«Εμείς οι αδύναμοι θα αναμετρηθούμε με τον πάτο της Κόλασης και λίγο-λίγο θα σηκωθούμε»

Ο Αύγουστος Κορτώ, καθώς δεν διστάζει να μοιραστεί στα βιβλία του αλλά και στα social media την αληθινή ιστορία της ψυχικής ασθένειας, μέσα από αφηγήσεις της ζωής της μητέρας του αλλά και της δικής του ζωής, συνεισφέρει στην απελευθέρωσή της από το στίγμα και στην έγκαιρη, και έγκυρη, αντιμετώπιση κάθε διαταραχής. Αφορμή για τη νέα του, συγκλονιστική ανάρτηση έγινε μια απόπειρα αυτοχειρίας που είχε κάνει πριν από τρία χρόνια η οποία, ευτυχώς, απέτυχε.

Ο συγγραφέας έγραψε συγκεκριμένα:

«Πριν τρία χρόνια, άρρωστος βαριά, προσπάθησα να πεθάνω - και δεν τα κατάφερα, γιατί την τελευταία στιγμή αποφάσισα ότι η ραγισμένη ψυχή είναι απείρως προτιμότερη απ' την παντοτινή εξάλειψή της.

»Έκτοτε, οι άνθρωποι της καρδιάς μου, οι φίλοι κι άγνωστοι που με στήριξαν, με περιέβαλλαν με την αγάπη τους και με βοήθησαν - μαζί με τους γιατρούς μου και τα φάρμακα, τη δουλειά και την καθημερινή προσπάθεια - να ορθοποδήσω, μ' έχουν περιγράψει με περισσή γενναιοδωρία ως "δυνατό", ή ακόμα και "γενναίο".

«Πριν τρία χρόνια, άρρωστος βαριά, προσπάθησα να πεθάνω - και δεν τα κατάφερα, γιατί την τελευταία στιγμή αποφάσισα ότι η ραγισμένη ψυχή είναι απείρως προτιμότερη απ' την παντοτινή εξάλειψή της»

»Όμως ο δυνατός δεν χρειάζεται να επιβιώσει - γιατί ζει, χάρη στην τύχη της ψυχικής του φτιαξιάς, χωρίς βουτιές στην άβυσσο.

»Όχι: με το ιστορικό μου, είμαι ο πιο αδύναμος των αδύναμων. Και στην πορεία κατάλαβα πως η αδυναμία δεν είναι ντροπή. Ο άνθρωπος που κλαίει και χτυπιέται κι απελπίζεται, και συνεχίζει, μαζεύοντας ένα-ένα τα κομματάκια του, να κλαίει και να χτυπιέται και να απελπίζεται, γιατί, στο βάθος του εαυτού του, έχει μια σπίθα, μια φλούδα πίστης, ο αδύναμος που σέρνεται αγκαλιά με τον φόβο και τη μοναξιά γιατί οραματίζεται, σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας, τη μέρα που θα γελάει και θα χορεύει και θα ελπίζει - αυτός ο άνθρωπος δεν χρειάζεται να είναι δυνατός, γιατί είναι ο σιωπηλός, πεισματάρης εργάτης της επιβίωσης.

«Ο άνθρωπος που κλαίει και χτυπιέται κι απελπίζεται, και συνεχίζει, μαζεύοντας ένα-ένα τα κομματάκια του, να κλαίει και να χτυπιέται και να απελπίζεται, γιατί, στο βάθος του εαυτού του, έχει μια σπίθα, μια φλούδα πίστης»

»Ας έχουν άλλοι τη δύναμη, κι ας τη χαίρονται. Εμείς οι αδύναμοι θα αναμετρηθούμε με το πάπλωμα, με το πάτωμα, με τον πάτο της Κόλασης - και λίγο-λίγο, μ' ένα χέρι κι ένα πόδι, με νύχια και με δόντια, θα σηκωθούμε».

Δείτε την ανάρτηση του Αύγουστου Κορτώ:

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram

φωτό: Auguste Corteau / Facebook