ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ WOMAN TOC

«Είμαστε επικίνδυνες; Ναι. Επικίνδυνες για ένα επικίνδυνο –έως και θανατηφόρο– σύστημα»

Μία από τις 100 ιστορίες γυναικών του νέου βιβλίου «Είμαι επικίνδυνη», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books.

«Είμαστε επικίνδυνες; Ναι. Επικίνδυνες για ένα επικίνδυνο –έως και θανατηφόρο– σύστημα»

Είμαι επικίνδυνη; Να μια φράση που δεν μου έχει πει ποτέ κανείς. Κατά πρόσωπο. Συνήθως μου μεταφέρεται από φίλους που ήταν παρόντες σε κάποια συζήτηση, όπου μου αποδόθη- κε αυτός ο χαρακτηρισμός. Αν και, πιο συχνά χαρακτηρίζομαι ως «δύσκολη», παρά ως επικίνδυνη. Ως άνθρωπος που κάνει την αυτοκριτική του συνοδεία φραγγέλιου, έχω σκύψει πολλές φορές πάνω στο ζήτημα, ζυγιάζοντας εκ των υστέρων λέξεις και συμπεριφορές μου που ενδεχομένως υπερέβησαν κάποια όρια. Ή μήπως τα εσκαμμένα;

Για να βρω τη διαφορά μεταξύ των δύο, κάνω το εξής: έχω φτιάξει μια περσόνα, τον Αλέξανδρο, που έρχεται απ’ το ίδιο χωριό με το δικό μου, απ’ το ίδιο κοινωνικό, εκπαιδευτικό και οικονομικό background, που έχει την ίδια επαγγελματική εμπειρία με μένα. Τον ντύνω με ρούχα αντίστοιχου στιλ των δικών μου, με τα ίδια ναρκισσιστικά σύνδρομα, την ίδια ανάγκη αποδοχής, αναγνώρισης, σεβασμού και χρημάτων. Κυρίως, δε, με την ίδια αγάπη γι’ αυτό που κάνω. Με την ίδια καλλιτεχνική ακεραιότητα – όση διαθέτω, όση μου επιτρέπεται να διαθέτω, δεδομένων των πρακτικών δυσκολιών του να ζεις πουλώντας λέξεις, σε μια στιγμή της ανθρωπότητας όπου οι λέξεις έχουν εκπέσει.

Τοποθετώ λοιπόν τον Αλέξανδρο σε μια επαγγελματική συναναστροφή και του βάζω στο στόμα τις λέξεις που είπα. Τον ακούω να μιλάει και παρατηρώ τις αντιδράσεις μου. Ο Αλέξανδρος κάποιες φορές, ναι, υπερβαίνει τα εσκαμμένα, αλλά ποτέ τα όρια. Ακόμη και όταν τον απειλούν ευθέως ότι, αν προσθέσει μια δική του παράγραφο στο συμβόλαιο, θα γίνουν πέντε τηλέφωνα και σ’ έναν χρόνο θα είναι στα αζήτη- τα (sic) ή όταν κάποιος στέλνει ένα δελτίο Τύπου όπου –για το καλό του– ο Αλέξανδρος αναφέρεται ως «σύζυγος Τάδε». Ακόμη και τότε, ο Αλέξανδρος δεν ξεπερνά κανένα όριο.

Για πολλά χρόνια, αυτό τού χάριζε τον τίτλο του καλού παιδιού, έναν τίτλο που μοιράζεται γενναιόδωρα στους ανθρώπους που δεν αντιμιλούν, δεν απαιτούν, δεν στριμώχνουν κανέναν, δεν φέρνουν τους ανθρώπους προ των ευθυνών τους, «ξέρουν τη θέση τους», είναι σεβαστικοί, «αναγνωρίζουν τα χρόνια και την εμπειρία» των ανωτέρων τους, «έχουν επίγνωση της δυσχερούς οικονομικής πραγματικότητας», είναι απόλυτα ευέλικτοι, διαθέσιμοι, «τους ενδιαφέρει περισσότερο η τέχνη τους παρά η τσέπη τους», ακολουθούν αντί να προτείνουν. Άνθρωποι που, με λίγα λόγια, δεν τρέφουν κανέναν σεβασμό γι’ αυτό που κάνουν. Γιατί, αν είχαν, θα το προστάτευαν με νύχια, δόντια, επιχειρήματα. Και απαιτήσεις. Από τον εαυτό τους και από τους γύρω τους.

Όλοι οι επαγγελματικοί χώροι έχουν ανάγκη από Καλά Παιδιά™. Τα Καλά Παιδιά™ κάνουν τον κόσμο να γυρίζει. Μπορεί να μην είναι αυτά που τον θέτουν σε κίνηση, που του αλλάζουν την τροχιά, που προκαλούν ευεργετικούς σεισμούς ή αποσυμφορούν ηφαίστεια. Αλλά είναι αυτά που διασφαλίζουν πως η γη δεν θα πάψει να περιστρέφεται – προς όποια κατεύθυνση.

Είναι ο Αλέξανδρος καλό παιδί, μετά από σχεδόν είκοσι χρόνια εμπειρίας; Όχι, δεν είναι, δεν του χρειάζεται πια. Όταν δεν δέχεται αδιαμαρτύρητα μια απειλή, έναν υποβιβασμό, μια φράση που θα ρίξει την αμοιβή ή το επαγγελματικό του ηθικό, μιλάει. Και όταν μιλάει, υπερβαίνει τα εσκαμμένα.

Ο Αλέξανδρος δεν είναι βολικός. Είναι όμως, ως εκ τούτων, επικίνδυνος; Όχι. Απλώς μας ξεβολεύει. Να τον πάρουμε στη δουλειά; Αν η θέση είναι senior, ναι, χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο με άποψη, αλλά όχι και τόση ώστε να αμφισβητηθούν οι δικές μας απόψεις. Αν είναι junior – χμ, εμείς, βασικά, ξέρετε, να βγει η δουλειά θέλουμε, όχι δημιουργικότητες και περιεχόμενο. Ας επιστρέψουμε τώρα τον Αλέξανδρο στο αρχικό του φύλο, μιας και εξετάσαμε ήδη αρκετά το θέμα υπό τις κρατούσες πατριαρχικές συνθήκες – πράγμα ξεκούραστο, δεν χρειάστηκε να βάλουμε τη φαντασία μας να δουλέψει. Ο Αλέξανδρος λοιπόν γίνεται Αλεξάνδρα. Είναι η Αλεξάνδρα επικίνδυνη; Συνηθέστερα είναι «opinionated», «bold», «loud», «bossy», «bitchy» –αλήθεια, γιατί αυτοί οι χαρακτηρισμοί εκ- φέρονται συνήθως στα αγγλικά;– και, επί το τουρκικότερο, «έχει ψηλά τον αμανέ». Ναι, αλλά είναι επικίνδυνη; Μπορεί να γίνει. Όχι αν θιχτεί. Αλλά εάν δεν αντιδράσει. Μπορεί να γίνει επικίνδυνη αν, μη αντιδρώντας, στρώνει τον δρόμο με ακόμα περισσότερα αγκάθια για τις άλλες Αλεξάνδρες που θα ακολουθήσουν.

Ευρισκόμενη στην αγορά εργασίας από 18 ετών και έχο- ντας αντιμετωπίσει πολλάκις τις προκαταλήψεις που συν- δέονται με το φύλο, την ηλικία, την εμφάνιση, μέχρι και την προσωπική μου ζωή, λίγο με ενδιαφέρει πια πώς θα με χα- ρακτηρίσει ένας συνάδελφος ή εργοδότης. Είμαι επικίνδυνη;

Πάρτε κάποιον άλλον. Αυτό που με ενδιαφέρει τα τελευταία χρόνια είναι τι τοπίο διαμορφώνω με τη δική μου στάση, όποτε κάποιος αποπειράται να με υποβιβάσει. Γιατί η δική μου αντίδραση ή μη αντίδραση θα επηρεάσει τις γυναίκες που θα καθίσουν μετά από μένα στο ίδιο γραφείο, θα ανοίξουν τον ίδιο υπολογιστή, θα κληθούν να συμμετάσχουν σε συσκέψεις με τους ίδιους ανθρώπους που έχω αντιμετωπίσει κι εγώ. Και θέλω να ξέρουν όλοι αυτοί οι εν δυνάμει ασεβείς ότι υπάρχει αντίλογος, υπάρχουν όρια, ότι μπορεί να χρειαστεί να απολογηθούν, να μαζευτούν, να μην ξεστομίσουν το πρώτο πράγμα που τους κατέβηκε στο κεφάλι. Ότι μια εξουσιαστική συμπεριφορά δεν περνάει πάντα ατιμώρητη.

Θέλω να δουν στην πράξη πως, όταν φέρεσαι με προχειρότητα στον άνθρωπο απέναντί σου, η προχειρότητα μπορεί να γυρίσει πάνω σου χαστουκίζοντάς σε με πανάκριβες, εξαιρετικά επιλεγμένες λέξεις.

Ναι, προσωπικά μπορώ να το κάνω γιατί δεν έχω πια την ίδια ανοχή, ούτε την ίδια ανάγκη (τους). Είμαι σε πλεονεκτική θέση. Πράγμα που, στο δικό μου μυαλό, μεταφράζεται σε ευ- θύνη για τις γυναίκες που θα έρθουν μετά από μένα.

Επικίνδυνη για εκείνους δεν μπορώ να γίνω όσο το πατριαρχικό σύστημα κρατεί καλά. Μπορώ να γίνω επικίνδυνη για τις ομόφυλές μου, αν με τη στάση μου διαιωνίσω την κουλτούρα του «play deaf», που, όπως ήδη γνωρίζουμε όλες, δεν αργεί να εξελιχθεί σε «play dead», προκειμένου να επιβιώσεις. Ναι, θέλω να δημιουργώ το κακό –για εκείνους– προηγούμενο, έστω και με κόστος, για να εξασφαλίσω ότι οι επόμενες γενιές γυναι- κών θα κάνουν λιγότερες –ή και καθόλου– εκπτώσεις απ’ όσες χρειάστηκε να κάνει η δική μου γενιά.

Αναλαμβάνοντας καθεμία την ευθύνη και προστασία του εαυτού της και του έργου της, προστατεύει αυτομάτως και τις γυναίκες που θα ακολουθήσουν. Κι αυτό πρέπει να το καταλάβουν καλά όλες όσες είναι σε θέση να αντιδράσουν, να απαιτήσουν, να πληρώσουν το κόστος. Είμαστε επικίνδυνες; Ναι. Επικίνδυνες για ένα επικίνδυνο –έως και θανατηφόρο– σύστημα.

Αλεξάνδρα Κατσαρού

Συγγραφέας, Σεναριογράφος

«Είμαστε επικίνδυνες; Ναι. Επικίνδυνες για ένα επικίνδυνο –έως και θανατηφόρο– σύστημα»

Είμαι Επικίνδυνη / Συλλογικό

100 μοναδικές ιστορίες. 100 επικίνδυνες μαρτυρίες. 100 γυναίκες τόλμησαν να ξεκινήσουν από την ίδια αφετηρία, με τη φράση «Είμαι επικίνδυνη», και η καθεμία να φωτίσει μια διαφορετική πλευρά των όσων βιώνουν οι γυναίκες στην Ελλάδα του σήμερα.

Οι ιστορίες τους θα εμπνεύσουν, θα προκαλέσουν και τελικά θα αφυπνίσουν, σε μια χώρα στην οποία τόσες γυναίκες διαπρέπουν καθημερινά παρά τις αντιξοότητες.

Τα συγγραφικά δικαιώματα από την πώληση του βιβλίου θα διατεθούν για την αρωγή οργανισμών που υποστηρίζουν τις κακοποιημένες γυναίκες.

Το βιβλίο αποτελεί μία πρωτοβουλία της Women Act σε συνεργασία με την αθηΝΕΑ και με την υποστήριξη του Women on Top.

Περισσότερα για το βιβλίο μπορείτε να δείτε εδώ.

Photo: Brett Jordan

Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram

Read Next

12 Ιουν 2024

Μαρίκα Κρεβατά-Γιώργος Γαβριηλίδης: Ο κρυφός έρωτας που κράτησε 40 χρόνια

Μια αληθινή ιστορία αγάπης που κράτησε σχεδόν σαράντα χρόνια.

11 Ιουν 2024

Ζακ-Υβ Κουστώ: "Η γυναίκα του πέθαινε από καρκίνο και εκείνος δεν είχε ιδέα"

Ο βασιλιάς της θάλασσας Ζακ - Υβ Κουστώ, που γεννήθηκε σαν σήμερα ήταν ένας θρύλος, αλλά όχι υπόδειγμα πατέρα και συζύγου.

Περισσότερα από

Stories

10 Ιουν 2024

H Τζούντι Γκάρλαντ είχε πέσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης σε σκηνή πασίγνωστης ταινίας

Η Φράνσις Έθελ Γκαμ, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1922 και πρωτοεμφανίστηκε σε ηλικία τριών χρόνων. Από τότε δεν έπαψε παίζει, να τραγουδάει και να χορεύει.

09 Ιουν 2024

Ζωρζ Σαρή: "Aπό την ώρα που άρχισα να γράφω για παιδιά συνέχισα να είμαι νέα"

Η σπουδαία συγγραφέας Ζωρζ Σαρή γεννήθηκε από Γαλλίδα μητέρα και πέθανε πέθανε σαν σήμερα, εκπληρώνοντας μια τελευταία επιθυμία της: Να "την πάρει ο Θεός" πριν από την αγαπημένη της φίλη Άλκη Ζέη.

09 Ιουν 2024

Μιμή Ντενίση - Νίκος Γαλανός σε ένα σπάνιο ρετρό κλικ

Από την τηλεοπτική σειρά "Το ταξίδι" το 1977.

08 Ιουν 2024

"Με πήρε τηλέφωνο μία Λάσκαρη. Ξέρεις ποια είναι;"

Ο Ανδρέας Βουτσινάς μεγαλούργησε στο εξωτερικό και υπήρξε δάσκαλος της Μέριλιν Μονρόε, του Μάρλον Μπράντο και του Ρόμπερτ Ντε Νίρο, πέθανε σαν σήμερα.

08 Ιουν 2024
07 Ιουν 2024

Κάτια Δανδουλάκη, Μιμή Ντενίση, Ξένια Καλογεροπούλου, Τζένη Καρέζη...σε μια επική κοινή φωτογράφιση

Ξένια Καλογεροπούλου, Τζένη Καρέζη, Μαργαρίτα Παπανδρέου, Κάτια Δανδουλάκη, Καλλιόπη Μπουρδάρα και Μιμή Ντενίση, είναι όλες τους υπέροχες.

07 Ιουν 2024

Λίαμ Νίσον: Όταν βρήκε την σύζυγό του "κλινικά νεκρή".

Έχει προταθεί για Όσκαρ, για το βραβείο της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και για Χρυσή Σφαίρα. Αλλά η ζωή του ηθοποιού που σήμερα κλείνει τα 72 δεν υπήρξε πολύ γενναιόδωρη μαζί του.

07 Ιουν 2024

Φρανζουάζ Ζιλό: H μούσα του Πικάσο, ήταν και η μόνη γυναίκα που τον εγκατέλειψε

"Νομίζεις ότι ο κόσμος θα ενδιαφεθεί για εσένα; Δεν θα ενδιαφερθούν ποτέ πραγματικά για εσένα. Θα είναι μόνο περιέργοι για εσένα επειδή άγγιξες τη δική μου ζωή" της είχε πει ο Πικάσο όταν τον εγκατέλειψε. .

07 Ιουν 2024

Ντίνο Ρίζι: Ο πατέρας της κωμωδίας αλά ιταλικά

Ο μεγάλος σκηνοθέτης που έκανε εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο να αγαπήσουν την Ιταλία και την "ντόλτσε βίτα", έφυγε σαν σήμερα