«Για έκτη χρονιά, μαγειρεύουμε για 60 άστεγους και τούς μοιράζουμε γεύματα. Βοηθάμε δώδεκα μητροπόλεις, τέσσερα ορφανοτροφεία, τέσσερα γηροκομεία, τις Φυλακές Διαβατών και Κασσάνδρας, το Παιδογκολογικό Τμήμα του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου, το Ιεραποστολικό Κέντρο Αρούσας και Τανζανίας, ιερές μονές εντός και εκτός Αγίου Όρους»: Έτσι μάς συστήνει την Εθελοντική Διακονία Αστέγων η πρόεδρός της Κυριακή Φράγκου, επισημαίνοντας ότι «αν και δεν αποτελεί ΜΚΟ παρά μόνο αναγνωρισμένο σύλλογο, έχουμε καταφέρει ένα πολυσχιδές έργο».
Η Κυριακή αποφάσισε να ιδρύσει τη Διακονία τον χειμώνα του 2015, όταν είδε έναν «καθ’ όλα καθωσπρέπει» κύριο να ανοίγει τον κάδο των σκουπιδιών και να αναζητά τροφή. Στη Θεσσαλονίκη, όπου δραστηριοποιείται, οι άστεγοι υπολογίζονται γύρω στα 350 άτομα: «Ενδιαφέρομαι απόλυτα για τη σίτισή τους, για τις συνθήκες της ζωής τους. Ανάμεσά τους βρίσκονται και νέοι που έμειναν άνεργοι, που έχασαν τον προσανατολισμό τους. Πέρα από το φαγητό χρειάζονται και ηθική υποστήριξη: “Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος” [Ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί]» λέει χαρακτηριστικά.
«Ανάμεσα στους αστέγους βρίσκονται και νέοι που έμειναν άνεργοι, που έχασαν τον προσανατολισμό τους. Πέρα από το φαγητό χρειάζονται και ηθική υποστήριξη»
Η Εθελοντική Διακονία Αστέγων αυτή τη στιγμή μετρά 40 ενεργά μέλη και ακόμα 20 που εναλλάσσονται ανάλογα με τις ανάγκες της, συνολικά γύρω στους 60 εθελοντές. Κάθε ίδρυμα που βοηθούν επιλέγεται μετά από το αίτημα που τους καταθέτει, αλλά και από τις προσωπικές εντυπώσεις που αποκομίζουν σε επισκέψεις τους. Οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά; Η έλλειψη βοηθητικών χώρων, εργαλείων και μέσων μεταφοράς, οι οικονομικές δυσκολίες, οι καιρικές συνθήκες και πολλά ακόμα απρόοπτα που πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα. Όμως, η Κυριακή και οι εθελοντές της δεν το βάζουν κάτω.
Οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά; Η έλλειψη βοηθητικών χώρων, εργαλείων και μέσων μεταφοράς, οι οικονομικές δυσκολίες, οι καιρικές συνθήκες και πολλά ακόμα απρόοπτα
Τι απολαμβάνετε περισσότερο στο έργο σας;
«Γινόμαστε εργάτες της αγάπης, της ανιδιοτελούς προσφοράς, της συνδρομής προς τον συνάνθρωπο κι αυτό δίνει νόημα σε μια καθημερινότητα που στερείται συλλογικότητας, που τη διακρίνει ο ατομοκεντρισμός. Μετατρέπουμε το χριστιανικό πνεύμα σε τρόπο ζωής, τον ευαγγελικό λόγο σε βίωμα».
Κάθε άνθρωπος που έχει γνωρίσει στη διαδρομή της με την Εθελοντική Διακονία Αστέγων έχει μια μοναδική ιστορία, αλλά κάποιες της έχουν αποτυπωθεί πιο έντονα στη μνήμη. «Ο κ. Θεόδωρος, ας πούμε. Είχε δύο παιδιά, που τού ζήτησαν το σπίτι για αντιπαροχή. Στην πολυκατοικία που χτίστηκε κάθε παιδί και η οικογένειά του πήραν από ένα μεγάλο, διαμπερές διαμέρισμα. Ο παππούς βρέθηκε στο παγκάκι, να μαζεύει χαρτόνια. Με τα χρήματα που έβγαζε, γύρω στα 130 €, πήγαινε στο ξενοδοχείο να κάνει μπάνιο, έδινε τα ρούχα του στο καθαριστήριο και τα υπόλοιπα τα έδινε στα εγγόνια του, τα οποία επισκεπτόταν μία ώρα τον μήνα. Και μετά, επέστρεφε στο παγκάκι. Αυτή η ιστορία με αναστάτωσε. Η άσκεπη ζωή χειμώνα καλοκαίρι έγινε αφορμή να μείνω πολλά βράδια ξύπνια».
«Με τα χρήματα που έβγαζε, γύρω στα 130 €, πήγαινε στο ξενοδοχείο να κάνει μπάνιο, έδινε τα ρούχα του στο καθαριστήριο και τα υπόλοιπα τα έδινε στα εγγόνια του, τα οποία επισκεπτόταν μία ώρα τον μήνα».
Πώς επηρέασαν η πανδημία και το lockdown το πρόβλημα της αστεγίας στη Θεσσαλονίκη;
«Η πανδημία γέμισε τον άνθρωπο με φόβο και επιφύλαξη, τα προβλήματα επιδεινώθηκαν, οι άστεγοι έμειναν χωρίς υποστήριξη, τα συσσίτια έκλεισαν, ο συνωστισμός απαγορεύτηκε. Δεν είμαστε δοτικοί όταν κινδυνεύουμε, δεν είμαστε φιλάνθρωποι όταν απειλείται η υγεία μας. Αυτό βέβαια είναι δικαιολογημένο σε έναν βαθμό, γιατί και οι υγειονομικές δεσμεύσεις επέβαλαν την απομόνωση. Αλλά ο χειμώνας ταλαιπώρησε τον κόσμο που ήταν εκτεθειμένος και στον ιό και στις καιρικές συνθήκες. Η Εθελοντική Διακονία Αστέγων ήταν παρούσα σε όλη την πανδημία με ζεστά ρούχα, κλινοσκεπάσματα, ζεστό φαγητό, μάσκες και ό,τι άλλο είχαν ανάγκη οι άστεγοι. Αξίζει να αναφερθεί και η μεγάλη φροντίδα και ξεχωριστή πρωτοβουλία του Δήμου Θεσσαλονίκης, να ανοίξει ένα υποτυπώδες κατάλυμα, μια προσωρινή δομή αστέγων, κάτω από δύσκολες συνθήκες, για να φιλοξενήσει ένα μέρος τους».
Info
Περισσότερες πληροφορίες για την Εθελοντική Διακονία Αστέγων θα βρείτε στη σελίδα της στο Facebook. Η Κυριακή Φράγκου έχει γράψει και ένα βιβλίο για τη δράση της, «Όρεξη να ‘χεις για Θεό» (Ελληνοεκδοτική).
Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram
Φωτογραφίες: Εθελοντική Διακονία Αστέγων / Facebook
