Βράδυ Παρασκευής, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ‘΄90. Το πλοίο "Ναιάς 2", που έχει αποπλεύσει από τον Πειραιά πριν από πεντέμισι περίπου ώρες, προσεγγίζει το γραφικό παλιό λιμάνι της Μυκόνου το οποίο μονοπωλούσε, εκείνη την εποχή, την έντονη ακτοπλοϊκή κίνηση του νησιού. Το βαθύ μπλε του ουρανού και της θάλασσας "παίζουν" με το λευκό των παραδοσιακών κυκλαδίτικων σπιτιών και τα πολύχρωμα φώτα που στολίζουν την μαγευτική ακτογραμμή της κυκλαδίτικης χώρας μαρτυρούν πως αυτός ο τόπος έχει μια ενέργεια δυνατή, πολύ δυνατή.
Όσο το πλοίο πλησιάζει στη στεριά τη σιωπή σπάει η δυνατή μουσική που έρχεται από μια υπέροχη υπερυψωμένη βεράντα που βρίσκεται σκαρφαλωμένη ακριβώς στην είσοδο του Γυαλού. Είναι η βεράντα του "Remezzο", του θρυλικού κλαμπ που αποτελεί σήμα κατατεθέν τόσο της εικόνας όσο και της διασκέδασης του νησιού. Είναι ο χώρος που ταυτίστηκε, επί δεκαετίες ολόκληρες με τα ξέφρενα ξενύχτια, τα ατελείωτα πάρτι, τις λαμπερές παρουσίες του εγχώριου και διεθνούς τζετ σετ, τα λαμπερά ντυσίματα, τις εντυπωσιακές καλλονές, τη χλιδή.
Το Remezzo υπήρξε δημιούργημα του Μυκονιάτη επιχειρηματία Μάκη Ζουγανέλη, που έφυγε από τη ζωή στις 12 Απριλίου, και της συζύγου του Πάολας. Οι δυο τους πήραν, το 1967, τον χώρο αυτό που βρισκόταν σε ένα από τα πιο προνομιακά σημεία της χώρας της Μυκόνου και το μετέτρεψαν σ’ ένα λαμπερό στέκι all day διασκέδασης που είχε τον αέρα των μεγάλων κλαμπ του εξωτερικού. Αρχικά ονομαζόταν "Πάραλος" για να πάρει αργότερα το κοσμοπολίτικο όνομα Remezzo.
Δεν είναι εξάλλου τυχαίο πως δεν υπήρχε διάσημος επισκέπτης της Μυκόνου που να μην πέρασε τουλάχιστον ένα βράδυ στο Remezzo. O ιδιαίτερα επικοινωνιακός Μάκης Ζουγανέλης ήταν κάθε βράδυ εκεί για να υποδέχεται του λαμπερούς καλεσμένους του. Από την θλιμμένη πριγκίπισσα Σοράγια, την οποία πείθει να χορέψει μαζί του, τον παγκοσμίους φήμης χορευτή Νουρέγιεφ και την Τζάκι Κένεντι μέχρι την πανέμορφη Ελίζαμπεθ Τέιλορ, τον Άντονι Κουίν και τον Πολ Νιούμαν.
Η σαμπάνια ρέει άφθονη ανάμεσα στις διάσημες παρέες και τα αιγυπτιακά ποτήρια, σήμα – κατατεθέν του Remezzo την πρώτη δεκαετία της λειτουργείας του, δεν σταματούσαν να τσουγκρίζουν. Όσο η ώρα περνά και το κέφι ανεβαίνει οι εκλεκτοί επισκέπτες του κλαμπ, απελευθερωμένοι πλέον από συστολές και στημένες πόζες, αφήνονται στον ρυθμό της μουσικής και απολαμβάνουν, μέχρι πρωίας, την αυθεντική μυκονιάτικη διασκέδαση.
Για τους περισσότερες η καλύτερη δεκαετία του Remezzo, όπως εξάλλου και της Μυκόνου, ήταν αυτή της δεκαετίας του ‘80. Το νησί είχε ήδη γίνει πόλος έλξης του διεθνούς τζετ σετ, των πλούσιων και διάσημων, από κάθε γωνιά του κόσμου που κατέφθαναν με τα υπερπολυτελή σκάφη τους για να γευτούν τις ομορφιές του ελληνικού καλοκαιριού σε ένα πιο σικ περιβάλλον. Και η ατμόσφαιρα του Remezzo ήταν ακριβώς αυτό που επιζητούσαν. Πρόσφερε ξέφρενη διασκέδαση αλλά και ήρεμες στιγμές όταν το επισκέπτονταν το μεσημέρι ή τα απογεύματα. Ήταν κυριλέ αλλά μπορούσε να μετατραπεί μέσα σε λίγα λεπτά σε απόλυτο χάος.
Τα χρόνια περνούσαν, οι μόδες στο νησί άλλαζαν, η δράση μεταφέρθηκε στο Paradise και στο Super Paradise το Remezzo ωστόσο δεν έχασε ποτέ την αίγλη του. Οι ουρές όσων περίμεναν μήπως σταθούν τυχεροί και εξασφαλίσουν ένα από τα περιζήτητα τραπέζια συνέχιζαν να είναι μεγάλες. Τα λευκά σκαλοπάτια που οδηγούσαν στην είσοδό του δεν έμεναν ποτέ άδεια. Τα μεγάλα φωτεινά γράμματα με το όνομά του πρόδιδαν πως αυτό το στέκι είχε τη δική του ιστορία.
Όλα αυτά μέχρι το 2010 που μπήκε το προσωρινό, όπως αποδείχτηκε λουκέτο. Τα δύο αυτά χρόνια ωστόσο που το Remezzo παρέμεινε κλειστό και εγκαταλελειμμένο η απουσία του ήταν έντονη. Πήγαινες στη Μύκονο, κατέβαινες προς το Γυαλό και ένιωθες ότι κάτι λείπει.
Το 2014 ο χώρος άνοιξε και πάλι, με νέους ιδιοκτήτες, οι οποίοι το ανακαίνισαν μετατρέποντάς το σ’ ένα καλαίσθητο μπαρ - κλαμπ ρέστοραν. Κάπως έτσι γράφτηκε μια νέα σελίδα στην μεγάλη ιστορία του θρυλικού Remezzo η οποία συνεχίζεται.
