Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1924 γεννιέται ένας από τους σημαντικούς συγγραφείς του 20ού αιώνα.
Στις 25 Αυγούστου 1984 ο συγγραφέας Τρούμαν Καπότε σε ηλικία 59 ετών αφήνει την τελευταία του πνοή στο σπίτι της φίλης του Τζοάν Κάρσον, πρώην συζύγου του Τζόνυ Κάρσον, στις τηλεοπτικές εκπομπές του οποίου ήταν συχνά καλεσμένος ο Καπότε.
Η Κάρσον κράτησε την τέφρα του μέχρι το θάνατό της το 1984. Τον Σεπτέμβριο του 2016, η είδηση που έκανε το γύρο του κόσμου ήταν πως η τέφρα του διάσημου εκκεντρικού συγγραφέα που είχε μείνει "αδέσποτη" μετά τον θάνατο της Κάρσον, δημοπρατήθηκαν και παραδόθηκαν σε ανώνυμο πλειοδότη από το Λος Άντζελες, έναντι 43.750 δολαρίων.
Ο προκλητικός Τρούμαν Καπότε, ο άνθρωπος που με το έργο του Εν Ψυχρώ άλλαξε για πάντα τον τρόπο της δημοσιογραφίας και της αφήγησης, γεννήθηκε στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα και το πραγματικό του όνομα ήταν Τρούμαν Στρέκφους Πέρσονς. Η παιδική του ζωή σημαδεύτηκε από την ταραγμένη σχέση των γονιών του που χώρισαν όταν ήταν τεσσάρων ετών. Το 1933 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να ζήσει με τη μητέρα του και τον δεύτερο σύζυγό της, τον Τζόζεφ Καπότε, Κουβανό επιχειρηματία, ο οποίος τον υιοθέτησε και τον μετονόμασε σε Τρούμαν Γκαρσία Καπότε.
Ο Καπότε μόλις τελείωσε το λύκειο άρχισε να δουλεύει για λογαριασμό του New Yorker. Τη δουλειά του εκεί τη θεωρούσε ασήμαντη όπως έλεγε αργότερα ο ίδιος ενώ δεν έκανε σπουδές σε κολέγιο, παίρνοντας τη απόφαση να ασχοληθεί με τη συγγραφή. Εξαιρετικά ταλαντούχος, ο Καπότε βραβεύτηκε από το πρώτο του κιόλας διήγημα, ενώ το πρώτο του μυθιστόρημα εδραίωσε την φήμη του.
To Νοέμβριο του 1959, η είδηση για τέσσερις ανεξήγητους φόνους των μελών μίας οικογένειας στο Κάνσας προκάλεσε το ενδιαφέρον του Καπότε, ο οποίος ξεκίνησε μία παρατεταμένη έρευνα του γεγονότος. Ο Τρούμαν Καπότε ως απεσταλμένος του περιοδικού "New Yorker", ταξίδεψε με τη φίλη του συγγραφέα Χάρπερ Λι στην κωμόπολη Χόλκομπ του Κάνσας για να καλύψει ένα έγκλημα που έγινε στις 15 Νοεμβρίου του 1959, την ανεξήγητη σφαγή της οικογένειας Κλάτερ.
Η ατμοσφαιρική αφήγηση –καρπός εντατικής έρευνας του συγγραφέα– της ζωής της οικογένειας Κλάττερ, στο Χόλκομπ του Κάνσας, και η εναλλαγή με το χρονικό των δύο αντρών (του Ρίτσαρντ Γιουτζίν Χίκοκ και του Πέρρυ Έντουαρντ Σμιθ), οι οποίοι δολοφόνησαν και τα τέσσερα μέλη της οικογένειας, αποτελεί το πρώτο έργο στο ρεύμα της λεγόμενης νέας δημοσιογραφίας.
Το Εν Ψυχρώ ολοκληρώθησε το 1966 και αποτέλεσε κατά πολλούς το πλέον πετυχημένο έργο του, τόσο εμπορικά όσο και καλλιτεχνικά.
Πούλησε όσο κανένα άλλο βιβλίο, μένοντας επί 37 εβδομάδες στα μπεστ σέλερς, χάρισε φήμη και πλούτο στον συγγραφέα του και καθόρισε τη ζωή και το αυτοκαταστροφικό τέλος του. Έγινε τρεις φορές ταινία και χάρισε το όσκαρ στον πρόωρα χαμένο Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν. Λίγα αμερικανικά βιβλία έγιναν θρύλος όσο το "Εν ψυχρώ". Έχουν περάσει 52 χρόνια και εξακολουθεί να γοητεύει τους αναγνώστες, να θεωρείται το αριστούργημα του Τρούμαν Καπότε, ένα από τα σημαντικότερα βιβλία του 20ού αιώνα.
Η έκδοση του Εν Ψυχρώ συνοδεύθηκε από ένα πολυδιαφημισμένο πάρτι που διοργάνωσε ο Καπότε στις 28 Νοεμβρίου του 1966, το οποίο αναγνωρίζεται ως ένα ιδιαίτερο γεγονός της δεκαετίας του 1960. Από την αρχή της σταδιοδρομίας του, ο Καπότε είχε καλλιεργήσει σχέσεις με άλλους συγγραφείς και καλλιτέχνες, προσωπικότητες της υψηλής κοινωνίας, αλλά και διεθνείς διασημότητες, προκαλώντας συχνά την προσοχή των μέσων ενημέρωσης για την ταραχώδη κοινωνική του ζωή, καθώς και τη δηλωμένη ομοφυλοφιλία του.
Επόμενο λογοτεχνικό έργο του Καπότε αποτέλεσε το - ημιτελές τελικά - μυθιστόρημα Όταν οι προσευχές εισακούονται (Answered Prayers), όπου επιχείρησε να περιγράψει την ζωή των πλούσιων και διάσημων φίλων του. Απόσπασμα του έργου δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Esquire το 1975, προκαλώντας την αντίδραση αρκετών φίλων του Καπότε, γιατί αποκάλυπτε προσωπικά στοιχεία.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του απομονώθηκε, πιθανώς εξαιτίας της απόρριψης πολλών φίλων του και υιοθέτησε μία άκρως εκκεντρική συμπεριφορά στις δημόσιες εμφανίσεις του, ενδεχομένως απόρροια του αλκοολισμού και της κατάχρησης άλλων ναρκωτικών ουσιών. Το τελευταίο λογοτεχνικό έργο του, που δημοσιεύθηκε ενώ βρισκόταν στη ζωή, ήταν η συλλογή διηγημάτων Μουσική για χαμαιλέοντες (Music for Chameleons), το 1980.
