«Δώσε μου μια μπουκιά» (εκδ. Πατάκη) είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου των συγγραφέων Αλεξάντρα Μιζελίνσκα- Ντάνιελ Μιζελίνσκι. Πρόκειται για έναν διασκεδαστικό γαστρονομικό Άτλαντα, μέσω του οποίου ταξιδεύουμε ανά τον κόσμο μέσω της γεύσης.
Σε κάθε ενότητά του παρουσιάζεται ο γαστρονομικός πολιτισμός μιας χώρας- τα προϊόντα που παράγει, τα πιάτα που διαμόρφωσε χάρη σε αυτά και τις συνήθειες που υιοθετεί κάθε λαός ως προς τη διατροφή του. Κάθε ενότητα λοιπόν ανοίγει με μία κεντρική εικονογράφηση στην οποία κρύβονται αριθμοί σε επιμέρους λεπτομέρειες, λεπτομέρειες που επεξηγούνται στα κείμενα που ακολουθούν (αν και το να εντοπίσει κανείς το σημείο επεξήγησης δεν είναι πάντα εύκολο). Την κεντρική εικονογράφηση διαδέχεται ένα σύντομο σημείωμα για την ιστορία της χώρας που προσφέρει μια συνολική εικόνα. Η ενότητα εμπλουτίζεται ασφαλώς και με μικρές συνταγές για χαρακτηριστικά εδέσματα του τόπου. Πρόκειται κυριολεκτικά για ένα πραγματικά απολαυστικό παιχνίδι θησαυρού.
Για παράδειγμα στην ενότητα του Ιράν μαθαίνουμε για το Ραμαζάνι, όταν οι πιστοί του Ισλάμ δεν επιτρέπεται να φάνε και να πιούν από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου. Πως τα προϊόντα που επιτρέπονται στη διατροφή των μουσουλμάνων λέγονται χαλάλ και τα απαγορευμένα χαράμ. Έπειτα μαθαίνουμε για τα εξαίσια τριαντάφυλλα που καλλιεργούνται χιλιάδες χρόνια εδώ, με αποτέλεσμα το ροδόνερο να χρησιμοποιείται σε επιδόρπια και σερμπέτια. Ή ότι κάθε τσαμπί με χουρμάδες μπορεί να φτάσει τα 10 κιλά και να δίνει ως και χίλους καρπούς!
Στην Ιαπωνία πάλι γνωρίζουμε τα Νόρι, τα Κόμου και τα Wakame, τα εδώδιμα φύκια, μαθαίνουμε πως η κατανάλωση του κρέατος είναι αντίθετη στις αρχές του βουδισμού και πως ουμάμι είναι εκείνο το στοιχείο (συγκεκριμένα το γλουταμινικό νάτριο) που προσδίδει ιδιαίτερη νοστιμιά στα τρόφιμα.
Έπειτα κάνουμε μια στάση στο Περού για να απολαύσουμε μια «καλαμποκάδα», ρόφημα με βάση το μωβ καλαμπόκι, που αφού το βράσει το συνδυάζουν με ανανά, κυδώνι, ζάχαρη, γαρίφαλα, κύμινο και λάιμ. Μιλώντας για ροφήματα δεν μπορούμε να μην ταξιδέψουμε ως την Αργεντινή και να μάθουμε για το εθνικό της ρόφημα, το «γέρμπα μάτε» που αν επισκεφθείτε τη χώρα, θα δείτε να το απολαμβάνουν ολημερίς, σαν τον καφέ. Προέρχεται από το φυτό «Ίληξ ο Παραγουρινός» και παλιότερα το θεωρούσαν θεραπευτικό.
Τουρσιά, ξινά ζουμιά και σούπες με αυτά ως βάση στην Πολωνία. Πανέμορφα, περίτεχνα ντάμπλινγκ γεμισμένα με κάθε λογής υλικά στη Ρωσία, όπως τα πιο γνωστά «πελμένι» που έχουν γέμιση κρέατος. Στη Ρωσία, μαθαίνουμε, στρώνουν τραπέζι συχνά με «ζακούσκι», διάφορα δηλαδή ορεκτικά (αυγουλάκι, ρέσκες, μαριναρισμένα μανιτάρια, χαβιάρι κ.ά), όπως κάνουμε κι εμείς με τους μεζέδες μας.
Τώρα, αν ο δικός σας ουρανίσκος είναι εξαιρετικά εξευγενισμένος μπορείτε να γυρίσετε το βιβλίο στη σελίδα 82, στη χώρα της υψηλής γαστρονομίας και των αστεριών Μισελέν. Σε αυτές τις σελίδες θα μάθετε πώς μπορείτε να σκαρώσετε στα γρήγορα ένα croque monsieur ή ένα mille feuille. Kαι αν αναρωτιέστε τι αποκαλύπτει το βιβλίο για την… Ελλάδα, εκτός από αναφορές στην αρχαιοελληνική κουζίνα, να τι περιλαμβάνει το μενού: κοτόσουπα αυγολέμονο και μελομακάρονα!
Ο κόσμος είναι τόσο, μα τόσο πλούσιος. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει επίσης ένα πολύ χρήσιμο Χρονολόγιο στο οποίο μπορούμε να δούμε πώς εξελίχθηκαν οι καλλιέργειες αλλά και οι γαστρονομικές συνήθειες των ανθρώπων ανά τους αιώνες.
Κεντρική εικόνα: παραχώρηση εκδόσεων Πατάκη
Ακολουθήστε το Woman Toc στο Instagram
