Η Ειρήνη Παπά ήταν μια από τις πιο εμβληματικές παρουσίες του ελληνικού θεάτρου που έγραψε τη δική της ιστορία. Με τη μοναδική σκηνική της παρουσία, τη χαρακτηριστική φωνή και το βλέμμα που καθήλωνε, κατάφερε να ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα και να αφήσει το δικό της αποτύπωμα στη διεθνή καλλιτεχνική σκηνή. Κάθε ρόλος της είχε τη δική του δύναμη, όμως η Κλεοπάτρα που ενσάρκωσε το 1979 στο Ηρώδειο αποτελεί μία από τις ξεχωριστές στιγμές της θεατρικής της διαδρομής.
Ένας από τους ρόλους που έμειναν στη ιστορία ήταν αυτό της "Κλεοπάτρας" στην παράσταση "Αντώνιος και Κλεοπάτρα" του William Shakespeare, που ανέβηκε το 1979 στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, με πρωταγωνιστές την ίδια και τον Κώστα Καζάκο, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Μιχάλη Κακογιάννη.
Η Ειρήνη Παπά ως Κλεοπάτρα
Η Ειρήνη Παπά είχε ήδη κατακτήσει μια ξεχωριστή θέση όχι μόνο στο ελληνικό αλλά και στο διεθνές στερέωμα. Με την επιβλητική της παρουσία, τη χαρακτηριστική φωνή και το βλέμμα που μπορούσε να γεμίσει μια ολόκληρη σκηνή, δεν ήταν μια ηθοποιός που περνούσε απαρατήρητη.
Το 1979, ως Κλεοπάτρα, βρέθηκε στο πλευρό του Κώστα Καζάκου, ο οποίος ενσάρκωσε τον Μάρκο Αντώνιο. Η παράσταση στο Ηρώδειο έφερε μαζί τρεις σπουδαίες προσωπικότητες της εποχής – Παπά, Καζάκο και Κακογιάννη – και από την αρχή είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός μεγάλου θεατρικού γεγονότος.
Η κόντρα με τον Δημήτρη Χορν
Πριν ακόμη ανοίξει η αυλαία, όμως, η παράσταση είχε ήδη βρεθεί στο επίκεντρο συζητήσεων. Λίγο καιρό πριν από την παρουσίασή της, η Ειρήνη Παπά είχε δεχθεί έντονη κριτική από τον Δημήτρη Χορν, ο οποίος, ως μέλος του γνωμοδοτικού συμβουλίου του ΕΟΤ, είχε εκφραστεί απαξιωτικά για εκείνη, αμφισβητώντας την ως θεατρική ηθοποιό.
Η διεθνής Ελληνίδα ηθοποιός, γνωστή για τον δυναμικό χαρακτήρα της και για το γεγονός ότι δεν δίσταζε να υπερασπιστεί τη δουλειά και τις επιλογές της, δεν άφησε τα σχόλια αναπάντητα.
Η απάντησή της ήταν χαρακτηριστική και είχε εκείνη την αιχμηρή, σχεδόν θεατρική αμεσότητα που ταίριαζε απόλυτα στην προσωπικότητά της: "Ο κύριος Χορν έχει κάθε δικαίωμα να μην του αρέσω και πιστεύω πως γνήσια δεν του αρέσω, όπως άλλωστε γνήσια δεν μου αρέσει και μένα αυτός".
Μια φράση που, δεκαετίες αργότερα, αποτυπώνει όχι μόνο μια προσωπική καλλιτεχνική διαφωνία, αλλά και το κλίμα μιας εποχής κατά την οποία οι μεγάλες προσωπικότητες του θεάτρου δεν φοβούνταν να συγκρουστούν δημόσια.
Μια εικόνα από μια άλλη εποχή
Η φωτογραφία της Ειρήνης Παπά ως Κλεοπάτρας και του Κώστα Καζάκου ως Μάρκου Αντώνιου μοιάζει σήμερα σαν ένα μικρό παράθυρο σε εκείνο το καλοκαίρι του 1979. Το Ηρώδειο, οι αρχαίες κερκίδες και δύο από τους σημαντικότερους Έλληνες ηθοποιούς της εποχής συνθέτουν μια εικόνα με έντονη retro γοητεία.
