Ο Χάρολντ Λόιντ ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός, σεναριογράφος και ηθοποιός, ένας από τους σημαντικότερους, παγκοσμίως, στο είδος του. Μαζί με τον "Σαρλό", τον Μπάστερ Κίτον, τους Αδελφούς Μαρξ αλλά και το δίδυμο Χοντρός και Λιγνός αποτελεί μία εξίσου εμβληματική μορφή του (βωβού κυρίως) κινηματογράφου.
Ξεκίνησε να ασχολείται με την υποκριτική σε θεατρικές παραστάσεις του σχολείου του, από την ηλικία των 12 ετών. Από το 1914 έως το 1947 ο Λόιντ πήρε μέρος σε σχεδόν 200 κωμικές παραγωγές, ενώ από το 1923 είχε τη δική του κινηματογραφική εταιρεία. Είχε δημιουργήσει έναν λεπτεπίλεπτο τύπο με γυαλιά και ψάθινο καπέλο. Στην ιστορία του σινεμά, με πρωταγωνιστή το Λόιντ έχει καταγραφεί ως ιδιαίτερα αξιοσημείωτη μία σκηνή του έργου Safety, Last! (1923) όπου ο ίδιος αιωρείται κρεμασμένος από τους δείκτες ενός επιτοίχιου ρολογιού στο πλάι ενός ουρανοξύστη, άσχετα αν προστατευόταν, σε ενδεχόμενη πτώση του, από ένα μικρό ταρατσάκι το οποίο δεν ήταν ορατό στους θεατές.
Τη δεκαετία του ’40 εγκατέλειψε σιγά – σιγά την παραγωγή ταινιών και στράφηκε στη φωτογραφία. Το 1953 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο Όσκαρ ως εξαίρετος κωμικός και υπόδειγμα πολίτη. Απεβίωσε, σχεδόν ξεχασμένος, σε ηλικία 77 ετών
Το διάσημο χριστουγεννιάτικο δέντρο του
Πέρα όμως από την λατρεία του με την κωμωδία ο Χάρολντ Λόιντ είχε και μια μεγάλλη εμμονή με τη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση. Ο ίδιος έμεινε στην ιστορία και για το χριστουγεννιάτικου δέντρο του που ήταν στολισμένο με πάνω από 5.000 πολύχρωμα στολίδια.
Μάλιστα στη συλλογή του υπάρχουν πάνω από 8.000 στολίδια από όλο τον κόσμο.
Σύμφωνα με την εγγονή του Σούζαν Λόιντ, στον ηθοποιό άρεσε τόσο πολύ να στολίζει το χριστουγεννιάτικο δέντρο που άρχισε να το δουλεύει πριν την Ημέρα των Ευχαριστιών κ για να είναι έτοιμο εγκαίρως για τα Χριστούγεννα.
"Η όλη δαδικασία ξεκινούσε την Ημέρα των Ευχαριστιών. Οι παππούδες μου με πήγαιναν στο κέντρο της πόλης, όπου έφτανε η ετήσια αποστολή δέντρων για την περίοδο των γιορτών", θυμάται η Σούζαν. "Διαλέγαμε τρία μεγάλα έλατα και τα συνδέαμε όλα μαζί για να φτιάξουμε ένα τεράστιο, φανταστικό χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Αλλά ούτε το πιο ψηλό και δυνατό έλατο δεν μπορούσε να αντέξει το βάρος αυτών των χιλιάδων στολιδιών χωρίς να σπάσει. Μερικά μάλιστα από αυτά ήταν φτιαγμένα από βαριές πολύτιμες πέτρες ή χοντρό γυαλί. Έτσι ο Λόντ βελτίωνε τη δουλειά της Μητέρας Φύσης με τρυπάνια και σύρματα. Αγόραζε πολλά δέντρα, έκοβε τα κλαδιά τους και μετά τρύπωνε στον κορμό του πιο δυνατού δέντρου και έβαζε αυτά τα κλαδιά, στερεώνοντάς τα με κοντάρια από μπαμπού και μεταλλικό σύρμα. Κατέληξε με ένα απόλυτα συμμετρικό δέντρο που δεν λύγισε ποτέ κάτω από το βάρος των στολιδιών του.
Καθώς κάθε χρόνο το δέντρο μεγάλωνε, απαιτούσε όλο και περισσότερο χρόνο προκειμένουνα συναρμολογηθεί και να αποσυναρμολογηθεί. Ο ίδιος ο ηθοποιός περνούσε αρκετές εβδομάδες κρεμώντας τα μπιχλιμπίδια χρησιμοποιώντας μια σκάλα.
"Ένα χρόνο μετρήσαμε πάνω από 5.000 στολίδια που κρέμονταν από το δέντρο και μας περίσσεψαν αρκετά για να στολίσουμε άλλα 3 δέντρα εξίσου μεγάλα!" είπε η εγγονή του Λόιντ. "Κάθε χρόνο το δέντρο μεγάλωνε για να χωρέσει περισσότερα στολίδια. Μετά από ένα χρόνο έγινε μόνιμο στο σπίτι μας. Ήταν πολύ μεγάλο, οπότε και πολύ δύσκολο να αποσυναρμολογηθεί. Έτσι γιορτάζαμε τα Χριστούγεννα κάθε μέρα του χρόνου!".
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Χάρολντ Λόιντ έγινε μόνιμο στοιχείο στο σπίτι του στις Γκρίνακρες και διατηρήθηκε και μετά τον θάνατό του, το 1971 όταν ο χώρος έγινε μουσείο. Ωστόσο, δεν κράτησε πολύ, καθώς τόσο τα χρέη όσο και τα παράπονα από γείτονες ανάγκασαν το ίδρυμα Lloyd's να πουλήσει το Greenacres σε δημοπρασία.
Δυστυχώς ο κατασκευαστής που αγόρασε το ακίνητο ισοπέδωσε τους κήπους, πούλησε το σπίτι και χώρισε τη γη. ΕΡννοείται ότι το όδιο άκαρφα φφέρθηκε και στο δέντρο που το έστειλε για κάψιμο. Ευτυχώς, φωτογραφίες του από τις μέρες της δόξας του εξακολουθούν να κάνουν τον γύρο των social media πάντα τα Χριστούγεννα.
