Δύο ήταν οι αδυναμίες στην ζωή της Τζένη Καρέζη: η αγάπη για την υποκριτική και ο καρπός του έρωτα της με τον Κώστα Καζάκο. Η αείμνηστη ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου λάτρευε τον μοναχογιό της, Κωνσταντίνο Καζάκο, ο οποίος αναγκάστηκε να την αποχωριστεί σε μια ηλικία μόλις 23 ετών, έπειτα από τον ξαφνικό θάνατό της. Η γοητευτική πρωταγωνίστρια με το σαγηνευτικό βλέμμα κατέκτησε την καρδιά του Έλληνα ηθοποιού, ανεβαίνοντας μαζί τα σκαλιά της εκκλησίας τον Αύγουστο του 1968. Έναν μόλις χρόνο αργότερα, το ζευγάρι καλωσόρισε στον κόσμο τον Κωνσταντίνο τον νεότερο, φροντίζοντας με κάθε τρόπο την εξασφάλιση της οικογενειακής τους ευτυχίας.
Στην εποχή εκείνη, γύρισε τον χρόνο πίσω, η δημοσιογράφος και συλλέκτης σπάνιων ντοκουμέντων, Ελενα Μακρή Λυμπέρη, δημοσιεύοντας στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, ένα τρυφερό οικογενειακό στιγμιότυπο μητέρας και γιου. Στο ρετρό κλικ βλέπουμε την θρυλική πρωταγωνίστρια να κρατάει τρυφερά στα χέρια της τον μικρό τότε Κωνσταντίνο, καθώς εκείνος ακουμπάει απαλά το πρόσωπο της.
Ήμουν η αδυναμία της η μεγάλη. Ήμουν ένα πολύ τυχερό παιδάκι, είχα δύο υπέροχους γονείς. Και η μάνα μου και ο πατέρας μου ήταν καταπληκτικοί γονείς. Πάντα έβρισκαν ώρα για μένα, να περνάμε ποιοτικό χρόνο.
«Μητέρα & γιος, Τζένη Καρέζη και Κωνσταντίνος Καζάκος» σημειώνει στην λεζάντα της φωτογραφίας, προσθέτοντας στην συνέχεια ένα απόσπασμα από παλαιότερη συνέντευξη του ηθοποιού: «Η μαμά μου ήταν πολύ τρυφερή, είχε ισορροπία, δεν με είχε κακομάθει ούτε καλομάθει, ήμουν τόσο όσο.» έχει πει για την αξέχαστη μητέρα του ο ηθοποιός. «Ήμουν η αδυναμία της η μεγάλη. Ήμουν ένα πολύ τυχερό παιδάκι, είχα δύο υπέροχους γονείς. Και η μάνα μου και ο πατέρας μου ήταν καταπληκτικοί γονείς. Πάντα έβρισκαν ώρα για μένα, να περνάμε ποιοτικό χρόνο μαζί και άμα δεν έβρισκαν ώρα πήγαινα εγώ μαζί τους. Ήμουν 23 ετών όταν έφυγε η μητέρα μου. Δύσκολη εποχή. Διαλύθηκε το ροζ συννεφάκι ξαφνικά. Ήμουν ένας άνθρωπος μέχρι τότε προστατευμένος από τη ζωή. Μπήκαν τότε κάποια τείχη προστασίας. Εγώ προσπαθούσα να κρατήσω τον Κωνσταντίνο καλά για να μην τον κάνω να πονέσει ξανά τόσο πολύ».
