Υπήρξε μια από τις πιο εμβληματικές καλλιτέχνιδες της Ελλάδας που άνοιξε τα "φτερά" της και έκανε όλους του Έλληνες περήφανους σε διεθνές επίπεδο. Η Μαρία Κάλλας ήταν μια γυναίκα με βαθιά αγάπη στην Τέχνη που υπηρετούσε και κατάφερνε να συγκλονίζει σε κάθε εμφάνισή της στη σκηνή.
Το 1961 η Μαρία Κάλλας συνεργάζεται με τον Αλέξη Μινωτή και ανεβάζει τη "Μήδεια" στην Επίδαυρο συγκινώντας το κοινό της. Ο Μινωτής υπογράφει τη σκηνοθεσία με τη σοφία του κλασικού, η Κάλλας ενσαρκώνει τον ρόλο με εκείνη την υπερκόσμια δύναμη που συνδύαζε την τεχνική τελειότητα με την αλήθεια του πάθους ενώ τα συγκλονιστικά κοστούμια φιλοτεχνεί ο Γιάννης Τσαρούχης.
Ο φακός του @studio_kleisthenis απαθανατίζει το καλοκαίρι του 1961 στην Επίδαυρο δύο εμβληματικές μορφές του παγκόσμιου πολιτισμού: τον κορυφαίο θεατράνθρωπο Αλέξη Μινωτή και την απόλυτη ντίβα της όπερας Μαρία Κάλλας. Η ιστορική αυτή συνάντηση πραγματοποιείται για το ανέβασμα της "Μήδειας" του Λουίτζι Κερουμπίνι στο αρχαίο θέατρο που μοιάζει να ανασαίνει με την τραγική ηρωίδα. Ο Μινωτής υπογράφει τη σκηνοθεσία με τη σοφία του κλασικού, η Κάλλας ενσαρκώνει τον ρόλο με εκείνη την υπερκόσμια δύναμη που συνδύαζε την τεχνική τελειότητα με την αλήθεια του πάθους ενώ τα συγκλονιστικά κοστούμια φιλοτεχνεί ο Γιάννης Τσαρούχης.
Ο συλλέκτης Άρης Λουπάσης ανέβασε τη φωτογραφία που είχαν βγάλει μαζί η Μαρία Κάλλας με τον Αλέξη Μινωτή και αναφέρει χαρακτηριστικά: "Στις 6 Αυγούστου του 1961 η Επίδαυρος γεμίζει με 17.000 θεατές. Η ατμόσφαιρα φορτίζεται με κάθε νότα, με κάθε λέξη που βγαίνει από το στόμα της Κάλλας. Στο τέλος, ολόκληρο το θέατρο σηκώνεται όρθιο, η αποθέωση κρατά πολλή ώρα, με τους θεατές να την αποκαλούν "Μεγάλη σαν τον Γκρέκο". Εκείνη η νύχτα γράφεται στην ιστορία όχι μόνο της Επιδαύρου αλλά και της παγκόσμιας όπερας, ως ένας θρίαμβος που ξεπερνούσε την Τέχνη και άγγιζε το θείο. Ήταν συγχρόνως ο τελευταίος αποχαιρετισμός της Κάλλας στο ελληνικό κοινό. Η συνεργασία αυτών των τριών καλλιτεχνών, Μινωτή, Κάλλας και Τσαρούχη μεταμόρφωσε τη "Μήδεια" σε κορυφαίο πολιτιστικό γεγονός που ακόμα μνημονεύεται ως σημείο αναφοράς.
Η Κάλλας είχε ερμηνεύσει τη "Μήδεια" ήδη από το 1953, χαρίζοντας ανεπανάληπτες στιγμές σε Μιλάνο, Βενετία, Ρώμη και συνεχίζοντας με θριάμβους σε όλα τα μεγάλα λυρικά θέατρα του κόσμου. Μετά την πρώτη παρουσίαση με τον Μινωτή στο Ντάλας το 1958, ακολούθησαν οι θρυλικές παραστάσεις στο Covent Garden του Λονδίνου, στη Σκάλα του Μιλάνου και κορυφαία όλων, εκείνη στην Επίδαυρο.
Η "Μήδεια" υπήρξε το μεγάλο έργο που ένωσε επί σκηνής την Κάλλας με τον Μινωτή. Όμως η φιλία τους, βαθιά και αληθινή, παρέμεινε ζωντανή μέχρι το τέλος της ζωής τους. Η Κάλλας, σύμβολο του παγκόσμιου λυρισμού και ο Μινωτής εθνικός θεματοφύλακας του αρχαίου δράματος, ξεπέρασαν τα όρια της Ελλάδας και της εποχής τους".".
