Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 87 χρόνων άφησε ο μεγάλος Έλληνας καλλιτέχνης Γιώργος Μαρίνος, σκορπίζοντας τη θλίψη. Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή το πρωί της Τετάρτης 11 Μαρτίου μέσα από την εκπομπή "Πρωινό" του ΑΝΤ1.
Γεννημένος στον Βοτανικό και συνεσταλμένος στα πρώτα του βήματα, ο Γιώργος Μαρίνος υπήρξε μια εμβληματική φυσιογνωμία στον χώρο της Τέχνης. Ο ίδιος αρνήθηκε να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του και να γίνει πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας και γράφτηκε κρυφά στο Εθνικό Θέατρο. Αυτό που ήθελε ήταν να γίνει ο αγαπημένος του κοινού και τα κατάφερε.
Η αρχή έγινε το καλοκαίρι του '61 όταν εμφανίστηκε σε επιθεώρηση στο "Μετροπόλιταν" στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας με τίτλο "Ώπα, ώπα", όταν ήταν ακόμη στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον μέντορά του Δημήτρη Χορν και την Έλλη Λαμπέτη και μια λαμπρή καριέρα ξετυλίχθηκε μπροστά του.
Από το 1974 βρέθηκε στη σκηνή της "Μέδουσας" και έμεινε εκεί για αρκετά χρόνια, αλλά αποσύρθηκε από τη σκηνή για να μην χάσει τη λάμψη του. Δεν δήλωνε ούτε τραγουδιστής, ούτε ηθοποιός, ήταν μια κατηγορία από μόνος του... επάγγελμα Μαρίνος.
Σε συνέντευξή που είχε δώσει το 2009 στη Μαρία Σταματέρη και στην εκπομπή Gala είχε ανοίξει σπίτι του και είχε μιλήσει για τις αξέχαστες ιστορίες με τον Δημήτρη Χορν και την Έλλη Λαμπέτη.
"Στη ζωή μας κερδίζουμε, ό,τι αξίζουμε. Μην λυπάσαι για τους ανθρώπους που δεν έχουν κερδίσει κάτι, γιατί δεν είχαν τα φόντα να κερδίσουν", είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.
"Δεν πιστεύω στην τύχη, αλλά στον άνθρωπο και στους στόχους που βάζει. Στο πρώτο έτος της σχολής μου κάνουν πρόταση να παίξω ως εξαιρετικό ταλέντο σε μια επιθεώρηση Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου, που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Χορν. Ήταν ό,τι αγαπούσα περισσότερο ο Δημήτρης Χορν. Εκεί τραγούδησα και πρώτη φορά Μίκη Θεοδωράκη. Την επόμενη χρονιά, ως δευτεροετής - χωρίς να έχω καν άδεια επαγγέλματος- με προσλαμβάνουν στην "Οδό Ονείρων", το θρυλικό έργο του Μάνου Χατζιδάκι, όπου τραγούδησα το "Κάθε κήπος έχει μια φωλιά για τα πουλιά"...", ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η εμφάνισή του αυτή, προκάλεσε εντύπωση και αποτέλεσε την αρχή μιας λαμπρής πορείας.
Ακολούθησε οι συνεργασίες με μεγάλους θιάσους, όπως της Έλλης Λαμπέτη και του Δημήτρη Χορν, ενώ σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της καλλιτεχνικής του ταυτότητας έπαιξαν και οι μπουάτ του Νέου Κύματος.
Μιλώντας για τον Δημήτρη Χορν, που ο Γιώργος Μαρίνος θαύμαζε πολύ, είχε αποκαλύψει: "Ο Χορν μου είχε πει "Να μάθεις στη ζωή σου να λες όχι. Πιστεύω ότι θα γίνεις κάτι πολύ σπουδαίο στη ζωή σου". Και πράγματι, έχω πει αμέτρητα όχι στη ζωή μου".
Η "Μέδουσα", η σάτιρα και η αγάπη του κόσμου
Η ουσιαστική τομή ήρθε με τη δημιουργία της θρυλικής μουσικής σκηνής "Μέδουσα". Εκεί ο Γιώργος Μαρίνος διαμόρφωσε ένα εντελώς νέο θεατρικό ύφος για τα ελληνικά δεδομένα.
Το πρόγραμμά του αποτελούσε ένα ιδιαίτερο μείγμα τραγουδιού, σάτιρας, θεατρικού λόγου, χορευτικών και εντυπωσιακών κοστουμιών, ενώ τα κείμενά του ήταν αιχμηρά και συχνά πολιτικά τολμηρά για την περίοδο της μεταπολίτευσης.
Οι "ειδικοί" δυσκολεύονταν να τον εντάξουν σε κάποια κατηγορία. Το κοινό, ωστόσο, κατέκλυζε τον χώρο για να παρακολουθήσει έναν καλλιτέχνη που εξέφραζε ανοιχτά όσα πολλοί τότε δεν τολμούσαν ούτε να πουν χαμηλόφωνα.
