Υπήρξε μία από τις χαρακτηριστικές παρουσίες του ελληνικού μουσικού θεάτρου και της επιθεώρησης, με μια διαδρομή που ξεκίνησε από την παιδική της ηλικία. Η Μαρία Καλουτά, γνωστή και ως Μαρίκα, μοιράστηκε για τέσσερις δεκαετίες την καλλιτεχνική της πορεία με την αδελφή της, Άννα, δημιουργώντας ένα από τα πιο αγαπημένα θεατρικά δίδυμα της εποχής τους. Ωστόσο, σε αντίθεση με την αδελφή της, η Μαρία επέλεξε κάποια στιγμή να αφήσει πίσω της τα φώτα της σκηνής και να ακολουθήσει μια διαφορετική διαδρομή.
Τα πρώτα χρόνια και η γέννηση των "Καλουτακίων"
Η Μαρία Καλουτά γεννήθηκε το 1916 στο Αγρίνιο, σε μια οικογένεια με βαθιές ρίζες στο θέατρο. Ο πατέρας της, Στέφανος Καλουτάς, ήταν ηθοποιός με καταγωγή από τη Σύρο, ενώ η μητέρα της, Κατίνα Γερακούλη, καταγόταν από τη Μάνη.
Μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η τέχνη αποτελούσε μέρος της καθημερινότητας και δεν άργησε να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα της. Το 1926, σε ηλικία μόλις δέκα ετών, ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία στο θέατρο μαζί με την αδελφή της Άννα. Έτσι γεννήθηκε το περίφημο δίδυμο "Τα Καλουτάκια", που έμελλε να αφήσει το δικό του αποτύπωμα στην ελληνική σκηνή.
Τη δεκαετία του 1930, οι δύο αδελφές εμφανίζονταν στον θίασο του Αττίκ, κερδίζοντας τις εντυπώσεις και κατακτώντας το θεατρόφιλο κοινό της Αθήνας. Η σκηνική τους παρουσία και η κοινή τους πορεία τις ανέδειξαν σε ένα αναγνωρίσιμο καλλιτεχνικό δίδυμο, που για περίπου 40 χρόνια παρέμεινε ενεργό στον χώρο του θεάματος.
Από την Αθήνα στα θέατρα του κόσμου
Η καλλιτεχνική δραστηριότητα της Μαρίας και της Άννας Καλουτά δεν περιορίστηκε στην Ελλάδα. Οι δύο αδελφές πραγματοποίησαν θεατρικές περιοδείες σε διάφορες χώρες, μεταφέροντας το ταλέντο τους σε κοινό εκτός συνόρων.
Ιδιαίτερη θέση στην πορεία τους είχαν οι συχνές επισκέψεις στην Αίγυπτο, όπου συμμετείχαν και σε κινηματογραφικές παραγωγές. Ανάμεσά τους ήταν οι κωμωδίες "Δόκτωρ Επαμεινώνδας" (1938), "Όταν ο σύζυγος ταξιδεύη" (1939) και "Καπετάν Σκορπιός" (1943), σε σκηνοθεσία του Τόγκο Μιζράχι.
Το 1956, οι δύο αδελφές συμμετείχαν επίσης στην ταινία "Τσιγγάνικο Αίμα" του Νίκου Τσιφόρου, κινηματογραφική μεταφορά της ομώνυμης οπερέτας του Θεόφραστου Σακελλαρίδη.
Ο γάμος που άλλαξε τη ζωή της
Το 1967 αποτέλεσε χρονιά-σταθμό για τη Μαρία Καλουτά. Παντρεύτηκε τον Δημήτρη Κωνσταντόπουλο, δικηγόρο και νομικό σύμβουλο του Δήμου Αθηναίων, και πήρε μια απόφαση που έβαλε τέλος σε μια μακρά και επιτυχημένη θεατρική διαδρομή: εγκατέλειψε οριστικά το θέατρο.
Για εκείνη, η ζωή έξω από τη σκηνή είχε τη δική της γοητεία και αξία. Η ίδια συνόψισε με χαρακτηριστικό τρόπο τη διαφορετική σχέση που είχε με την τέχνη σε σύγκριση με την αδελφή της, λέγοντας: "Εγώ ήμουνα πάντα ερωτευμένη με τη ζωή, ενώ η Άννα με το θέατρο".
Μέσα σε αυτή τη φράση αποτυπώνεται η προσωπική της επιλογή: ενώ η Άννα Καλουτά συνέχισε να συνδέει τη ζωή της με το σανίδι, η Μαρία προτίμησε να κλείσει αυτό το κεφάλαιο και να αφοσιωθεί στη δική της καθημερινότητα.
Το τέλος μιας ξεχωριστής διαδρομής
Η Μαρία Καλουτά έφυγε από τη ζωή στις 29 Οκτωβρίου 2006, σε ηλικία 90 ετών, στο Αττικό Θεραπευτήριο, όπου νοσηλευόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα, δημοσία δαπάνη, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Η πορεία της παραμένει συνδεδεμένη με μια σημαντική περίοδο του ελληνικού θεάτρου, αλλά και με την ιστορία δύο αδελφών που μοιράστηκαν τη σκηνή για δεκαετίες. Η Μαρία Καλουτά, ωστόσο, άφησε πίσω της και μια διαφορετική παρακαταθήκη: την επιλογή να αποχωρήσει από μια μεγάλη αγάπη, όταν ένιωσε πως η ζωή τής προσέφερε έναν άλλο δρόμο.
