"Δεν πίστευα ποτέ ότι θα έπρεπε να μάθω να περπατάω ξανά στα 20 μου ή να μάθω να ζω ξανά στα 30 μου", εξομολογείται η Τζάκι Σκούλι για την περιπέτεια υγείας της που ξεκίνησε πριν από 9 χρόνια.
Μία πάθηση που ονομάζεται δυσπλασία ισχίου οδήγησε την Τζάκι στα 25 έτη της να πιστέψει ότι η θέση του σώματός της είναι στον καναπέ, και όχι σε κολάν γυμναστικής. Η υποδοχή του ισχίου της ήταν πολύ κοντή για να στηρίξει το πόδι της, με αποτέλεσμα να έχει τρομερή δυσκολία στην κίνηση.
Λίγα χρόνια αργότερα, ο καρκίνος του μαστού χτύπησε την πόρτα της και έμελλε να αλλάξει την ζωή της! Όταν έκλεισε τα 30, οι γιατροί ανακοίνωσαν στην Τζάκι ότι έχει καρκίνο, ενώ στα 32 της αναγκάστηκε να αντικαταστήσει τον δεξιό μαστό της με λίπος από την κοιλιά της.
Όλοι περίμεναν ότι θα μελαγχολήσει, ότι θα τα παρατήσει, αλλά η Τζάκι σηκώθηκε από τον καναπέ και απέδειξε ότι η ευτυχία είναι τελικά απόφαση. " Ο καρκίνος δεν ήταν στα σχέδια μου, αλλά με δίδαξε ότι αν δεν έβγαινα από τη ζώνη άνεσής μου και δεν άρχιζα να ζω, δεν θα υπήρχε ζωή για να σχεδιάσω".
Η Τζάκι πήρε την μεταλλική λεκάνη της και τον καρκίνο ως παράσημο, και έκανε αυτό που κανείς δεν πίστευε ότι μπορούσε να κάνει.
"Όταν έκανα τα πρώτα μου 10 χιλιόμετρα, σκέφτηκα ότι θα ήταν ο μεγαλύτερος αγώνας μου – και ο τελευταίος μου. Το συμβάν έλαβε χώρα μια εβδομάδα πριν από την τελική μου χημειοθεραπεία και με έναν στενό φίλο στο πλευρό μου. Δεν ένιωσα ποτέ πιο ζωντανή", δηλώνει περήφανη για το κατόρθωμά της.
Ωστόσο, η Τζάκι έχει πλέον τόσα πολλά επιτεύγματα για να καμαρώνει και να υπενθυμίζει όχι μόνο στον εαυτό της, αλλά και σε όσους την γνωρίζουν, ότι η ζωή είναι μια γλυκιά περιπέτεια που σε περιμένει να την γευτείς.
"Ήμουν αργή, έφαγα πολύ περισσότερες μπανάνες από όσες χρειαζόμουν για να κρατηθώ. Αλλά το έκανα. Και από τότε, δεν έχω ξανακοιτάξει πίσω. Στα εννέα χρόνια από τη διάγνωσή μου, έχω τρέξει πολλούς ημιμαραθώνιους, δύο μαραθώνιους (ένας την ημέρα του γάμου μου), έκανα πεζοπορία στο Σινικό Τείχος της Κίνας, έτρεξα έναν υπερμαραθώνιο 34 μιλίων, περπάτησα 66 μίλια γύρω από το Isle of Wight, ολοκλήρωσα μισό Ironman και ανέβηκε μερικά βουνά."
Η Τζάκι Σκούλι δεν κέρδισε απλά τον καρκίνο του μαστού, αλλά τον έκανε τον καλύτερό της φίλο. Χάρη σε αυτόν βρήκε μέσα της μία δύναμη που δεν ήξερε ότι έχει, μία δύναμη που την οδήγησε ακόμη και να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες για το μεγαλύτερο μάθημα στατικής ποδηλασίας στον κόσμο στα 40α γενέθλιά της -29 ώρες και 5 δευτερόλεπτα σε ένα ποδήλατο spin-.
"Κάθε φορά πίστευα ότι αυτή η πρόκληση θα ήταν η τελευταία μου. Κάθε φορά έπρεπε να σκάψω πιο βαθιά. Αλλά, κάθε φορά, έβρισκα τη δύναμη να συνεχίσω – και το σώμα μου ερχόταν μαζί μου".
Η ιστορία της Τζάκι ενέπνευσε πολλούς ανθρώπους να ξεπεράσουν σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζαν, όπως η γυναίκα που σηκώθηκε από το αναπηρικό καροτσάκι της, αφού είδε την Τζάκι να τρέχει σε μαραθώνιο. Ή μία συναθλήτριά της που έμεινε ξύπνια όλη τη νύχτα πάνω σε ένα ποδήλατο για να δείξει ότι μπορούσε να πάρει τον έλεγχο του σώματός της μετά από τον Covid που πέρασε.
"Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι η κίνηση του σώματός μου θα συγκινούσε τους άλλους με τον τρόπο που το έχει κάνει, αλλά ανακάλυψα ότι το να βοηθήσω άλλους να βρουν χαρά στην άσκηση είναι το πιο αγνό είδος ευτυχίας".
Τα σχέδια της Τζάκι Σκούλι δεν σταματάνε εδώ! Το 2024 σκοπεύει να επιστρέψει στα 10 χιλιόμετρα - εκεί όπου ξεκίνησαν όλα- με περισσότερους από 100 άλλους δρομείς στο πλευρό της. "Θα προσπαθήσω επίσης να σπάσω ένα παγκόσμιο ρεκόρ κάνοντας έναν μαραθώνιο σωματικά δεμένη με τους φίλους που με στήριξαν την τελευταία δεκαετία".
Επιπλέον, σκοπεύει να συγκεντρώσει 100.000 £ για τις φιλανθρωπικές οργανώσεις που την βοήθησαν να τα καταφέρει, όταν αντιμετώπισε την δική της μάχη με τον καρκίνο του μαστού. Όπως δηλώνει η ίδια η Τζάκι, "όταν υπάρχει ένα μεγάλο γιατί, μπορείς να αντέξεις οποιδήποτε πώς"... και κάπως έτσι η επιθυμία για ζωή κερδίζει κάθε "άνιση" μάχη που φάνταζε μέχρι πριν χαμένη υπόθεση.
Ακολουθήστε το Womantoc στο Instagram
