Στη συμβολή των οδών Χαλκέων, Σπανδώνη, Ασκληπιού και Σολωμού, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, βρίσκεται η αγορά Καπάνι. Η παλαιότερη αγορά της συμπρωτεύουσας κρυμμένη πίσω από την πλατεία Αριστοτέλους. Ο επισκέπτης συναντά πρώτα τα μανάβικα που πωλούν κάθε είδους ζαρζαβατικά. Ντομάτες Πρέβεζας, κρεμμύδια, λάχανα και μαρούλια, αγγουράκια, πράσα, μαϊντανό για την κοτόσουπα και άνηθο. Μετά τα ιχθυοπωλεία. Λούτσοι, πέστροφες, μύδια με το κέλυφος, γόπες και λιθρίνια. Τα λέπια τους αστράφτουν από τις λάμπες που φωτίζουν τους πάγκους. Ένας ψαράς όλο βρέχει τα μπαρμπούνια με μία κανάτα νερό. Πρέπει να φαίνονται ζωντανά. Σαν να βγήκαν τώρα από τη θάλασσα. Μία ηλικιωμένη έσερνε ένα καρότσι παραγεμισμένο με τα ψώνια της εβδομάδας. Παίρνει το αστικό λεωφορείο κάθε Σάββατο από την Κάτω Τούμπα και αποβιβάζεται στην αγορά της πόλης όπου ενώνονται η ποικιλία, η αφθονία και η φθήνια. Την Κυριακή θα έχει τραπέζι στα εγγόνια της. Ο Τάκης τρελαίνεται για γαρίδες τηγανιτές και η Κλαίρη θα έδινε τα πάντα για τα κεφτεδάκια από τα χεράκια της γιαγιάς. Ένα νεαρό ζευγαράκι έριξε το πρώτο τους φιλί στα χείλη και χάθηκε στην Πλατεία Άθωνος. Οι φωνές των πωλητών μοιάζουν με τις φωνές των Σειρήνων. «Εδώ το καλό ζυγούρι!» διατείνονταν ένας κρεοπώλης με την άσπρη ποδιά λερωμένη με αίμα από τα σφάγια. Τα κοτόπουλα κρέμονταν από τα τσιγκέλια πλάι στα αρνάκια γάλακτος και τα χωριάτικα λουκάνικα.
Η λέξη Καπάνι προέρχεται από την τουρκική λέξη Ουν –Καπάν που σημαίνει αγορά αλεύρων. Όμως όχι. Εδώ πωλούνται σχεδόν τα πάντα. Τρόφιμα, μπαχαρικά, σκούπες και φτυαράκια, εξάδες ποτηριών, υποκάμισα και γαλότσες, ψάθινα καλάθια, ελιές Θάσου, αλλαντικά, ξηρούς καρπούς και μικρά έπιπλα.
Το τσαγκαράδικο στη γωνία αλλάζει τακουνάκια και σόλες. «Δεν υπάρχουν λεφτά για καινούργια» δηλώνει ο μεσήλικας τσαγκάρης στην ρεπόρτερ από ένα μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι. Τα μελομακάρονα και οι κουραμπιέδες εμφανίστηκαν ήδη σαν γκεστ σταρ σε μία χριστουγεννιάτικη ταινία. Κάποιοι καταστηματάρχες στόλισαν κιόλας με γιρλάντες και λαμπιόνια. Αδημονία για το κλίμα των γιορτινών ημερών αλλά και γνωστά κόλπα για την τόνωση της αγοράς.
Μετά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 οι Οθωμανοί προχώρησαν σε αντίποινα στη Θεσσαλονίκη. Στο Καπάνι απαγχονίστηκε και κατακρεουργήθηκε από τον τουρκικό όχλο, ο επίσκοπος Κίτρους Μελέτιος ύστερα από διαταγή του Γιουσούφ Μπέη και μαζί του μαρτύρησαν οι πρόκριτοι που κατηγορήθηκαν ως μέλη της Φιλικής Εταιρείας Χριστόδουλος Μπαλάνος, Χρήστος Μενεξές και Αναστάσιος Κυδωνιάτης.
Τίποτε δε θυμίζει αυτά τα λυπηρά γεγονότα στον τόπο που κατακλύζεται από κόσμο κάθε λογής και βαλαντίων. Δημόσιοι υπάλληλοι, συνταξιούχοι, τραπεζικοί, δάσκαλοι, φοιτητές, κομμώτριες και ταξιτζήδες συναντιούνται καθημερινά στη στοά της αγοράς Καπάνι. Κάτω από τα μεταλλικά στέγαστρα η κατανάλωση παίρνει τον χαρακτήρα της κοινωνικής επαφής και συναναστροφής, Η μυρωδιά της ρίγανης σμίγει με τη μυρωδιά της πάπρικας και του θυμαριού. Ένας Άγγλος τουρίστας φωτογραφίζει με μία μηχανή Nikon ό,τι βλέπει εκεί μέσα σχεδόν εκστασιασμένος. Ο ήλιος κόβει βόλτες στον ουρανό. Η ζωή είναι ωραία, όταν τα πάντα γύρω σου μυρίζουν ωραία.
Η Άντζελα Ζιούτη γεννήθηκε το 1968 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στη σχολή Oικονομικών Επιστημών του Α.Π.Θ. Έχει εργαστεί στη διαφήμιση, στην εκπαίδευση και ως υπευθ. πωλήσεων και δημοσίων σχέσεων σε μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις. Άρθρα της κοινωνικού ενδιαφέροντος δημοσιεύονται συχνά στο διαδίκτυο,ενώ αρθρογραφούσε καθημερινά σε πρωινή εφημερίδα Free press μεγάλης κυκλοφορίας της Θεσσαλονίκης. Σήμερα αρθρογραφεί στην καθημερινή εφημερίδα ΕΘΝΟΣ. Εμφανίστηκε στα γράμματα με το έργο: «Ο Θεός κατοικεί σε ουρανοξύστη, 31 ποιήματα της πόλης»,Παρατηρητής, 1999, Θεσσαλονίκη (ποίηση) Ακολούθησαν:“Η Αρχιτεκτονική των σιωπηλών ημερών”, Ελληνικά Γράμματα, 2003, Αθήνα (ποίηση) “Ο ήλιος στο πάτωμα”, Φερενίκη, 2009, Αθήνα (μυθιστόρημα), “Μαύρη πέτρα” (Θεατρκό έργο) 2015, “Ο άνθρωπος που μιλούσε με τα αγάλματα”, Γαβριηλίδης, 2017 Αθήνα (ποίηση). Mιλάει Γερμανικά και Αγγλικά . Επί σειρά ετών υπηρέτησε ως γεν. Γραμματέας της Εταιρείας Δημοσίων Σχέσεων Βορείου Ελλάδος. Είναι μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Βραβεύτηκε από το Φιλολογικό σύλλογο Παρνασσό (Β' βραβείο Ποίησης 2000), τη Νέα Κίνηση Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης (Γ' βραβείο Ποίησης 1999) την Ένωση Συγγραφέων Λογοτεχνών Ευρώπης (Α' βραβείο Ποίησης 2001) κ.ά.Είναι παντρεμένη με τον Πυρηνικό γιατρό Δημήτρη Γρηγοράκη κα ζει στη θεσσαλονίκη.
