Μία από τις μεγαλύτερες σταρ που έχει βγάλει ποτέ η Γαλλία. Ένα πλάσμα λαμπερό και αυτοκαταστροφικό που χάραξε τη δική του πορεία στον χώρο της τέχνης γενικά, μένοντας στην ιστορία με τα αρχικά της, "ΒΒ".
Tο στυλ, τα ξανθά της μαλλιά, η ελκυστική της εμφάνιση, αποτέλεσαν σημείο αναφοράς της δεκαετιών του ’50, ’60 και ’70 ενώ για πολλούς ήταν συνώνυμο της γυναικείας χειραφέτησης και σεξουαλικής απελευθέρωσης. Το 1959 η Σιμόν Ντε Μπουβουάρ στο βιβλίο της "The Lolita Syndrome" είχε αναφερθεί στην Μπαρντό ως "το κινητήριο όχημα της γυναικείας ιστορίας", θέλοντας να επισημάνει την τεράστια επιρροή της ξανθιάς Γαλλίδας, όχι μόνο στον κινηματογράφο, αλλά και στον τρόπο που οι γυναίκες αντιλαμβάνονταν, τη σεξουαλικότητά τους, αλλά και τη σχέση τους με τους άντρες. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι θα μείνει για πάντα στην ιστορία ως η "πρώτη απελευθερωμένη γυναίκα" στη μεταπολεμική Γαλλία.
Μεγαλωμένη σε αστική και αρκετά εύπορη οικογένεια, ασχολήθηκε πολύ νωρίς με τον χορό. Οι γονείς της ιδιαιτέρως αυστηροί, δεν ήθελαν να ακούσουν το παραμικρό για θέατρο. Ωστόσο πείστηκαν να αφήσουν την κόρη τους να δοκιμάσει τις δυνατότητές της έπειτα από παρέμβαση του παππού της μικρής.
Στα 15 της, αποτέλεσε την έμπνευση για το πρώτο τραγούδι του Μπομπ Ντίλαν, καθιστώντας σαφές ότι η Γαλλίδα ενζενί δεν ήταν απλά ακόμη ένα όμορφο κορίτσι. Μαθαίνοντας να ζει με τα σοβαρά προβλήματα όρασης που αντιμετώπιζε, είχε μειωμένη όραση στο ένα μάτι λόγω αμβλυωπίας, το 1949 κάνει το πρώτο της εξώφυλλο για το περιοδικό ELLE, ενώ λίγο αργότερα και πιο συγκεκριμένα το 1952 ήρθε και ο πρώτος της ρόλος στην ταινία, "Crazy for Love".
Ο ρόλος ωστόσο που την έκανε παγκοσμίως γνωστή και την καθιέρωσε στις συνειδήσεις και στις… φαντασιώσεις όλων, ήταν αυτός στην ταινία "Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα", ένα σκανδαλώδες φιλμ, το οποίο κατηγορήθηκε από πολλούς για την παρουσίαση της Μπαρντό ως σεξουαλικό αντικείμενο του πόθου.
Παράλληλα με την υποκριτική της καριέρα ηχογράφησε πάνω από 60 τραγούδια, ενώ ακόμα και οι Μπιτλς, και πιο συγκεκριμένα ο Τζον Λένον και ο Τζορτζ Χάρισον ήταν κρυφά ερωτευμένοι μαζί της.
Μητρότητα, ο πιο δραματικός ρόλος της καριέρας της
Στα 39 της, ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει τον κινηματογράφο, καθώς ήθελε να "φύγει" με ψηλά το κεφάλι. Έκτοτε, ασχολήθηκε κυρίως με τα δικαιώματα των ζώων ενώ έγινε και χορτοφάγος. Και μπορεί να αποδεικνύει την ευαισθησία της με τα ζώα, δεν έπραξε το ίδιο με τον γιο της, το μοναδικό παιδί που απέκτησε, από τον γάμο της με τον Ζακ Σαρριέ. Ένα παιδί το οποίο δεν ήθελε και προσπάθησε αρκετά να μην το γεννήσει ποτέ, παρόλο που στη Γαλλία η έκτρωση ήταν παράνομη.
Τελικά, ο γιος της Νικολά γεννήθηκε το 1960 ενώ η Μπαρντό αμέσως μετά τη γέννησή του, ζήτησε να τον πάρουν από κοντά της: "Απέρριψα το παιδί μου. Ήταν σαν ένας όγκος που τρεφόταν από εμένα και ήμουν αναγκασμένη να κουβαλάω στο πρησμένο μου κορμί. Περίμενα πολύ για την ευλογημένη στιγμή που θα μπορούσα να απαλλαγώ από αυτόν", είχε πει αργότερα σε συνέντευξή της. Λέγεται ότι όταν ο Νικολά, τον οποίο είχε αναλάβει εξ’ ολοκλήρου η οικογένεια του πατέρα του, ήταν 12 ετών, επισκέφθηκε τη διάσημη μητέρα του. Εκείνη ωστόσο τον έδιωξε γιατί όπως εξήγησε περίμενε καλεσμένους. Ο Νικολά γύρισε σπίτι κλαμένος.
Η ανύπαρκτη αυτή σχέση της θρυλικής Γαλλίδας σταρ με τον μοναχογιό της επανέρχεται στο προσκήνιο με τη σειρά "Bardot”, που μεταδίδεται από το France 2. Η σειρά "Bardot” είναι αφιερωμένη στο 88χρονο είδωλο του κινηματογράφου. Τη σκηνοθεσία υπογράφουν η μητέρα και ο γιος Danièle και Christopher Thompson και την παραγωγή της έχει αναλάβει η France Télévision.
Στη σειρά πρωταγωνιστεί ως Bardot η 20χρονη Julia de Nunez, ενώ στον ρόλο του Roger Vadim, βλέπουμε τον Victor Belmondo, εγγονό του αείμνηστου Jean-Paul Belmondo.
