Γεννήθηκε στο Μπάσκομ της Φλόριντα στις 14 Ιανουαρίου του 1941. Σε ένα μέρος, που όπως το χαρακτήρισε η ίδια, ήταν "ένας δρόμος, ένα βενζινάδικο και πολλή σκόνη". Ο παππούς της ήταν αγρότης, ενώ ο πατέρας της ξέφυγε από το Μπάσκομ, ακολουθώντας την καριέρα του στρατιωτικού, ως υπαξιωματικός. Ακολουθώντας τους γονείς της, ταξίδεψε σε πολλά μέρη, ταλαιπωρήθηκε από τη διαρκή περιπλάνηση και από μικρή ονειρευόταν να βρει μια ήσυχη ζωή. Δεν τα κατάφερε, καθώς επέλεξε να μπει στον χώρο του θεάματος.
Ξεκίνησε να σπουδάζει δασκάλα στο Πανεπιστήμιο της Φλώριδας στο Γκέινσβιλ, αλλά αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνη με πτυχίο Καλών Τεχνών. Αν και της προσφέρθηκε η ευκαιρία να συνεχίσει τις σπουδές της στην Ακαδημία Μουσικής και Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου, προτίμησε να ανέβει στο σανίδι με το θεατρικό έργο του Ρόμπερτ Μπολτ "Ένας άνθρωπος για όλες τις δουλειές" ("A Man for All Seasons") το 1962 και να αρχίσει μία πολλά υποσχόμενη καριέρα.
Το 1967, ύστερα από μία θεατρική διαδρομή πέντε ετών, έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο και με την τρίτη ταινία της μέσα στο χρόνο έγινε ένα από τα περιζήτητα αστέρια του Χόλιγουντ.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Τζόαν Κρόφορντ είχε προβλέψει ότι απ’ όλες τις νέες ηθοποιούς της εποχής μόνο η Ντάναγουεϊ θα μπορούσε να τα καταφέρει να γίνει μία πραγματική σταρ κι ας την είχε δει στη μετριότατη ταινία "Mommie Dearest”. Είχε όμως την εμπειρία για να προβλέψει το μέλλον της νεαρής και άγουρης ακόμη Φέι.
"Μπόνι και Κλάιντ"
Το 1967 ο Άρθουρ Πεν, ετοιμάζοντας το "Μπόνι και Κλάιντ" βρήκε στα πρόσωπα των Γουόρεν Μπίτι και της ανερχόμενης Ντάναγουεϊ τους ήρωες που ήθελε για το διάσημο παράνομο ζευγάρι της εποχής της ποτοαπαγόρευσης. Δημιούργησε ένα κινηματογραφικό ζευγάρι, πολύ μακριά από την πραγματικότητα, αλλά που θα έμενε στην ιστορία. Με τον Μπίτι να είναι ο επαναστάτης και την Ντάναγουεϊ ο ρομαντισμός, μια μορφή βγαλμένη από τις σταρ της δεκαετίας του ‘30. Τεράστια επιτυχία και μία υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α Γυναικείου Ρόλου.
"Υπόθεση Τομας Κράουν"
Τον επόμενο χρόνο θα πρωταγωνιστήσει στο υπέροχο φιλμ του Νόρμαν Τζούισον "Υπόθεση Τόμας Κράουν”, δίπλα στον ασύγκριτο Στιβ Μακ Κουίν, που πραγματικά παίρνει πάνω του όλη του τη δόξα, όπως και η υπέροχη μουσική του Μισέλ Λεγκράντ. Κι όμως η Ντάναγουεϊ θα καταφέρει με την παγερή γοητεία της, τον βαθύ ερωτισμό της, να καταγράψει ακόμη έναν εμβληματικό ρόλο.
H Φέι και o Μαρτσέλο
Το 1969 θα βρεθεί δίπλα στον Κερκ Ντάγκλας, για την ταινία του Ελίας Καζάν "Ο Συμβιβασμός”, ένα δράμα αυτοκριτικής για τον αμφιλεγόμενο σκηνοθέτη, που είχε καταδώσει συναδέλφους του ως κομμουνιστές στην εποχή του Μακαρθισμού. Ο Ντάγκλας ήταν και πάλι καλός, αλλά η Ντάναγουεϊ έδωσε αυτό το κάτι παραπάνω, με την ψυχρή αφοπλιστική ερμηνεία της. Την ίδια χρονιά θα παίξει στο ρομαντικό δράμα του Βιτόριο ντε Σίκα "Οι Εραστές”, δίπλα στον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι.
Η ταινία δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, αλλά θα σταθεί η αφορμή για να παρατήσει τον φωτογράφο Τζέρι Σάντσμπεργκ, με τον οποίο ήταν αρραβωνιασμένη, για να γίνει ζευγάρι με τον Μαστρογιάνι – ένας έρωτας που θα κρατήσει δυο χρόνια.
Τσάιναταουν
Το 1974 θα έρθει ακόμη μία μεγάλη στιγμή στην καριέρα της, με το αριστούργημα του Ρομάν Πολάνσκι "Τσάιναταουν”, ένα συγκλονιστικό νέο-νουάρ, που περιγράφει τον σκοτεινό κύκλο του εγκλήματος και τη άμεση σύνδεσή του με τον αμερικανικό καπιταλισμό. Δίπλα της ο ασυγκράτητος Τζακ Νίκολσον, στην καλύτερη ίσως ερμηνεία του, αλλά και ο Τζον Χιούστον που υποδύεται τον πατέρα της, ένα πραγματικό τέρας. Απ’ τη μια επικίνδυνη και μοιραία και την άλλη εύθραυστη και απροστάτευτη στις αρρωστημένες ορέξεις του άγριου επιχειρηματία πατέρα της και του κύκλου του. Συγκλονιστική ερμηνεία και ακόμη μία υποψηφιότητα για Όσκαρ.
Το Δίκτυο
Τον επόμενο χρόνο θα παίξει στο θαυμάσιο πολιτικό θρίλερ του Σίντνεϊ Πόλακ "Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα”, δίπλα στον Ρόμπερτ Ρέντφορντ, ενώ ο κύκλος των μεγάλων επιτυχιών της θα κλείσει το 1976 με το συνταρακτικό δράμα "Το Δίκτυο” του Σίντνεϊ Λούμετ, που έχει ως θέμα τη χειραγώγηση των μαζών από τα τηλεοπτικά κανάλια. Ένας θρίαμβος και ένα Όσκαρ ‘Α Γυναικείου Ρόλου.
Δύο γάμοι, δύο διαζύγια και ένας ανεκπλήρωτος έρωτας
Η Φέι Ντάναγουεϊ κράτησε όσο μπορούσε μυστική την προσωπική της ζωή. Έκανε δύο γάμους, που κατέληξαν σε ισάριθμα διαζύγια. Ο πρώτος με τον μουσικό Πίτερ Γουλφ, τραγουδιστή του ροκ συγκροτήματος J. Geils Band (1974-1979).
Ο δεύτερος με τον διάσημο φωτογράφο μόδας Τέρι Ο'Νιλ (1983-1987), με τον οποίο απέκτησε μία κόρη. Ο μεγάλος της έρωτας πάντως ήταν ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, με τον οποίο πρωταγωνίστησε στην ταινία του Βιτόριο ντε Σίκα "Οι Εραστές" ("Amanti", 1968). Έζησαν μαζί δύο χρόνια και η Ντάναγουεϊ διέκοψε τη σχέση μαζί του, όταν ο ρωμαίος καρδιοκατακτητής αρνήθηκε να την παντρευτεί.
