Η Στέλλα είναι η ελληνική αισθηματική-δραματική ταινία του 1955, που όλοι έχουμε ακούσει και δει, σε σκηνοθεσία και σενάριο Μιχάλη Κακογιάννη.
Βασίζεται στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη "Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια", ενώ είναι εμπνευσμένη δραματουργικά από τον μύθο της Κάρμεν. Η παραγωγή ανήκει στη Μήλλας Φιλμ και πρωταγωνιστούν οι Μελίνα Μερκούρη και Γιώργος Φούντας.
Είναι η ταινία - θρύλος του ελληνικού κινηματογράφου, που προβλήθηκε το 1955 και έκανε τη Μελίνα Μερκούρη σταρ διεθνούς βεληνεκούς.
Πολλές από τις σκηνές της είναι χαρακτηριστικές και παραμένουν ανεξίτηλες με κορυφαία όλων την τελευταία σκηνή του δράματος όπου ο Μίλτος (Γιώργος Φούντας) μαχαιρώνει την Στέλλα (Μελίνα Μερκούρη). Μια σκηνή που γυρίστηκε σε ένα κεντρικό και πολυσύχναστο σημείο της Αθήνας.
Η υπόθεση της ταινίας
Η Στέλλα (Μελίνα Μερκούρη), είναι μια δημοφιλής τραγουδίστρια στο λαϊκό μαγαζί "Ο Παράδεισος". Μια γυναίκα που ζει εντελώς διαφορετικά από τις γυναίκες της εποχής, είναι εκρηκτικός χαρακτήρας, ζει έντονα και ερωτεύεται, πέρα από τα στερεότυπα που συνηθίζονται στην Αθήνα του '60. Η Στέλλα έχει δεσμό με τον Αλέκο (Αλέκος Αλεξανδράκης), γόνο μιας πλούσιας οικογένειας η οποία αντιδρούσε στη σχέση τους. Μέχρι που γνωρίζει τον Μίλτο (Γιώργος Φούντας), ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού και ξεκινά μια σχέση θυελλώδη μαζί του χωρίζοντας τον Αλέκο.
Ο Μίλτος θέλει να την παντρευτεί αλλά παρά το γεγονός ότι εκείνη δέχεται, το μετανιώνει σχεδόν αμέσως. Όπως αποκαλύπτει δεν θέλει να αλλάξει και να αποδεχτεί τις κοινωνικές συμβάσεις που επιβάλλον η γυναίκα να είναι νοικοκυρά. Ακόμη κι αν αυτό της κοστίσει την ίδια της τη ζωή. Τελικά, την ημέρα του γάμου, δεν πάει ποτέ, τον στήνει στην εκκλησία και περνά τη νύχτα της με τον Αντώνη (Κώστας Κακκαβάς), ένα νεαρό που γνώρισε στο δρόμο.
Τα ξημερώματα και επιστρέφοντας στο σπίτι της, την περιμένει εκεί ο Μίλτος και γράφεται η τελευταία σκηνή του δράματος.
Πού γυρίστηκε η χαρακτηριστική σκηνή "Φύγε Στέλλα, κρατάω μαχαίρι"
Η χαρακτηριστική σκηνή με τον Μίλτο να σκοτώνει την Στέλλα γιατί δεν τον παντρεύτηκε δεν γυρίστηκε στον Πειραιά, όπως πολλοί πίστευαν, αλλά στα Εξάρχεια και συγκεκριμένα στη συμβολή των οδών Καλλιδρομίου, Ιουστινιανού, Οικονόμου και Δεληγιάννη. Υπήρξε η άποψη πως η σκηνή γυρίστηκε ένα στενό πιο κάτω, στη συμβολή με την Πλαπούτα, κάτι που δεν ισχύει όπως φαίνεται από κάποια κτήρια (λίγα) που έχουν διασωθεί έως σήμερα.
Στην επίμαχη σκηνή η Στέλλα κι ο Αντώνης κατηφορίζουν την οδό Οικονόμου ενώ ταυτόχρονα ο Μίλτος εμφανίζεται από απέναντι, δηλαδή από την οδό Ιουστινιανού. Το μόνο κτίριο που σώζεται μέχρι σήμερα ανάμεσα πλέον σε πολυκατοικίες είναι αυτό επί της οδού Ιουστινιανού.
Καθώς ο Μίλτος πλησιάζει την Στέλλα φαίνονται δύο κτήρια τα οποία είναι επί της Καλλιδρομίου και υπάρχουν μέχρι σήμερα αλλά είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσει κανείς εύκολα. Η σκηνή που έπειτα φαίνεται κόσμος να κατεβαίνει είναι η οδός Πουλχερίας που είναι τα πολλά σκαλιά σήμερα.
Η "Στέλλα" πρωτοπροβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών του 1955 και αν και δεν κέρδισε κάποιο βραβείο, προκάλεσε αίσθηση και συζητήθηκε. Από εκεί χρονολογείται και η γνωριμία του Ζιλ Ντασέν με τη Μελίνα Μερκούρη. Την επόμενη κέρδισε τη "Χρυσή Σφαίρα" καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών του Χόλιγουντ και προτάθηκε για το Όσκαρ ενδυματολογίας. Στους ελληνικούς κινηματογράφους έκανε πρεμιέρα στις 21 Νοεμβρίου 1955 και ήταν η πιο εμπορική της σεζόν 1955-1956.
