Ο Νικόλας Άσιμος έψαχνε να βρει ανθρώπους μέσα στο "ψέμα" και την ένταση της μεγάλης πόλης. Αν βρήκε κάποιους το ήξερε μόνο ο ίδιος. Αυτό που μένει χαραγμένο στη μνήμη των περισσοτέρων είναι τα μακριά, ακατάστατα μαλλιά του, το λερωμένο του πουκάμισο, εκείνο το χαμηλό υπόγειο σπιτάκι στην οδό Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια και ο πρόωρος θάνατος του.
Πριν από 29 χρόνια ο συνθέτης αυτοκτόνησε δια απογχωνισμού, αφού κρεμάστηκε από από σωλήνα ύδρευσης στο "Χώρο Προετοιμασίας" όπως αποκαλούσε το τελευταίο μαγαζόσπιτό του στην οδό Καλλιδρομίου 55 στα Εξάρχεια. Ήταν 38 χρονών.
Ακολουθούν 6 από τις πιο παράδοξες στιγμές ιδιοφυΐα του.
"Ανθρώπους ψάχνουμε όχι ιδεολογίες,
Ανθρώπους που να 'χουν θάρρος, αγάπη, καλοσύνη.
Ανθρώπους που δεν είναι ψεύτες, ρηχοί και βολεμένοι και ξέρουν να δίνουνε,
όχι να ρουφάν και να εκμεταλλεύονται τους γύρω.
Ανθρώπους έστω με καρδιά. Κι ας είναι δικηγόροι, παπάδες και αστυνόμοι. Κι ας είναι και χαφιέδες, κομουνιστές, αναρχικοί,
αρκεί να έχουν τόλμη να κρατήσουν ένα λόγο και να πούνε την αλήθεια."
"Είμαι πληνθέτης. Όπου οι άλλοι τοποθετούν "συν" και λέγονται συνθέτες, εγώ τοποθετώ "πλην"".
"Θα τραβήξω το δρόμο μου όσο πάει.
Κανένα δεν θ' αφήσω εμένα να κερνάει."
Ο Μπαγάσας
Δεν θέλω καρδιά μου να κλαις
