Δέκα και πλέον χρόνια έχουν περάσει από τη μέρα που η Λίλη Παπαγιάννη έφυγε από τη ζωή, στις 12 Μαΐου 2015, όμως η κομψότητα, η φινέτσα και η αριστοκρατική της παρουσία παραμένουν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου.
Η σπουδαία ηθοποιός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θέατρο Τέχνης, δίπλα στον Κάρολο Κουν. Από πολύ νωρίς ξεχώρισε για τη θεατρική της παιδεία, την εκλεπτυσμένη σκηνική παρουσία και τη σπάνια ευγένεια που απέπνεε τόσο ως καλλιτέχνιδα όσο και ως άνθρωπος.
Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο της το 1959, στην ταινία Νταντά με το Ζόρι, δίπλα στους σπουδαίους Μίμης Φωτόπουλος και Γεωργία Βασιλειάδου. Πολύ γρήγορα, ωστόσο, εξελίχθηκε σε μία από τις πιο χαρακτηριστικές παρουσίες του ελληνικού σινεμά των ’60s, συμμετέχοντας σε ταινίες που μέχρι σήμερα θεωρούνται διαχρονικές.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει τη γοητευτική "Λελέ" στη Η Χαρτοπαίχτρα, τη φίνα παρουσία της στο Δεσποινίς Διευθυντής ή τη συμμετοχή της στις εμβληματικές ταινίες Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα και Μια τρελή τρελή οικογένεια; Με βλέμμα γεμάτο εκφραστικότητα και μία μοναδική θεατρικότητα, η Λίλη Παπαγιάννη κατάφερνε να δίνει ξεχωριστό βάθος ακόμη και στους πιο ανάλαφρους ρόλους.
Παράλληλα, συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, όπως η Ρένα Βλαχοπούλου, η Τζένη Καρέζη, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, η Μάρω Κοντού και ο Γιώργος Κωνσταντίνου.
Ιδιαίτερη στιγμή στην καριέρα της υπήρξε η συμμετοχή της στην πολυβραβευμένη ταινία Εκδρομή του Τάκης Κανελλόπουλος, για την οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
O γάμος με τον Ανδρέα Φιλιππίδη
Ωστόσο, πίσω από τη λαμπερή εικόνα της ηθοποιού, υπήρχε και μία βαθιά ρομαντική ιστορία αγάπης. Η γνωριμία της με τον Ανδρέας Φιλιππίδης σημάδεψε τη ζωή της. Εκείνη ήταν μόλις 22 ετών, μαθήτρια ακόμη στο Θέατρο Τέχνης, όταν γνωρίστηκαν και ερωτεύτηκαν. Παντρεύτηκαν το 1957 και έμειναν μαζί για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, μέχρι τον θάνατό του το 1989.
Οι δυο τους αποτέλεσαν ένα από τα πιο αγαπημένα και διακριτικά ζευγάρια της εποχής, χτίζοντας κοινή πορεία τόσο στη ζωή όσο και στο θέατρο. Μάλιστα, το 1965 δημιούργησαν δικό τους θίασο, ενώ όσοι τους γνώριζαν μιλούσαν πάντα για μία σχέση γεμάτη αφοσίωση, τρυφερότητα και αλληλοσεβασμό.
Μετά την απώλεια του συζύγου της, η Λίλη Παπαγιάννη απομακρύνθηκε σταδιακά από το θέατρο, επιλέγοντας μια πιο ήσυχη ζωή, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ο αποχαιρετισμός της ανιψιάς της
Συγκινητικός υπήρξε και ο αποχαιρετισμός της Έλενα Ακρίτα, η οποία τη θεωρούσε "θεία" της, καθώς ήταν ξαδέλφη της μητέρας της. Μέσα από ένα βαθιά προσωπικό κείμενο, η δημοσιογράφος θυμήθηκε το άρωμά της, το φωτεινό της χαμόγελο και την αρχοντιά που τη χαρακτήριζε.
"Θυμάμαι το πιο γλυκό χαμόγελο του κόσμου… την πιο μελωδική φωνή… κι ένα γέλιο που λες και πλημμύριζε το σπίτι", είχε γράψει χαρακτηριστικά, σκιαγραφώντας όχι μόνο τη μεγάλη ηθοποιό, αλλά και τη γυναίκα πίσω από τη δημόσια εικόνα.
Η Λίλη Παπαγιάννη δεν υπήρξε απλώς μία σταρ του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Υπήρξε μία γυναίκα με σπάνια ποιότητα, λεπτότητα και εσωτερική λάμψη — στοιχεία που συνεχίζουν να κάνουν τις ερμηνείες και την παρουσία της διαχρονικές μέχρι σήμερα.
