Η Καρολίνα Πελενδρίου, η αθλήτρια που πήρε χάλκινο μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο μίλησε σε νέα συνέντευξη για τη ζωή της και τις δυσκολίες της καθημερινότητάς της, αφού από την ηλικία των 16 ετών έχει χάσει εντελώς την όραση της.
Η ίδια εξομολογήθηκε πως το πρόβλημα της υγείας ήρθε πολύ νωρίς στη ζωή της καθώς από τα 9 της χρόνια αντιμετώπιζε έντονους πόνους και τελικά αποφάσισε να ξεκινήσει την κολύμβηση για να βελτιώσει την ποιότητα της καθημερινότητας της. Στα 14 της χρόνια κατάφερε να γίνει Βαλκανιονίκης, αλλά η πλήρη απώλεια της όρασης της στα 16 της άλλαξε σημαντικά τα δεδομένα. Παρόλα αυτά δεν το έβαλε κάτω και στους φετινούς Παραολυμπιακούς κατάφερε να κερδίσει το δεύτερο ολυμπιακό μετάλλιο της αθλητικής της πορείας.
«Το πρόβλημα ξεκίνησε στα 9 μου χρόνια και νομίζω και νωρίτερα απλά εμείς δεν το είχαμε αντιληφθεί. Λόγω των πόνων αναγκάστηκα να ξεκινήσω κολύμβηση. Γρήγορα διακρίθηκα και στα 14 μου έγινα Βαλκανιονίκης»
Και συμπλήρωσε αναφορικά με τα όσα αντιμετωπίζει: «Το πρόβλημα είναι καθημερινό, αυτά που καλείσαι να αντιμετωπίσεις ώστε να φτάσεις να κολυμπήσεις σε έναν αγώνα. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα και η μεγάλη πρόκληση.
Να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου τον ίδιο, τις προκλήσεις που παρουσιάζονται μπροστά σου και την κοινωνία την ίδια που πολλές φορές δεν σε βοηθάει να αποδεχτείς το πρόβλημα που έχεις.
Από την ώρα που θα ξυπνήσω μέχρι την ώρα που θα κοιμηθώ, τα πράγματα για μένα δεν είναι απλά. Από το πώς θα ξυπνήσω και τι θα φάω… Σήμερα ας πούμε έπρεπε να πάω στις τράπεζες… Μέχρι να φτάσω, δεν υπήρχε ένα πεζοδρόμιο ίσιο… Ή π.χ. να πρέπει να δίνεις εξηγήσεις για το αν πρέπει να έχεις προτεραιότητα ή όχι σε μία ουρά. Σε αναγκάζουν συνέχεια να διεκδικείς το αυτονόητο. Σε άλλες χώρες αυτά είναι λυμένα και έχεις επικεντρωθεί στην ουσία της ζωής».
Η Καρολίνα Πελενδρίτου μίλησε επίσης για τον σύζυγό της Δημήτρη Χατζηγεωργίου και για τη σχέση τους: «Με τον Δημήτρη είμαστε πολλά χρόνια μαζί. Σίγουρα όταν υπάρχει ένα πρόβλημα αναπηρίας, δεν είναι και για τον άλλον εύκολο να το αποδεχτεί. Παίζει ρόλο πόσο έχεις συμβιβαστεί εσύ με το πρόβλημά σου.
Είναι πολύ σημαντικό εμείς να δίνουμε το νόημα στους άλλους για το πώς θα με συμπεριφερθούν. Αν ήμουν ένας άνθρωπος εγώ π.χ. που γκρίνιαζα, και ήμουν κλεισμένη στο σπίτι. Αντιθέτως είμαι πολύ ανεξάρτητος σαν άνθρωπος, προσπαθώ να μην επιβαρύνω τους υπόλοιπους. Και αν αυτοί που είναι δίπλα μας, το βλέπουν αυτό, νιώθουν κι αυτοί καλύτερα.
Με τον Δημήτρη η σχέση μας είναι πολύ ειλικρινής και νομίζω ότι μόνο αυτό πρέπει να έχουν οι μακροχρόνιες σχέσεις. Σεβόμαστε ο ένας τη ζωή του άλλου. Ο καθένας από εμάς έχει τις δικές του δυσκολίες και ιδιαιτερότητες. Το θέμα είναι να μπορείς να βρεις μία ισορροπία μέσα από όλη αυτή την κατάσταση».
Δείτε την εξομολόγηση της:
Κεντρική φωτογραφία: glomex
