Της Χριστίνας Κατσαντώνη
Στην ιστορία έμεινε ως Αλόμα. Ο θάνατος όμως τη βρήκε ως αυτός που υπήρξε χρόνια πριν, ο Μπάμπης από το Κιλκίς, που έζησε μια ταραχώδη, γεμάτη πάθη κι αγώνες ζωή, κι είχε ένα θάνατο φριχτό και τραγικό πολύ, όταν το φτωχικό διαμέρισμα όπου διέμενε τυλίχτηκε στις φλόγες για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία -ερευνάται η πιθανότητα εμπρησμού.
Ως Αλόμα υπήρξε μια από τις πιο μαχητικές παρουσίες, που σε πολύ δύσκολες -για τη διαφορετικότητα- εποχές δεν δίσταζε να κυκλοφορεί με κατακόκκινο κραγιόν, να γυρίζει ταινίες σκληρού πορνό, να ιδρύει κόμμα και να γίνεται διάσημη για την αθυροστομία της.
Το αγόρι που έπεσε θύμα βιασμού σε ηλικία 9 ετών
Γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό στο Κιλκίς κι από εκεί ξεκίνησε ένα ταραχώδες ταξίδι στον κόσμο. Ως παιδί, όπως έχει εξομολογηθεί σε συνέντευξη στη Lifo, είχε υποστεί βιασμό από έναν ηλικιωμένο γείτονα. «Στα 9 μου χρόνια, καθώς κάναμε μπάνιο σε ένα ποτάμι, κάποιος ηλικιωμένος γείτονάς μας, ξεχώρισε εμένα από όλα τα παιδιά που παίζαμε μαζί, με πήγε παράμερα, έβαλε το κεφάλι μου μέσα στο νερό για να μην ακούγομαι και με βίασε. Το αίμα από το σώμα μου κοκκίνισε το νερό, έκλαιγα, σπάραξα, αλλά δεν το είπα στους γονείς μου. Αυτός ο βιασμός έχω την εντύπωση ότι επίσπευσε την κατάσταση της ομοφυλοφιλίας. Όσα παιχνίδια παίζαμε μετά με τα άλλα παιδιά είχαν μέσα πάντα κάτι σεξουαλικό κι εγώ ήμουν ανέκαθεν ο παθητικός...».
Αρχικά έκανε "πιάτσα" στα Λαδάδικα, με αντίτιμο 20 δραχμές.
Βγήκε στο πεζοδρόμιο σε ηλικία 17 ετών στη Θεσσαλονίκη. Μια τραβεστί, που είχε μόλις γνωρίσει, της έδωσε το όνομα Αλόμα. Αρχικά έκανε "πιάτσα" στα Λαδάδικα, με αντίτιμο 20 δραχμές.
Στην Αθήνα ήρθε στα 21 της. Σταδιακά άρθρωσε φωνή κι άρχισε να δίνει αγώνες για τα δικαιώματα των τραβεστί, για να μπορούν να κάνουν «πιάτσα» μαζί με τις υπόλοιπες ιερόδουλες αλλά και για να μπορούν να κυκλοφορούν με κραγιόν και γυναικεία ρούχα, χωρίς να απειλούνται με ύβρεις και ξυλοδαρμούς.
Πορνό, φυλακή, κόμμα, βίντεοκλιπ
Τη δεκαετία του '80 γύρισε τρεις ταινίες σκληρού πορνό («Το σπίτι της μαντάμ Αλόμα», «Τα καμάκια των τραβεστί» και «Οι βλάχοι προτιμούν τραβεστί») με δική της παραγωγή, σκηνοθεσία, σενάριο και τη βοήθεια φίλων της στο καστ.
Φυλακίστηκε το '96 στις φυλακές της Λάρισας, όπου ανέπτυξε φιλική σχέση με τον Κυριάκο Παπαχρόνη.
Βρέθηκε κακοποιημένη και φυλακισμένη, ήταν κεντρικό πρόσωπο άγριων διενέξεων, κατηγορήθηκε για εκβιασμό και φυλακίστηκε το '96 στις φυλακές της Λάρισας, όπου ανέπτυξε φιλική σχέση με τον Κυριάκο Παπαχρόνη.
Υπήρξε εμβληματική μορφή των Ελλήνων τραβεστί και του αγοραίου έρωτα. Το 1989 συμμετείχε στο βίντεο κλιπ των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα, «Μη γυρίσεις».
Την ίδια χρονιά ίδρυσε πολιτικό κόμμα, το ΠΑΚΙ, δηλαδή το Πανελλήνιο Κίνημα Ισότητας. Προκάλεσε και προκλήθηκε, έκανε πολλούς εχθρούς και λίγους φίλους, που την ξέχασαν όταν τα χρόνια πέρασαν και η ταυτότητα του Μπάμπη έγινε ξανά η επιλογή της.
Η αβάσταχτη μοναξιά του Μπάμπη
Τα τελευταία χρόνια πέταξε τα κραγιόν και τα γυναικεία ρούχα και «αποκήρυξε» σε ένα βαθμό το παρελθόν χάνοντας και τους συμμάχους που της είχαν απομείνει. «Δεν θέλησα ποτέ να γίνω γυναίκα. Ο ψυχικός μου κόσμος σταματούσε στον τραβεστισμό, δεν πήγαινε παρακάτω» δήλωνε στη συνέντευξή της στον Γιάννη Χατζηγεωργίου τον περασμένο Οκτώβριο, στην οποία αποκάλυπτε μια μοναχική καθημερινότητα.
«Νιώθω ότι δεν έχω κανέναν στον κόσμο. Είμαι ολομόναχος! Τώρα μου 'μεινε ένα σκυλί που με λατρεύει και το λατρεύω. Μερικές φορές σκέφτομαι ποιος θα πεθάνει πρώτος: ο σκύλος ή εγώ; Και τρομάζω...». Ο σκύλος έμεινε, να κοιτά την πόρτα και να περιμένει την επιστροφή του αφεντικού του...
Ως Αλόμα γνώρισε καλά το σεξ, δεν έμαθε όμως ποτέ την αγάπη. «Δεν ξέρω τι σημαίνει αγάπη. Έχω κάνει κάποιους δεσμούς, αλλά μη φανταστείς τίποτα ιδιαίτερο. Είναι άλλοι φίλοι μου που έχουν σχέσεις χρόνων. Αλλά αυτά είναι τυχερά. Ίσως επειδή ασχολιόμουνα με τον συνδικαλισμό, ξεχνούσα να αγαπηθώ. Με παρέσυρε το πάθος της διεκδίκησης των δικαιωμάτων για τις τραβεστί. Εν μέρει τα κατάφερα. Οι άνθρωποι μας αντιμετωπίζουν πλέον διαφορετικά, θέλω να πιστεύω ότι δεν μας κράζουν».
Ως Μπάμπης πια, εκνευριζόταν αν στο δρόμο τον φώναζαν Αλόμα: «Νευριάζω πια. Θέλω σιγά σιγά να προσγειωθώ στην πραγματικότητα. Παλιά ήμουνα πολύ πιο όμορφος και τώρα κατά βάθος ντρέπομαι να με λένε με το γυναικείο μου όνομα. Κατά κάποιο τρόπο με προσβάλλει...».
Αυτή ήταν η Aλόμα ή Μπάμπης, που έζησε μια ζωή με πάθος κι είχε ένα τραγικό φινάλε. Αλλά στην ερώτηση αν θα έκανε την ίδια δουλειά αν ξαναγεννιόταν, απαντούσε: «Ναι. Γιατί δεν θα μπορούσα να είμαι παντρεμένος με παιδιά και να πηγαίνω με τραβεστί, να ζητάω ανωμαλίες. Το θεωρώ βρωμιά...».
