλος, θα επηρεαστεί σημαντικά ο τουρισμός στη πόλη. Ήδη τους τελευταίους μήνες, η μείωση των τουριστών ήταν αισθητή».
-Τι σημαίνει αυτό το χτύπημα για την Ε.Ε.;
«Οι σημερινές επιθέσεις έγιναν κυριολεκτικά στη καρδιά της Ε.Ε. Πρέπει να θυμηθούμε ότι η Ε.Ε. είναι το πιο επιτυχημένο πείραμα ειρήνης στον πλανήτη. Δυστυχώς, ελλείψει ηγεσίας και οράματος σε ευρωπαϊκό επίπεδο, φοβούμαι ότι θα έχουμε κλείσιμο συνόρων, δαιμονοποίηση των προσφύγων, ενίσχυση των εθνικιστικών τάσεων και σταδιακή αποσάθρωση του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος» καταλήγει ο Γιάννης, αλλά δεν φοβάται. Γιατί κανένας άνθρωπος με υψηλά, παναθρώπινα ιδανικά, δε φοβάται.
