Η Δανάη Στρατηγοπούλου γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1913 (κατ’ άλλους το 1911) στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Μεταξουργείο. Ο πατέρας, Ιππόλυτος Στρατηγόπουλος, μηχανικός και δημοσιογράφος, η μητέρα της Τίμω, αρσακειάδα και ο παππούς της Ιδομενεύς Στρατηγόπουλος θεατρικός συγγραφέας. Η οικογένεια εύπορη, αριστοκρατική. Περνά τα παιδικά της χρόνια στη Γαλλία, σπούδασε οικονομικά και πολιτικές επιστήμες. Η αγάπη της για τη μουσική ξεκίνησε από τότε που θυμάτα τον εαυτό της. Ασχολήθηκε από πολύ νωρίς με το ελαφρό τραγούδι και σπούδασε ορθοφωνία και φωνητική μουσική.
Σε πολύ νεαρή ηλικία, το 1935 έρχεται η συνεργασία με τον Αττίκ, με ένα περίεργο τρόπο. Εκείνη δημοσιογράφος τον ακολουθεί σε μία περιοδεία του στην Αίγυπτο. "Πήγα δημοσιογραφίσκη -κατά το παιδίσκη- και γύρισα επαγγελματίας τραγουδίστρια" είχε πει αργότερα σε μια συνέντευξή της. Και τότε αλλάζει η ζωή της. Οι δύο τους αφήνουν εποχή. "Με κιθάρα να τα λέει η Δανάη και κάθε πέτρα να πονάει", έλεγε ο Αττίκ για το "αηδόνι" των τραγουδιών του. "Ας ερχόσουν για λίγο", "Τ’ οργανάκι", "Μαραμένα τα γιούλια", "Άδικα πήγαν τα νιάτα μου", "Της μιας δραχμής τα γιασεμιά".
Η φωνή της βελούδινη και ξεχωριστή, τραγουδά όλους σχεδόν τους συνθέτες της εποχής, από τον Χαιρόπουλο μέχρι τον Γιαννίδη.
Η φυλακή και η αντιστασιακή δράση της
Τα χρόνια περνούσαν και η ίδια δημιούργησε μία αξιοζήλευτη καριέρα. Την ανοδική αυτή πορεία διέκοψε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Πόλεμος τη βρήκε στα Τρίκαλα μαζί με την αδερφή της. Είχε έντονη ανάγκη να συμβάλλει στον αντιστασιακό αγώνα, ούσα μέλος του ΕΑΜ και, γενικότερα στην προσπάθεια να βοηθήσει κόσμο με τα συσσίτια που διοργάνωσε και τραγουδώντας στους τραυματίες των νοσοκομείων. Αυτή της η δράση την οδήγησε στις φυλακές Αβέρωφ για κάποιο χρονικό διάστημα. Έγραψε περισσότερα από 300 τραγούδια, πολλά σε στίχους δικούς της και πολλά βιβλία, ενώ ασχολήθηκε και με μεταφράσεις. Μεταξύ άλλων, μετέφρασε ελληνικά δημοτικά τραγούδια στα ισπανικά και ποιήματα στα ελληνικά του Πάμπλο Νερούδα.
Η δικτακτορία και η Χιλή
Η ζωή της επιφύλασε πολλές αλλαγές αλλά και εκπλήξεις. Την περίοδο της δικτατορίας ζει στη Χιλή, είναι καθηγήτρια φωνητικής στο Ωδείο και καθηγήτρια της ελληνικής λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο. Και εκεί θα γνωρίσει προσωπικά τον Πάμπλο Νερούδα και θα μεταφράσει στα ελληνικά το μείζον έργο του "Κάντο Χενεράλ". "Έξι μήνες τον περίμενα να γυρίσει στη Χιλή. Ήταν πολύ γοητευτικός, σχεδόν ερωτικός!" έγραψε για τη γνωριμία της με τον νομπελίστα ποιητή.
Η προσωπική ζωή της
Παντρεύτηκε τον Γιώργο Χαλκιαδάκη και μαζί απέκτησαν μία κόρη, τη Λήδα Χαλκιαδάκη. Τραγουδίστρια και εκείνη ακολουθώντας τα χνάρια της μητέρας της μαζί με τον Σπύρο Βλασσόπουλο τη δεκαετία του ’70 δημιουργούν το συγκρότημα "Λήδα & Σπύρος".Τα τελευταία της χρόνια τα πέρασε στη Ραφήνα με τα αγαπημένα της πρόσωπα, όταν και τελικά απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 2009, σε ηλικία 96 ετών έχοντας ζήσει μία γεμάτη ζωή.
