Ο Μανούσος Μανουσάκης, ο σκηνοθέτης που ταυτίστηκε με τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ελληνικής τηλεόρασης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών γεμίζοντας θλίψη τον καλλιτεςχνικό κόσμο.
Η ζωή και η σπουδαία καριέρα του Μανούσου Μανουσάκη
Ο Μανούσος Μανουσάκης γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα. Το μικρόβιο της σκηνοθεσίας του μπήκε όταν σε ηλικία επτά – οκτώ χρονών, η γιαγιά του τον πήγε στο στούντιο, που γυριζόταν η "Λίμνη των στεναγμών", με τον Τζαβαλά Καρούσο στον ρόλο του Αλή Πασά και τη θεία του Ειρήνη Παππά στον ρόλο της Κυρά Φροσύνης. "Βρέθηκα σ’ ένα μαγικό κόσμο...", είχε ανέφερε μεταξύ άλλων ο σε συνέντευξη, που είχε παραχωρήσει στη Ράνια Παπαδοπούλου. Την ίδια χρονιά ο πατέρας του, ο οποίος ήταν βιομάχανος από την Κρήτη, του αγόρασε ως δώρο τα Χριστούγεννα μια μηχανή προβολής Super 8. Σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή Κινηματογράφου του Λονδίνου (London Film School) στην Αγγλία. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ξεκίνησε να εργάζεται αρχικά στον κινηματογράφο.
Η λογοτέχνης μητέρα Δέσποινα Λελέκου- Τατάκη
Μητέρα του Μανούσου Μανουσάκη, ήταν η Δέσποινα Λελέκου (Τατάκη). Αδελφές της ήταν η Ειρήνη Λελέκου (μετέπειτα Παπά) και η Ευαγγελία Λελέκου (μετέπειτα Μανθοπούλου). Γεννήθηκε στο Χιλιομόδι Κορινθίας και αποφοίτησε από την Ράλλειο Παιδαγωγική Ακαδημία του Πειραιά ενώ συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ όπου σπούδασε φιλολογία και στο Πανεπιστήμιο του Ναϊμέγκεν όπου σπούδασε αρχαιολογία. Εκτός από τον πρόωρα χαμένο σπουδαιο σκηνοθέτη Μανούσο Μανουσάκη, είχε και μια κόρη, και την Μέλια Τατάκη, συγγραφέα και ζωγράφο. Το 1991 δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο "Κλωθώ" και ακολούθησαν άλλα δέκα οκτώ. Οι γονείς της ήταν εκπαιδευτικοί και σύμφωνα με τα λεγόμενά της "αγαπούσαν πολύ τους αρχαίους συγγραφείς και ποιητές". Τόσο εκείνη όσο και την Ειρήνη τις γαλούχησαν "στην τραγωδία και το αρχαίο δράμα…" όπως έλεγε.
O Μανούσος Μανουσάκης με την κόρη του Κλεώνη Μανουσάκη
Η ηθοποιός θεία Ειρήνη Παπά
Σε μια από τις ελάχιστες φορές που μίλησε για την θεία του ήταν σε συνέντευξη του 2022. Είχε πει για εκείνην: "Στην οικογένεια Λελέκου η αριστοκρατία του πνεύµατος ήταν το ιδανικό. Η πολυσχιδής µητέρα της, που τη µεγάλωσε µε µύθους, ήταν πάντα δίπλα της. Η βάση της, το σπίτι της στη Ρώµη, ήταν ανοιχτό στους Έλληνες της πολιτικής διασποράς. "Με αντιµετώπιζε σαν φίλο, για την Ειρήνη δεν έπαιζε ιδιαίτερο ρόλο η συγγένεια, δεν έκανε κανενός τη χάρη, η αγάπη που σου είχε ήταν κάτι που το κέρδιζες. Είναι µία άναρχη γυναίκα µε ανάλογη ιδεολογία. Απέρριψε τον µύθο του Χόλιγουντ γιατί δεν ανεχόταν καµία εξουσία επάνω της, δεν σήκωνε µύγα στο σπαθί της, αν κάτι δεν της άρεσε δεν υπολόγιζε τις απώλειες, δεν διαπραγµατευόταν για υλικές απολαβές, χωρίς ίχνος διπλωµατικής υποκρισίας δεν δελεάστηκε ποτέ. Αρχαιοελληνικό αρχέτυπο, η λάµψη της σε κάθε είδους θεάµατος διέθετε εκτόπισµα, µία ερευνήτρια που διαφοροποιούσε συνεχώς τις αποφάσεις της, βρισκόταν σε µία συνεχή δηµιουργική ρευστότητα, ήταν ένας θηλυκός Οδυσσέας που ίσως την Ιθάκη της δεν τη βρήκε ποτέ. Ο κόσµος γονάτιζε µπροστά της στην Ιταλία αποκαλώντας την Divina και Irene Nostra".
Μία από τις πρώτες του δουλειές ήταν η ταινία Βαρθολομαίος το 1973. Στην ταινία αυτή είχε τριπλό ρόλο καθώς έγραψε το σενάριο και έκανε την σκηνοθεσία και την παραγωγή αυτής. Η ταινία απέσπασε ειδική μνεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαν Ρέμο του 1973, αλλά στην Ελλάδα απαγορεύτηκε από τη χούντα, η ταινία αυτή προβλήθηκε και σε κινηματογράφο της Θεσσαλονίκης το 1973 (οδός Βασ. Όλγας και οδός Μαρτίου), οι ηθοποιοί στο σύνολό τους σχεδόν ήταν κάτοικοι του Χιλιομοδίου Κορίνθιας, επίσης στην είσοδο του κινηματογράφου υπήρχε αστυνομικός της χούντας. Ακολούθησαν κι άλλες κινηματογραφικές παραγωγές όπως το Άρχοντες το 1978, Η σκιάχτρα το 1985 ενώ συμμετείχε στις ταινίες Σουβλίστε τους! Έτσι θα πάρουμε το κουραδόκαστρο και Το τραγούδι της επιστροφής, όπου είχε παρουσία ως ηθοποιός. Στα μέσα τις δεκαετίας του 1980 έκανε τα πρώτα του βήματα ως σκηνοθέτης τηλεοπτικών σειρών. Πιο συγκεκριμένα ανέλαβε την σκηνοθεσία των σειρών: Καλλικαντζαροδουλειές (1985-1986), Μικρογραφίες (1986-1987) και Τα καλύτερά τους χρόνια (1989).
Το όνομά του έχει συνδυαστεί με τη σκηνοθεσία και παραγωγή ελληνικών τηλεοπτικών σειρών στην ιδιωτική τηλεόραση από τις αρχές του 1990 μέχρι σήμερα. Οι δραματικές σειρές οι οποίες σκηνοθέτησε βασίζονται σεναριακά σε απαγορευμένους έρωτες, ενώ κάποιες από αυτές (Ψίθυροι καρδιάς, Άγγιγμα ψυχής, Μη μου λες αντίο, Η αγάπη ήρθε από μακριά) θεωρούνται από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης.
Στον κινηματογράφο είχε υπογράψει σκηνοθετικά τις ταινίες Παραλάβατε διορισμόν το 1996, Κόκκινος δράκος το 1998 και Ουζερί Τσιτσάνης το 2015.
Ήταν παντρεμένος από το 1975 με τη παραγωγό Μαρία Μανουσάκη με την απέκτησαν δύο παιδιά, τον Μανόλη και την Κλεώνη-Δέσποινα.
Απεβίωσε νοσηλευόμενος στη ΜΕΘ του Νοσοκομείου Υγεία, συνεπεία λευχαιμίας στις 20 Νοεμβρίου 2024, σε ηλικία 74 ετών.
