Ήταν το 1989 όταν ο χαρισματικός τότε νεαρός ηθοποιός, Ντάνιελ Ντέι Λούις, ερμήνευσε έναν ρόλο- σταθμό: τον Άμλετ του Σαίξπηρ. Τον Άμλετ που βασανίζεται από όσα τεκταίνονται στο βασίλειο του πατέρα του, που δολοφονήθηκε από τον θείο του για τον θρόνο. Ως γνωστό, στο έργο του Σαίξπηρ ο νεαρός Άμλετ μαθαίνει την αλήθεια από το φάντασμα του πατέρα του που τού ζητά να εκδικηθεί για τον θάνατό του.
Ο Ντάνιελ Ντέι Λούις, είναι γιος του διάσημου ποιητή Σεσίλ Ντέι Λούις και της δεύτερης συζύγου του, της ηθοποιού Τζιλ Μπάλκον. Ένα παιδί που μεγάλωσε σε ένα αστικό περιβάλλον με καλλιεργημένους ανθρώπους, εκπροσώπους των Τεχνών και των Γραμμάτων. Η σχέση του Ντάνιελ με τον πατέρα του μάλλον δύσκολη μπορεί να χαρακτηριστεί καθώς ο ίδιος, όπως έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις του, θυμάται πως ήταν απόμακρος και απορροφημένος στις δικές του σκέψεις και ασχολίες. Ο Σεσίλ έφυγε από τη ζωή όταν ο Ντάνιελ ήταν μόλις 15 ετών, τραυματίζοντας προφανώς την ψυχή του εφήβου.
Έτσι, η αναμέτρηση με τον ρόλο του Άμλετ δεν ήταν εύκολη υπόθεση για τον ηθοποιό, ο οποίος ανέκαθεν έκανε σκληρή δουλειά για να προετοιμαστεί για την ερμηνεία των ρόλων του. Έτσι, ενώ η παράσταση είχε ανέβει κανονικά στο National Theatre του Λονδίνου, ο Ντέι Λούις αποχώρησε μια βραδιά από τη σκηνή, όσο παιζόταν ακόμα η παράσταση.
Ερωτηθείς τότε για το τι συνέβη επί σκηνής, ο ηθοποιός απάντησε πως είχε δει το φάντασμα του δικού του πατέρα, την ώρα που υποδυόταν τον Άμλετ. Όμως αργότερα εξήγησε πως έκανε αυτή τη δήλωση μεταφορικά, εννοώντας πως το έργο έγινε πολύ προσωπικό για εκείνον. "Μπορεί να είπα πολλά πράγματα αμέσως μετά (από το γεγονός)", είχε πει τότε στο περιοδικό Time, "και σε κάποιο βαθμό πιθανόν να έβλεπα το φάντασμα του πατέρα μου κάθε βράδυ, γιατί φυσικά αν δουλεύεις σε ένα έργο όπως ο Άμλετ εξερευνάς τα πάντα μέσα από την ίδια σου την εμπειρία".
Και συνέχισε: Συνέχισε: "Η επικοινωνία μεταξύ πατέρα και γιου, ή του γιου και του πατέρα που δεν ζει πια, έπαιξε τεράστιο ρόλο σε αυτή την εμπειρία. Οπότε ναι, φυσικά, ήταν επικοινωνία με τον δικό μου νεκρό πατέρα, αλλά δεν θυμάμαι να έχω δει κανένα φάντασμα του πατέρα μου εκείνη τη φοβερή νύχτα!".
Φεύγοντας από τη σκηνή εκείνο το βράδυ πήγε στο καμαρίνι του, όπου κατέρρευσε. Τον ρόλο ανέλαβε ο συνάδελφός του Τζέρεμι Νόρθαμ και ο Ντάνιελ δεν έπαιξε στο θέατρο για χρόνια μετά το συμβάν.
Πολλά χρόνια αργότερα, σε μια συνέντευξη του στην εφημερίδα The Guardian είχε πει για εκείνο το βράδυ: "ήταν ένα πολύ ζωντανό στιγμιότυπο σαν ψευδαίσθηση στην οποία συνομιλούσα με τον πατέρα μου, όμως δεν ήταν αυτός ο λόγος που έφυγα από τη σκηνή. Έπρεπε να φύγω γιατί ένιωσα σαν άδειο δοχείο. Δεν είχα τίποτα μέσα μου, τίποτα να πω, τίποτα να δώσω".
Ο Ντάνιελ Ντέι Λούις συνέχισε βέβαια στον κινηματογράφο όπου απέδειξε περίτρανα το απίστευτο ταλέντο του κερδίζοντας 3 Όσκαρ για τις θρυλικές ερμηνείες του. Σήμερα, έχει συνταξιοδοτηθεί και ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, έχοντας ως χόμπι την ξυλουργική. Μια τέχνη που είχε ερωτευτεί από μικρός, όταν ήταν εσωτερικός σε σχολείο της Αγγλίας. Κι ο λόγος που έγινε τελικά ηθοποιός ήταν γιατί ο καλύτερος ξυλουργός της εποχής δεν είχε θέση μαθητευόμενου για εκείνον όταν αποφοίτησε και έτσι αποφάσισε να πάει σε σχολή υποκριτικής.
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
