Ο Μιχάλης Ρέππας και o Θανάσης Παπαθανασίου είναι το αγαπημένο συγγραφικό δίδυμο που έχει ασχοληθεί με την συγγραφή (αλλά και με την σκηνοθεσία) θεατρικών έργων, τηλεοπτικών σειρών, κινηματογραφικών ταινιών, και μουσικοθεατρικών παραστάσεων.
Έγιναν ευρέως γνωστοί με τα διάσημα πλέον τηλεοπτικά σήριαλ, Τρεις Χάριτες (1989 - 1992) και Δις εξαμαρτείν (1993 - 1996).
Τα θεατρικά τους έργα "Μπαμπάδες με ρούμι" (1996), "Συμπέθεροι από τα Τίρανα" (2008), "Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός" (2002), "Ράους" (2010), "Άντρες έτοιμοι για όλα" (2012) ήταν από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου[1] ενώ η ταινία τους Safe Sex (1999) έσπασε το ρεκόρ εισιτηρίων από καταβολής ελληνικού κινηματογράφου με 1.500.000 εισιτήρια. Η ταινία σήμερα κατέχει την δεύτερη θέση στο ελληνικό box office αμέσως μετά την Πολίτικη κουζίνα".
Οι συγγραφείς έχουν τιμηθεί με το θεατρικό βραβείο "Κάρολος Κουν", (2002) στην κατηγορία "Δραματουργίας Ελληνικού Έργου" για το θεατρικό τους έργο "Ο Έβρος απέναντι" ενώ το επίσης θεατρικό τους έργο "Αττική Οδός" (2010), απέσπασε το "Θεατρικό Βραβείο Κοινού" του περιοδικού "Αθηνοράματος", στην κατηγορία "Καλύτερο Νεοελληνικό Έργο".
Η κινηματογραφική τους ταινία, "Οξυγόνο", τιμήθηκε το 2003 με το Βραβείο FIPRESCI, στο 44ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Σε βιβλία έχουν κυκλοφορήσει τα έργα τους "Μπαμπάδες με ρούμι", "Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός", "Ο Έβρος απέναντι", και το σενάριο της ταινίας "Safe sex".[5]
Σε μια σπάνια φωτογραφία από το αρχείο του Elena's Diary Blog ο Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου απολαμβάνουν τις διακοπές τους σε παραλία του Πηλίου στις αρχές της δεκαετίας του 90.
O Μιχάλης Ρπέππας σε πρόσφατη συνέντευξή του είχε δηλώσει για την σχέση τους: "Με τον Θανάση μαλώνουμε πάρα πολύ. Αυτό που δεν μας δυσκολεύει είναι ο διάλογος, σπάνια έχουμε μαλώσει πάνω στη συγγραφή του διαλόγου. Εκεί που γίνεται το Ελ Αλαμέιν είναι στην πλοκή, αυτό είναι το πολύ δύσκολο, να στηθεί σωστά η ροή μέσα σε ένα έργο, εκεί είναι η ένταση, το βρίσιμο, όλα. Τώρα που έχουμε μεγαλώσει συνεχίζουμε να μαλώνουμε απλά είναι χαμηλής εντάσεως, γιατί ο μεγάλος άνθρωπος ούτε για να μαλώσει δεν έχει δύναμη. Λέμε κάποιες βρισιές που δεν μπορώ να επαναλάβω και περνάει"
