Το καθιερωμένο φεστιβάλ χορού της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση κατεβαίνει από τη σκηνή και καταλαμβάνει τον ψηφιακό κόσμο. Στις 20 και 21 Μαρτίου η Στέγη παρουσιάζει το πρώτο της Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων ειδικά φτιαγμένο για το ψηφιακό περιβάλλον, μέσα από το YouTube Channel του Ιδρύματος Ωνάση, το Onassis.org και τα social media.
Με σύνθημα «είμαστε εδώ, χορεύοντας», καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς καταθέτουν έργα που δημιούργησαν το τελευταίο δίμηνο, αποτυπώνουν με κινήσεις τη στιγμή και την κατάσταση και στέλνουν το μήνυμά τους για όσα βιώνουμε, σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε. Και επειδή οι φωνές που πρέπει να ακουστούν είναι πολλές, το φετινό φεστιβάλ, το οποίο προέκυψε από open call που καλούσε καλλιτέχνες στη δημιουργία έργων με ψηφιακά μέσα, περιλαμβάνει 11 νέα καλλιτεχνικά πρότζεκτ.
Οι Βασίλης Βηλαράς (RED RIDING SHOES), Νάντη Γώγουλου (The cooking-with-Nadi show), Μυρτώ Δελημιχάλη και Στάθης Δογάνης (Pose_Transpose), Ειρήνη Καλαϊτζίδη (yaGrid), Oμάδα Besuch (Besuch), Άννα Παπαθανασίου (Axel's just dreaming), Ιωάννα Παρασκευοπούλου (All she likes is popping bubble wrap), Κωνσταντίνος Παπανικολάου ('Αλογα κατάδυσης και άλλες μυθολογίες), Νατάσα Σαραντοπούλου (ΙΛΙΣΣΟΣ/ λίμπο eξótica), ody icons (YES HALLO HI) και Stereo Nero Dance Co. (442, or A Game Without Score) χορογραφούν την Αθήνα, την Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο το παράξενο έτος 2021.
Όπως αναφέρουν οι επιμελητές του 8ου Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων (ONC 8), Ιλειάνα Δημάδη, Κωνσταντίνος Τζάθας και Στεριανή Τσιντζιλώνη: «Είναι η πρώτη φορά που το πιο "σωματικό" φεστιβάλ της Στέγης γίνεται εξολοκλήρου ψηφιακά. Έντεκα πρωτότυπα έργα χορογραφίας, απενοχοποιημένα ως προς το τι είναι "ποπ" και τι "υψηλή τέχνη", με ιδιαίτερη αγάπη για το χιούμορ, το παράδοξο και το απροσδόκητο, κάνουν πρεμιέρα στο YouTube, το Instagram και το διαδίκτυο: από μικρού μήκους ταινίες ενηλικίωσης εν χορώ μέχρι βίντεο κλιπ και από χορευτικά μαθήματα μαγειρικής μέχρι περιπατητικές περφόρμανς, κινηματογραφημένες παραστάσεις, διαδραστικούς χάρτες, εικόνες και κείμενα, stick figures, studio visits και performative διαλέξεις. Κινηματογραφιστές, επιστήμονες, προγραμματιστές, digital media artists, αλλά και youtubers, influencers και bloggers συνεργάζονται πλέον στενά με τους χορογράφους. Δίχως να μετατράπηκαν όλοι οι καλλιτέχνες, εν μια νυκτί, σε hi-tech freaks, δεν είναι λίγοι εκείνοι που πειραματίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη και εργάζονται με interfaces, αισθητήρες επαφής, go-pro κάμερες, αλλά και chat rooms, selfies και stories, διευρύνοντας (και) ψηφιακά το πάντα υβριδικό και καινοτόμο πεδίο του σύγχρονου χορού.
Με απόλυτη συνειδητότητα απέναντι στις αντιφάσεις και τις λειτουργίες του καλλιτέχνη στη νέα συνθήκη της πανδημικής αναστολής και της ψηφιακής έξαψης, το φετινό φεστιβάλ δεν είναι μια απάντηση ανάγκης στη μη δυνατότητα παρουσίασης έργων ζωντανά, αλλά μια δική μας σταθερά. Ανοίξαμε τη συζήτηση για το πώς παράγεται τέχνη σε μια εποχή που τα πάντα -από την κοινωνικοποίηση έως το φλερτ- γίνονται σε ένα περιβάλλον συνεχούς και διάχυτης δικτύωσης ήδη από το 2016, με την έκθεση "Digital Revolution". Κι αν την περασμένη άνοιξη, με το "ΕΝΤΕR", δημιουργήσαμε μια ψηφιακή χρονοκάψουλα για το "εδώ και τώρα", καλωσορίζουμε πλέον στην ψηφιακή μας σκηνή βασικούς εκπροσώπους της νέας γενιάς του σύγχρονου ελληνικού χορού».
*Τη φωτογραφία παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση. Photo Credit: Pinelopi
