Υπάρχουν κάποια έργα τέχνης που ξεπερνούν τον χρόνο και μοιάζουν σχεδόν… αιώνια. Ένα από αυτά είναι αναμφίβολα η Symphony No. 9 του Ludwig van Beethoven. Μια σύνθεση που θεωρείται από πολλούς το σημαντικότερο έργο στην ιστορία της κλασικής μουσικής.
Η περίφημη "Ενάτη Συμφωνία" δεν είναι απλώς μια μουσική δημιουργία. Είναι ένας ύμνος στη χαρά, την ελευθερία και την παγκόσμια αδελφοσύνη, που συνεχίζει μέχρι σήμερα να συγκινεί εκατομμύρια ανθρώπους.
Η γέννηση ενός αριστουργήματος
Ο Beethoven ξεκίνησε να δουλεύει πάνω στη Συμφωνία το 1818 και χρειάστηκε περίπου έξι χρόνια για να την ολοκληρώσει, μέσα σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο της ζωής του, καθώς η κώφωσή του είχε πλέον επιδεινωθεί σημαντικά.
Ωστόσο, η ιδέα για το έργο υπήρχε στο μυαλό του ήδη από τα νεανικά του χρόνια. Από το 1793 ο συνθέτης ονειρευόταν να μελοποιήσει το ποίημα "Ωδή στη Χαρά" του Friedrich Schiller. Κάτι που τελικά κατάφερε μέσα από το συγκλονιστικό φινάλε της "Ενάτης". Μάλιστα, η συγκεκριμένη σύνθεση έγραψε ιστορία, καθώς ήταν η πρώτη φορά που ενσωματώθηκε ανθρώπινη φωνή σε συμφωνικό έργο τέτοιου μεγέθους.
Η θρυλική πρεμιέρα στη Βιέννη
Η πρώτη παρουσίαση της Συμφωνίας πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαΐου 1824 στη Βιέννη, σε μια κατάμεστη αίθουσα που περίμενε με αγωνία το νέο έργο του μεγάλου συνθέτη.
Παρότι ο Beethoven βρισκόταν πάνω στη σκηνή, δεν μπορούσε πλέον να ακούσει ούτε μία νότα από το ίδιο του το έργο. Όταν η συναυλία ολοκληρώθηκε και το κοινό ξέσπασε σε παρατεταμένα χειροκροτήματα, εκείνος παρέμεινε γυρισμένος προς την ορχήστρα, χωρίς να αντιληφθεί την αποθέωση.
Ήταν η κοντράλτο Caroline Unger που τον γύρισε προς το κοινό, για να δει από κοντά τον ενθουσιασμό και τη συγκίνηση των θεατών. Μια στιγμή που έμεινε στην ιστορία της μουσικής.
Ένα έργο που ξεπέρασε τα σύνορα της κλασικής μουσικής
Παρότι οι πρώτες κριτικές δεν ήταν όλες θετικές, η "Ενάτη Συμφωνία" εξελίχθηκε με τα χρόνια σε ένα από τα πιο εμβληματικά μουσικά έργα όλων των εποχών. Μεγάλοι μαέστροι όπως ο Herbert von Karajan, ο Leonard Bernstein και ο Arturo Toscanini άφησαν τη δική τους σφραγίδα πάνω στο αριστούργημα του Μπετόβεν, διευθύνοντάς το στις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου. Η "Ωδή στη Χαρά", μάλιστα, στην ενορχήστρωση του Καραγιάν, αποτελεί σήμερα τον επίσημο ύμνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο αστικός μύθος γύρω από το CD
Ένας από τους πιο γνωστούς θρύλους γύρω από την "Ενάτη" λέει πως ακόμη και η διάρκεια των CD επηρεάστηκε από αυτή. Σύμφωνα με την ιστορία, τα 74 λεπτά χωρητικότητας αποφασίστηκαν ώστε να χωρά ολόκληρη η Συμφωνία χωρίς διακοπή, έπειτα από πρόταση του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν προς τη Sony.
