Υπάρχουν γυναίκες που ακολουθούν τη μόδα και γυναίκες που την ξεπερνούν, αφήνοντας πίσω τους μια διαχρονική αισθητική κληρονομιά. Η Τίνα Λιβανού ανήκε αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Με φυσική φινέτσα, ανεπιτήδευτη κομψότητα και αριστοκρατικό αέρα, κατάφερε να καθιερωθεί ως μία από τις πιο καλοντυμένες Ελληνίδες της εποχής της, αποτελώντας σημείο αναφοράς για το διεθνές jet set των δεκαετιών του 1950 και του 1960.
Στη φωτογραφία τη βλέπουμε να υιοθετεί ένα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία του προσωπικού της στιλ: την εκλεπτυσμένη απλότητα. Το λευκό ταγέρ από ανάγλυφο ύφασμα, με τη δομημένη γραμμή και την αυστηρή κομψότητα, αποπνέει τη φινέτσα της ευρωπαϊκής υψηλής ραπτικής. Τα λευκά γάντια, η γεωμετρική τσάντα και τα λαμπερά σκουλαρίκια ολοκληρώνουν μια εμφάνιση που ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στη διακριτική πολυτέλεια και την αβίαστη θηλυκότητα. Η Τίνα Λιβανού δεν χρειαζόταν υπερβολές, καθώς η παρουσία της αρκούσε για να τραβήξει τα βλέμματα.
Το στιλ της βασιζόταν σε καθαρές γραμμές και ποιοτικά υφάσματα. Προτιμούσε τις ουδέτερες αποχρώσεις, τα κομψά κοστούμια και τις σιλουέτες που ανέδειχναν την αρχοντική της φυσιογνωμία. Σε μια εποχή που η χλιδή συχνά συνδεόταν με την υπερβολή, εκείνη επέλεγε τη διακριτικότητα, αποδεικνύοντας πως η πραγματική κομψότητα βρίσκεται στη λεπτομέρεια.
Πίσω όμως από τη λαμπερή εικόνα της κοσμικής κυρίας υπήρχε και μια γυναίκα βαθιά δεμένη με την οικογένειά της και τα παιδιά της.
Όπως αναφέρει η ανάρτηση του elena's diary, ο Αλέξανδρος Ωνάσης και η μητέρα του, Τίνα Λιβανού, διατηρούσαν έναν ιδιαίτερο δεσμό. Η ίδια αγαπούσε πολύ τα δύο παιδιά που απέκτησε με τον Αριστοτέλη Ωνάση και συχνά στεκόταν στο πλευρό τους στις διαμάχες με τον αυστηρό πατέρα τους. Παρ' όλα αυτά, τόσο ο Αλέξανδρος όσο και η Χριστίνα είχαν κατά καιρούς εκφράσει παράπονα ότι η σχέση τους μαζί της ήταν κάπως απόμακρη.
Η μεγαλύτερη τραγωδία της ζωής της ήρθε το 1973, όταν έχασε τον αγαπημένο της γιο στο μοιραίο αεροπορικό δυστύχημα. Η απώλεια αυτή τη σημάδεψε ανεξίτηλα και δεν κατάφερε ποτέ να την ξεπεράσει. Έναν χρόνο αργότερα, το 1974, μια δόση βαρβιτουρικών έβαλε πρόωρο τέλος στη συναρπαστική αλλά και βαθιά τραγική ζωή της, σε ηλικία μόλις 45 ετών.
