Tο όνομά της είναι μυθικό, καθώς είναι μια από τις διάσημες και μυστηριώδεις αδερφές Μπροντέ. Η Σαρλότ Μπροντέ έμεινε στην ιστορία κυρίως για το αριστούργημά της Τζέιν Έϊρ.
Η Σαρλότ γεννήθηκε στο Θόρντον του Γιορκσάιρ το 1816 και ήταν το τρίτο από τα έξι παιδιά του Ιρλανδού κληρικού Πάτρικ Μπροντέ και της Μαρία Μπράνγουελ.
Η μητέρα της πέθανε νωρίς και την ανατροφή της καθώς και των αδελφών της ανέλαβε η θεία της, ενώ τον Αύγουστο του 1824, η Σαρλότ, μαζί με την Έμιλι, τη Μαρία και την Ελίζαμπεθ, στάλθηκαν σε εκκλησιαστικό σχολείο στο Λάνκασαϊρ. Οι κακές συνθήκες του σχολείου επηρέασαν την υγεία και τη φυσική κατάσταση της Σαρλότ, ενώ επέσπευσαν το θάνατο των δυο μεγαλύτερων αδελφών της (Μαρία και Ελίζαμπεθ) από φυματίωση το 1825.
Στο πατρικό τους σπίτι, η Σαρλότ μαζί με τα αδέλφια της, Μπράνγουελ, Έμιλι και Άννα, άρχισαν να γράφουν για τη ζωή και τα έργα των κατοίκων των φανταστικών βασιλείων τους: η Σαρλότ κι ο Μπράνγουελ για το βασίλειο της Άνγκρια, η Έμιλι κι η Άννα για το βασίλειο του Γκόνταλ.
Η Σαρλότ έγινε δασκάλα. Από το 1839 ως το 1841 δούλεψε ως οικονόμος σε αρκετές οικογένειες, ενώ το 1842 μαζί με την Έμιλι εργάστηκαν σε ένα οικοτροφείο στις Βρυξέλλες, μέχρι το θάνατο της θείας τους το 1842. Το 1843, η Σαρλότ επέστρεψε στο οικοτροφείο, όπου έγινε μοναχικός χαρακτήρας, νοσταλγούσε το πατρικό της σπίτι κι ήταν ιδιαίτερα δεμένη με τον εργοδότη της, Κονσταντέν Εζέ. Επέστρεψε το 1844 και τα βιώματά τής ενέπνευσαν κάποια από τα μετέπειτα έργα της.
Τα έργα της δεν βρήκαν μεγάλη ανταπόκριση από τους κριτικούς μέχρι να γράψει την Τζέιν Έιρ που της έφερε μεγάλη επιτυχία κι αναγνώριση και ήταν ουσιαστικά σαν αυτοβιογραφία της. Όλα τα έργα της χαρακτηρίζονται από έντονο ρομαντισμό και λυρισμό και είναι κυρίως εμπνευσμένα από τις προσωπικές της εμπειρίες.
Πέθανε το 1855 ένα χρόνο μετά τον γάμο της με τον Άρθουρ Μπελ Νικόλς και κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης της.
Τζέιν Έιρ , ένα σπουδαίο ρομαντικό έργο
Παρόλο που πέρασαν κάπου εκατόν πενήντα χρόνια από τότε που γράφτηκε αυτό το μυθιστόρημα, δεν έπαψε να συγκινεί όσους το διαβάζουν. Η Τζέιν Έιρ είναι μια μικρή ορφανή. Ο αδελφός της μητέρας της την παίρνει στο σπίτι του και πεθαίνοντας, την εμπιστεύεται στη γυναίκα του, για να την αναθρέψει με τα δικά της παιδιά.
Αλλά εκείνη είναι μια γυναίκα σκληρή και η μικρούλα Τζέιν Έιρ πληγώνεται κάθε μέρα από τη συμπεριφορά της. Τελικά, η θεία της την κλείνει στα δέκα της χρόνια σ’ ένα ίδρυμα για ορφανά παιδιά, όπου σπουδάζει και ζει με μύριες στερήσεις και, δασκάλα πια, προσλαμβάνεται σ’ ένα σπίτι για ν’ αναλάβει τη μόρφωση ενός μικρού κοριτσιού. Το δράμα όμως της Τζέιν Έιρ συνεχίζεται και σ’ εκείνο το πλούσιο σπίτι, όπου συμβαίνουν μυστηριώδη γεγονότα.
Και το δράμα αυτό κορυφώνεται την ημέρα που ήταν να κάνει τους γάμους της με τον κύριο του σπιτιού, τότε που αποκαλύπτεται ένα φοβερό μυστικό το οποίο γίνεται αφορμή να ματαιωθεί ο γάμος της. Η Τζέιν Έιρ φεύγει κρυφά και περιπλανιέται νηστική, χωρίς χρήματα, χωρίς ελπίδα πια καμιά, ώσπου βρίσκει μια στέγη φιλόξενη και ξαναρχίζει τη ζωή της προσπαθώντας να ξεχάσει τα περασμένα.
Είναι ένα μυθιστόρημα συγκινητικό στο οποίο η διάσημη Αγγλίδα συγγραφέας έδωσε όλη της την τέχνη και κατόρθωσε να δείξει πως η αξιοπρέπεια, η δύναμη του χαρακτήρα και η πίστη σ’ ένα ιδανικό, μπορούν να κατανικήσουν κάθε δυσκολία και να υπερπηδήσουν κάθε εμπόδιο.
