Φέτος θα πάμε διακοπές με τις πιο έξυπνες γυναίκες του κόσμου. Πρωτοεμφανιζόμενες, πολλά υποσχόμενες συγγραφείς, ακτιβίστριες, γλωσσολόγοι, αλλά και εμβληματικές Νομπελίστριες θα μας κρατήσουν συντροφιά το καλοκαίρι με αυτοβιογραφικές και φανταστικές ιστορίες, για την αγάπη, την απληστία, τη γυναικεία δύναμη, τη μητρότητα, την ομορφιά ενός πλανήτη που χάνεται, την τραγωδία και την ποίηση της αφροαμερικανικής ιστορίας. Ακολουθούν πέντε από τις εκδόσεις των τελευταίων μηνών που αξίζει να βάλουμε στις αποσκευές μας και να συνδέσουμε με τις ομορφότερες αναμνήσεις.
«Το τραγούδι του Σόλομον», Toni Morrison, εκδ. Παπαδόπουλος
Ο Μίλκμαν Νέντ, γόνος της πλουσιότερης μαύρης οικογένειας κάποιας πόλης των μεσοδυτικών ΗΠΑ, γεννιέται την ώρα που ένας εκκεντρικός γείτονας, στη μάταιη προσπάθειά του να πετάξει, πέφτει από μια στέγη και σκοτώνεται. Η άτυχη αυτή πτήση θα στοιχειώσει τη ζωή του, καθώς ο Μίλκμαν μεγαλώνει σε ένα σπίτι όπου κυριαρχούν ο θάνατος και η απληστία του πατέρα του, παρέα με τις σιωπηλές αδερφές του και την παράξενα παθητική μητέρα του. Καθώς ο Μίλκμαν θα ταξιδεύει αναζητώντας τις ρίζες του, η βραβευμένη με Νόμπελ Λογοτεχνίας Τόνι Μόρισον θα μας εισάγει ολοένα και πιο βαθιά στον πολύπλοκο και αντιφατικό κόσμο των Αφροαμερικανών της μεταπολεμικής Αμερικής, έναν κόσμο όπου συμβιώνουν άνθρωποι του μόχθου και προφήτες, επαναστάτες και συμβιβασμένοι, ψεύτες και δολοφόνοι, άγιοι και δαίμονες.
«Το γυάλινο ξενοδοχείο», Emily St. John Mandel, εκδ. Ίκαρος
Η Βίνσεντ εργάζεται στο Ξενοδοχείο Κάιετ, ένα παλάτι πέντε αστέρων από γυαλί και κέδρο, στη Νήσο Βανκούβερ της Βρετανικής Κολομβίας. Το βράδυ που γνωρίζει τον Τζόναθαν Αλκάιτις, στην τζαμαρία του ξενοδοχείου εμφανίζεται ένα απειλητικό μήνυμα: «Πρόσεχε μην καταπιείς κανένα σπασμένο γυαλί». Την ίδια εποχή στο Μανχάταν ο Αλκάιτις απολαμβάνει τα κέρδη μιας καλοστημένης επενδυτικής απάτης, μεταφέροντας ανύπαρκτα χρηματικά ποσά μεταξύ των λογαριασμών των πελατών του. Όταν η επιχείρηση καταρρέει, αφανίζοντας περιουσίες και καταστρέφοντας ζωές, η Βίνσεντ ‒που παρίστανε τη σύζυγό του‒ εξαφανίζεται. Χρόνια μετά, ένα από τα θύματα της απάτης του Αλκάιτις προσλαμβάνεται για να διερευνήσει την παράξενη εξαφάνιση μιας γυναίκας από το κατάστρωμα ενός πλοίου. Μετά το μυθιστόρημα «Σταθμός Έντεκα», υποψήφιο για τα National Book Award και PEN/Faulkner Award, η Mandel επέστρεψε με ένα ακόμα βιβλίο, που μιλάει για την απληστία και την ενοχή, την αγάπη και την αυταπάτη· τους αμέτρητους τρόπους να αναζητήσεις το νόημα της ζωής.
«Πριν χαθούν τα πουλιά», Charlotte McConaghy, εκδ. Μεταίχμιο
Η Φράνι Στόουν, αφήνοντας πίσω της τα πάντα εκτός από τον ερευνητικό εξοπλισμό της, φτάνει στη Γροιλανδία με έναν σκοπό: να ακολουθήσει τα τελευταία αρκτικά γλαρόνια που έχουν απομείνει στον κόσμο, στην τελευταία τους, ίσως, αποδημία στην Ανταρκτική. Η Φράνι πείθει το πλήρωμα ενός αλιευτικού σκάφους να την πάρει μαζί του και έτσι σαλπάρουν και απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τη στεριά και την ασφάλεια. Καθώς όμως η ιστορία της αρχίζει να ξετυλίγεται –ένας παθιασμένος έρωτας, μια απούσα οικογένεια, ένα ολέθριο έγκλημα– γίνεται ξεκάθαρο ότι κυνηγάει πολύ περισσότερα από τα πουλιά. Όταν τα σκοτεινά μυστικά της αποκαλύπτονται, θα κληθεί να αποφασίσει τι είναι διατεθειμένη να ρισκάρει για μια ακόμα ευκαιρία εξιλέωσης. Το «Πριν χαθούν τα πουλιά» είναι μια ωδή στους άγριους τόπους και σε έναν κόσμο που χάνεται, αλλά και μια ιστορία για τη δυνατότητα της ελπίδας ενάντια σε όλες τις πιθανότητες. Η προηγούμενη εμπειρία της συγγραφέα στην επιστημονική φαντασία και τη λογοτεχνία του φανταστικού τη βοήθησε να δημιουργήσει ένα βιβλίο με αμείωτο σασπένς.
«Μη μιλάς», Christina Dalcher, Floral Books
Εσείς τι θα κάνατε αν μια μέρα περιόριζαν τις λέξεις που μπορείτε να αρθρώνετε; Αυτό συμβαίνει στο δυστοπικό μπεστ σέλερ μυθιστόρημα της Christina Dalcher, όπου η κυβέρνηση των ΗΠΑ θέτει ξαφνικά αυστηρό περιορισμό στις λέξεις που δικαιούνται να αρθρώνουν οι γυναίκες, ορίζοντας τις στις εκατό ημερησίως. Για την αυστηρή τήρηση του μέτρου, φορούν πλέον στον καρπό τους ειδικά βραχιόλια που προκαλούν ηλεκτροσόκ με κάθε επιπλέον λέξη. Η πρωταγωνίστρια, σύζυγος και μητέρα τεσσάρων παιδιών, αδυνατεί να το πιστέψει. Βλέποντας κάθε κατακτημένο γυναικείο δικαίωμα να καταπατάται βάναυσα στο όνομα μιας επιστροφής στις «παραδοσιακές αξίες», η Δρ. ΜακΚλίλαν θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να ξαναδώσει φωνή σε όσους –ή μάλλον όσες– την έχουν αμετάκλητα στερηθεί. Έχει υποχρέωση στον εαυτό της, στην κόρη της και σε κάθε άλλη γυναίκα. Το συγγραφικό ντεμπούτο μιας γλωσσολόγου, που έχει ήδη μεταφραστεί σε είκοσι γλώσσες.
«Αδάμαστη», Glennon Doyle, εκδ. Κλειδάριθμος
Μια ειλικρινής αυτοβιογραφία και ένα ηχηρό κάλεσμα. Είναι η ιστορία του πώς μια γυναίκα έμαθε ότι υπεύθυνη μητέρα δεν είναι αυτή που αργοπεθαίνει για τα παιδιά της, αλλά εκείνη που τους δείχνει πώς να ζήσουν. Είναι μια ιστορία που περιγράφει ένα διαζύγιο, τη δημιουργία μιας νέας, σύνθετης οικογένειας, και τη συνειδητοποίηση ότι το πόσο ενωμένη ή διαλυμένη είναι μια οικογένεια εξαρτάται από το κατά πόσο τα μέλη της μπορούν, όταν κάθονται στο τραπέζι, να είναι ο πραγματικός τους εαυτός. Και είναι η ιστορία του πώς μπορούμε όλες μας να αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας αρκετά, ώστε να βάλουμε τα όριά μας, να συμφιλιωθούμε με το σώμα μας, να τιμήσουμε τον θυμό και τον πόνο μας, και να απελευθερώσουμε τα πιο αληθινά, πιο άγρια ένστικτά μας, ώστε να μπορέσουμε να κοιτάξουμε τον εαυτό μας και να πούμε: «Αυτή είμαι εγώ». Η «Αδάμαστη», με την υπογραφή μιας ακτιβίστριας και ιδρύτριας μη κερδοσκοπικού οργανισμού που διοικείται μόνο από γυναίκες, πυροδότησε ενθουσιώδες αντιδράσεις. Όπως αυτή της Αντέλ, η οποία σχολίασε: «Θα κάνει το μυαλό σας να εκραγεί και την ψυχή σας να ουρλιάξει. Τώρα που το διάβασα είμαι απολύτως έτοιμη να αποδεχτώ τον εαυτό μου».
Ακολουθήστε το WomanToc στο Instagram
κεντρική φωτογραφία: iStock
