Η Έλενα Ναθαναήλ υπήρξε η επιτομή της διαχρονικής φινέτσας. Με κομψότητα που δεν χρειαζόταν υπερβολές και με μια φυσική αρχοντιά που ξεχώριζε, κάθε δημόσια εμφάνισή της αποτελούσε ένα μάθημα στιλ και ανεπιτίδευτης κομψότητας.
Σε μια φωτογραφία από το παρελθόν που έφερε στο φως της δημοσιότητας το elena's diary, η αισθητική της αποτυπώνεται με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο. Η Έλενα Ναθαναήλ εμφανίζεται με ένα εντυπωσιακό λευκό σύνολο με μαύρα, γεωμετρικά μοτίβα που αγκαλιάζει τη σιλουέτα της, λιτές αλλά προσεγμένες γραμμές, statement σκουλαρίκια και ένα αυστηρά πιασμένο χτένισμα που αναδεικνύει τη φυσική της ομορφιά. Δεν υπάρχει τίποτα περιττό, κάθε λεπτομέρεια υπηρετεί τη φινέτσα, την αυτοπεποίθηση και την αβίαστη κομψότητα που τη χαρακτήριζαν.
Έπειτα από τη βράβευσή της στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1968 με το Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία "Ραντεβού με μια Άγνωστη", η Έλενα Ναθαναήλ γιορτάζει χορεύοντας συρτάκι με τον Κώστα Χαριτάκη, αντικέρ, κοσμικό και δάσκαλο της Τζάκι Κένεντι στο συρτάκι. Μια εικόνα που αποπνέει τη λάμψη μιας εποχής όπου η κομψότητα συνδυαζόταν με τη χαρά της στιγμής.
Όπως είχε εξομολογηθεί η ίδια σε συνέντευξή της στο Life & Style: "Η ζωή τότε είχε άλλη γοητεία. Εγώ βέβαια δεν ήμουν ιδιαίτερα κοσμική. Επειδή όμως εκείνη την εποχή έβγαιναν όλοι, έβγαινα κι εγώ. Ποτέ δεν ένιωσα σταρ, παρόλο που έζησα την εποχή του σταρ σίστεμ. Θυμάμαι ότι πήγαινα να ψωνίσω στην Πανεπιστημίου, γέμιζε το μαγαζί με κόσμο και με φυγάδευε η αστυνομία! Πρόλαβα τις μεγάλες πρεμιέρες, τον πολύ κόσμο και την αστυνομία έξω από τους κινηματογράφους. Πολύ γοητευτικά πράγματα να τα θυμάσαι, αλλά δεν αναπολώ τις καταστάσεις. Σχέσεις αναπολώ. Μου λείπουν οι άνθρωποι, όχι οι καταστάσεις".
Μια γυναίκα που δεν ξεχώρισε μόνο για την ομορφιά και το ταλέντο της, αλλά και για το ήθος, την αρχοντιά και το διαχρονικό της στιλ. Γιατί η αληθινή φινέτσα δεν είναι θέμα εποχής, αλλά στάση ζωής.
