Η ταινία "Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο" αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες της εταιρείας Φίνος Φιλμ και γυρίστηκε το 1955, στην Πάτρα. Ένας θρίαμβος που έκοψε 126.530 εισιτήρια και ήλθε στην 2η θέση σε σύνολο 22 ταινιών που προβλήθηκαν την ίδια χρονιά, με την πρωτιά να ανήκει στη "Στέλλα" με τη Μελίνα Μερκούρη.
Στην ταινία το σενάριο και η σκηνοθεσία ήταν του Αλέκου Σακελλάριου και πρωταγωνιστές οι: Τζένη Καρέζη, Βασίλης Αυλωνίτης και Μίμης Φωτόπουλος. Αξίζει να αναφέρουμε, μάλιστα, πως το "Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο” πάλι της Φίνος Φίλμς, γυρίστηκε τον Απρίλιο του 1957. Ήταν η συνέχεια της ταινίας "Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο”, η οποία είχε γυριστεί δύο χρόνια νωρίτερα. Ήταν το πρώτο σίκουελ στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.
Στα παρασκήμια της ταινίας οι ηθοποιοί ήταν πάντα χαλαροί και ευδιάθετοι, κάνοντας τις σκηνές να γυρίζονται αβίαστα. Σε ένα τέτοιο καρέ είχε απαθανατίσει ο φωτογραφικός φακός την Τζένη Καρέζη. Με τα iconic γυαλιά ηλίου των 50s, η Τζένη Καρέζη είχε ποζάρει στον φωτογραφικό φακό.
Τη φωτογραφία είχε δημοσιεύσει πριν από λίγο καιρό ο συλλέκτης Άρης Λουπάσης.
"Η 23χρονη Τζένη Καρέζη το καλοκαίρι του 1955 σε διάλειμμα των γυρισμάτων της κλασικής ταινίας της Φίνος Φιλμ "Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο" που αποτελεί την πρώτη κιν/φική εμφάνιση της και την πρώτη συνεργασία της με την ιστορική εταιρεία. Τα συγκεκριμένα γυρίσματα της φωτογραφίας γίνονται στην Παλαιά Εθνική Οδό της Μάνδρας στην Αττική όπου υπάρχουν και οι θρυλικές σκηνές με τους δύο λατερνατζήδες που υποδύονται μοναδικά οι Βασίλης Αυλωνίτης και Μίμης Φωτόπουλος, στις οποίες διανύουν ατέλειωτα χιλιόμετρα με τα πόδια για να φτάσουν στο πανηγύρι της Πλατανιάς.
Η αγαπημένη ηθοποιός ξεχωρίζει με το ταλέντο, τα νιάτα και την φρεσκάδα της σε μια χρονιά που αποτελεί ορόσημο για την καριέρα της καθώς εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Εθνικό όπου θα διαπρέψει τα επόμενα τέσσερα χρόνια σε έργα κλασικού ρεπερτορίου. Μια αριστουργηματική ταινία ντυμένη μουσικά με τα υπέροχα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι και τις μνημειώδεις ερμηνείες των πρωταγωνιστών, η οποία κάνει πρεμιέρα στις 12 Δεκεμβρίου του '55 αποτελώντας έναν πραγματικό θρίαμβο εισπρακτικά και καλλιτεχνικά.
Όπως αναφέρεται στον Τύπο της εποχής, υπήρξε μια διαμάχη με ανταλλαγή δηλώσεων στην εφημερίδα Έθνος ανάμεσα στον σκηνοθέτη της ταινίας Αλέκο Σακελλάριο και τον σκηνοθέτη Γιώργο Τζαβέλλα για την πατρότητα της κεντρικής ιδέας του έργου που υπήρξε η λατέρνα. Μετά από παρέμβαση του Φίνου μέσω επιστολής στα μέσα από το Παρίσι όπου βρίσκεται εκείνη την περίοδο, το θέμα λύνεται δηλώνοντας πως δεν υπάρχει κανένα ζήτημα καθώς η ιδέα του ενός είναι εντελώς διαφορετική από την ιδέα του άλλου. Η τεράστια επιτυχία του έργου οδηγεί δύο χρόνια αργότερα και στην συνέχεια της ιστορίας με το "Λατέρνα φτώχεια και γαρύφαλλο" που αποτελεί το πρώτο σίκουελ στην ιστορία του ελληνικού κιν/φου.
Η προβολή των δύο αυτών ταινιών εξακολουθεί μέχρι και σήμερα, να προκαλεί την ίδια συγκίνηση και τα ίδια συναισθήματα στο κοινό, αποτυπώνοντας εικόνες μιας μεταπολεμικής εποχής όπου παρά τις μεγάλες δυσκολίες κυριαρχούσε ο ρομαντισμός, τα αγνά συναισθήματα και το ελληνικό φιλότιμο", αναφέρει στη λεζάντα.
